obniżone łaknienie

Obniżone łaknienie (hiporeksja) to zmniejszenie chęci do przyjmowania pokarmów, które może być objawem wielu schorzeń oraz stanów fizjologicznych i psychologicznych. W przeciwieństwie do anoreksji, która jest zaburzeniem odżywiania o podłożu psychicznym, hiporeksja stanowi objaw chorobowy, a nie odrębną jednostkę chorobową.

Przyczyny obniżonego łaknienia są bardzo zróżnicowane i obejmują schorzenia układu pokarmowego (zapalenie żołądka, wrzody, choroby wątroby), infekcje, choroby nowotworowe, zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy), choroby przewlekłe, depresję oraz skutki uboczne wielu leków, w tym antybiotyków, chemioterapeutyków i opioidów. Obniżone łaknienie jest także częstym objawem u osób starszych.

Diagnostyka hiporeksji powinna koncentrować się na identyfikacji choroby podstawowej. Kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne oceniające parametry stanu zapalnego, funkcji wątroby, nerek i tarczycy. W przypadku długotrwałego obniżenia łaknienia, skutkującego znaczącą utratą masy ciała, konieczne może być poszerzenie diagnostyki o badania obrazowe i endoskopowe.

Leczenie obniżonego łaknienia zależy od przyczyny. Poza terapią choroby podstawowej, w uzasadnionych przypadkach stosuje się leki pobudzające apetyt, jak octan megestrolu, kortykosteroidy czy niektóre leki przeciwdepresyjne. Istotna jest również modyfikacja diety, zapewnienie odpowiedniej kaloryczności posiłków oraz suplementacja składników odżywczych. W przypadkach ciężkiego niedożywienia może być konieczne żywienie dojelitowe lub pozajelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl