nawrotowa zakrzepica żylna

Nawrotowa zakrzepica żylna to ponowne wystąpienie zakrzepicy żylnej u pacjenta, który w przeszłości już doświadczył tego schorzenia. Zjawisko to dotyczy od 20% do 30% pacjentów w ciągu 5-10 lat od pierwszego epizodu, przy czym ryzyko nawrotu jest najwyższe w pierwszych 6-12 miesiącach po zakończeniu leczenia przeciwzakrzepowego.

Czynniki ryzyka nawrotu obejmują: płeć męską, obecność trombofilli wrodzonej (szczególnie niedobór antytrombiny, białka C lub S, mutacja czynnika V Leiden), aktywną chorobę nowotworową, utrzymujące się podwyższone stężenie D-dimerów po zakończeniu standardowej antykoagulacji oraz zakrzepicę idiopatyczną (bez uchwytnej przyczyny). Ryzyko nawrotu jest niższe, gdy pierwszy epizod był związany z przejściowym czynnikiem ryzyka, takim jak zabieg operacyjny czy unieruchomienie.

Diagnostyka nawrotowej zakrzepicy wymaga potwierdzenia badaniami obrazowymi (USG dopplerowskie, angio-TK lub MR). Leczenie polega na długotrwałej, często bezterminowej antykoagulacji. Wybór leku przeciwzakrzepowego (antagonista witaminy K, NOAC) oraz czas trwania terapii powinny być indywidualizowane w oparciu o ocenę ryzyka nawrotu zakrzepicy oraz ryzyka krwawienia. U pacjentów z nawrotową zakrzepicą żylną konieczne jest również rozważenie badań w kierunku zespołu antyfosfolipidowego oraz ukrytej choroby nowotworowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl