eliminacja azytromycyny
Eliminacja azytromycyny to proces usuwania tego antybiotyku makrolidowego z organizmu po jego zastosowaniu terapeutycznym. Azytromycyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym 68-72 godziny, co umożliwia stosowanie jej w krótkich, 3-5 dniowych schematach terapeutycznych.
Specyfika eliminacji azytromycyny polega na jej wysokiej koncentracji w tkankach, szczególnie w leukocytach, makrofagach i fibroblastach, skąd jest powoli uwalniana do krążenia systemowego. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, gdzie ulega on N-demetylacji, a następnie wydalaniu drogą żółciową – około 50% leku wydalane jest w postaci niezmienionej z żółcią i kałem.
Klinicznie istotne jest, że niewydolność nerek ma minimalny wpływ na farmakokinetykę azytromycyny, ponieważ jedynie 6-12% leku wydalane jest przez nerki w postaci niezmienionej. Dzięki temu u pacjentów z obniżoną filtracją kłębuszkową nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, co stanowi przewagę nad innymi antybiotykami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AzitroLEK 200 mg/5 ml
Farmakokinetyka azytromycyny w preparacie AzitroLEK charakteryzuje się umiarkowaną biodostępnością około 37% po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 2-3 godzin. Lek wykazuje szeroką dystrybucję, z objętością dystrybucji 31,1 l/kg i stężeniami w tkankach przekraczającymi stężenia osoczowe nawet 50-krotnie, co umożliwia skuteczne leczenie infekcji w płucach, migdałkach i gruczole krokowym. Azytromycyna wiąże się z białkami osocza w sposób zależny od stężenia (52% przy 0,05 mg/l i 12% przy 0,5 mg/l). Okres półtrwania w tkankach wynosi 2-4 dni, co zapewnia długotrwałe działanie terapeutyczne. Eliminacja obejmuje wydalanie około 12% dawki niezmienionej w moczu po podaniu dożylnym oraz metabolizm do 10 nieaktywnych metabolitów. Lek kumuluje się w fagocytach, co sprzyja lokalizacji w miejscach zapalenia i zakażenia.
antybiotyk makrolidowy, biodostępność, chromatografia cieczowa, demetylacja, dysfagia, eliminacja azytromycyny, fagocytoza, fagocyty, farmakokinetyka, hydroksylacja, klirens wątrobowy, komórki żerne, minimalne stężenie hamujące, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania biologiczny, okres półtrwania w osoczu, pole pod krzywą stężenia, stężenie leku w osoczu, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azibiot 500 mg
Azytromycyna w dawce 500 mg w formie tabletek powlekanych stosowana jest raz na dobę, co poprawia compliance pacjentów. W zakażeniach dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich u dorosłych oraz dzieci >45 kg zaleca się podawanie 500 mg przez 3 dni (łącznie 1,5 g). W przypadku niepowikłanych zakażeń Chlamydia trachomatis stosuje się jednorazowo 1 g (2 tabletki), natomiast przy zakażeniach Neisseria gonorrhoeae zalecana jest dawka 2 g (4 tabletki) azytromycyny jednorazowo, w skojarzeniu z 500 mg ceftriaksonu domięśniowo. U osób w podeszłym wieku dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, jednak ze względu na ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes, wymagana jest szczególna ostrożność.
azytromycyna, ceftriakson, Chlamydia trachomatis, compliance pacjenta, eliminacja azytromycyny, farmakokinetyka azytromycyny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, Neisseria gonorrhoeae, pacjent geriatryczny, schorzenie wątrobowe, tabletka powlekana, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zakażenie cewki moczowej, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szyjki macicy