jod związany z białkami

Jod związany z białkami (białkozwiązany jod, protein-bound iodine, PBI) to frakcja jodu w organizmie, która występuje w połączeniu z białkami osocza, głównie z albuminami. Stanowi istotny marker funkcji tarczycy, gdyż większość jodu w organizmie jest wbudowana w hormony tarczycowe – tyroksynę (T4) i trijodotyroninę (T3).

Pomiar stężenia jodu związanego z białkami był historycznie stosowany w diagnostyce chorób tarczycy przed wprowadzeniem nowocześniejszych testów hormonalnych. Podwyższone stężenie PBI może wskazywać na nadczynność tarczycy, podczas gdy obniżone wartości mogą sugerować niedoczynność tego gruczołu. Współcześnie oznaczanie PBI zostało zastąpione przez bezpośrednie pomiary stężeń hormonów tarczycowych (T3, T4, TSH).

Interpretacja wyników stężenia jodu związanego z białkami wymaga ostrożności, ponieważ mogą na niego wpływać czynniki pozatarczycowe, takie jak przyjmowanie leków zawierających jod, stosowanie środków kontrastowych w badaniach obrazowych czy suplementacja jodu. Obecnie ten parametr ma głównie znaczenie historyczne w endokrynologii i rzadko jest wykorzystywany w rutynowej diagnostyce.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl