taurolidyna
Taurolidyna to syntetyczny związek chemiczny wykazujący właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Działa bakteriobójczo i przeciwgrzybiczo, a mechanizm jego działania polega na reakcji z ścianą komórkową drobnoustrojów, prowadząc do ich lizy. Co istotne, nie obserwuje się rozwoju oporności bakterii na taurolidynę.
W praktyce klinicznej taurolidyna jest stosowana głównie do zapobiegania zakażeniom związanym z cewnikami naczyniowymi, szczególnie u pacjentów poddawanych długotrwałemu żywieniu pozajelitowemu. Znajduje również zastosowanie w zapobieganiu peritonitom u pacjentów dializowanych otrzewnowo oraz jako środek płuczący jamę otrzewnej podczas zabiegów chirurgicznych.
Badania kliniczne wskazują na potencjalne zastosowanie taurolidyny w onkologii, gdzie wykazuje działanie przeciwnowotworowe poprzez indukcję apoptozy komórek rakowych oraz hamowanie angiogenezy. Preparaty z taurolidyną cechują się dobrym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane występują rzadko.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Betadine w postaci maści zawiera 100 mg/g powidonu jodowanego jako substancję czynną, co w standardowym opakowaniu 20 g daje łącznie 2 g tej substancji. Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak sodu wodorowęglan (stabilizator pH), makrogole o różnej masie cząsteczkowej (400, 1000, 1500, 4000) pełniące funkcje rozpuszczalnika, modyfikatora lepkości i bazy maściowej oraz wodę oczyszczoną. Maść charakteryzuje się brunatnym zabarwieniem i specyficznym zapachem, typowym dla powidonu jodowanego, a jej konsystencja umożliwia łatwą aplikację na zmiany skórne. Produkt jest konfekcjonowany w tubie aluminiowej o pojemności 20 g, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji i stabilnością 24 miesiące po otwarciu.
makrogol, maść, nadtlenek wodoru, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podłoże maściowe, powidon jodowany, reakcja redoks, rozpuszczalnik farmaceutyczny, sodu wodorowęglan, stabilizator pH, tanina, taurolidyna, tuba aluminiowa, zabarwienie brunatne -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Braunol 7,5% to roztwór na skórę zawierający 7,5 g powidonu jodowanego (Povidonum iodinatum) w 100 g roztworu, co odpowiada 10% zawartości jodu, zapewniającej silne działanie przeciwdrobnoustrojowe. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak sodu jodan (stabilizator jodu), sodu diwodorofosforan dwuwodny (bufor pH), makrogol 9 eter laurylowy 9 (środek powierzchniowo czynny), sodu wodorotlenek (regulator pH) oraz wodę oczyszczoną. Braunol 7,5% jest przeznaczony do stosowania zewnętrznego na skórę i błony śluzowe, a jego płynna forma ułatwia równomierne rozprowadzenie substancji aktywnej. Produkt wykazuje liczne niezgodności farmaceutyczne, w tym interakcje z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem garbnikowym, kwasem salicylowym, solami metali ciężkich (srebro, rtęć, bizmut), taurolidyną oraz nadtlenkiem wodoru, które mogą obniżać skuteczność działania jodu.
aplikacja zewnętrzna, działanie przeciwdrobnoustrojowe, HDPE, kwas garbnikowy, kwas salicylowy, makrogolu eter laurylowy, nadtlenek wodoru, niezgodność farmaceutyczna, powidon jodowany, roztwór na skórę, sodu diwodorofosforan, sodu wodorotlenek, sól metalu, substancja redukująca, taurolidyna, zakrętka PP -
Leksykon leków
Powidon jodowany, główny składnik roztworu Betadine (100 mg/ml), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapeutyczną i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi rtęć (ze względu na ryzyko powstania żrącego związku jodu i rtęci), enzymatycznymi produktami do leczenia ran, nadtlenkiem wodoru, srebrem, taurolidyną oraz innymi antyseptykami, co prowadzi do wzajemnego osłabienia działania. Preparat wykazuje optymalną aktywność w zakresie pH 2,0–7,0; poza tym zakresem może dochodzić do reakcji z białkami i innymi związkami organicznymi, zmniejszając skuteczność. U pacjentów leczonych litem należy unikać przewlekłego stosowania Betadine na dużych powierzchniach skóry ze względu na ryzyko zaburzeń funkcji tarczycy. Ponadto, stosowanie powidonu jodowanego może powodować fałszywie dodatnie wyniki w testach laboratoryjnych (np. z toluidyną i żywicą gwajakową) oraz zakłócać badania scyntygraficzne tarczycy i inne testy z użyciem jodu radioaktywnego, dlatego zaleca się 4-tygodniową przerwę przed wykonaniem tych badań po zakończeniu terapii.
choroba tarczycy, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, efekt ogólnoustrojowy, enzymatyczny produkt leczniczy, funkcja tarczycy, hemoglobina, jod radioaktywny, jod związany z białkiem, kwas garbnikowy, lit, nadtlenek wodoru, oktenidyna, powidon jodowany, produkt leczniczy, scyntygrafia tarczycy, środek antyseptyczny, taurolidyna, toluidyna, właściwość utleniająca, żywica gwajakowa -
Leksykon leków
Powidon jodowany w preparacie Braunol 7,5% wykazuje liczne interakcje chemiczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną. Reakcje z białkami, składnikami krwi i ropą prowadzą do osłabienia działania przeciwdrobnoustrojowego, co jest szczególnie istotne przy stosowaniu na rany z aktywnym krwawieniem lub wysiękiem ropnym. Jednoczesne stosowanie z enzymatycznymi środkami do leczenia ran, nadtlenkiem wodoru, taurolidyną oraz preparatami zawierającymi srebro powoduje wzajemne osłabienie działania, głównie poprzez reakcje utleniania i tworzenie nierozpuszczalnych związków, takich jak jodek srebra. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie Braunolu z preparatami zawierającymi rtęć, co może skutkować poważnymi oparzeniami chemicznymi i jest bezwzględnie przeciwwskazane.
białko, Braunol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, efektywność terapeutyczna, funkcja tarczycy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja fizykochemiczna, jodek srebra, nadtlenek wodoru, niedoczynność tarczycy, oparzenie chemiczne, powidon jodowany, preparat litu, preparat rtęciowy, reakcja redoks, substancja konserwująca, taurolidyna, wiązanie jodu, związek organiczny -
Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany wykazuje optymalną skuteczność przeciwbakteryjną w zakresie pH 2,0-7,0, jednak jego działanie może być istotnie osłabione przez interakcje z różnymi związkami chemicznymi, w tym białkami, komponentami biologicznymi (krew, ropa) oraz enzymatycznymi preparatami do leczenia ran. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania powidonu jodowanego z preparatami zawierającymi rtęć (ryzyko powstania żrących związków i oparzeń), srebro (tworzenie jodku srebra), sole metali alkalicznych, sole bizmutu, tiosiarczan sodu oraz taurolidynę. Ponadto, powidon jodowany wchodzi w reakcje z nadtlenkiem wodoru i środkami redukującymi, co może prowadzić do wzajemnego osłabienia działania. Zaleca się unikanie jednoczesnego lub sekwencyjnego stosowania z innymi środkami antyseptycznymi, zwłaszcza oktenidyną, ze względu na ryzyko przebarwień skóry lub działania antagonistycznego.
badanie diagnostyczne, działanie przeciwbakteryjne, jod związany z białkiem, jodek srebra, kwas benzoesowy, kwas salicylowy, kwas taninowy, nadtlenek wodoru, niedoczynność tarczycy, oktenidyna, powidon jodowany, preparat litu, scyntygrafia tarczycy, scyntygram tarczycy, sól bizmutu, sól metalu alkalicznego, środek antyseptyczny, środek redukujący, taurolidyna, terapia jodem radioaktywnym, terapia systemowa, tiosiarczan sodu, utlenianie enzymatyczne, właściwość utleniająca, związek rtęci -
Leksykon leków
Betadine VAG to globulki dopochwowe zawierające 200 mg jodowanego powidonu (Polyvidonum iodinatum) jako substancji czynnej, charakteryzujące się brązowo-czerwonym zabarwieniem i kształtem torpedy o wymiarach około 33 mm długości i 12 mm średnicy, co ułatwia aplikację dopochwową. Jodowany powidon to kompleks jodu z poliwinylopirrolidonem, który stopniowo uwalnia aktywny jod o działaniu przeciwdrobnoustrojowym. Substancją pomocniczą jest makrogol 1000, zapewniający odpowiednią konsystencję globulek. Preparat wymaga przechowywania w lodówce w temperaturze 2–8°C, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Opakowanie zawiera 7 globulek w blistrze PVC/PE, zabezpieczonym tekturowym pudełkiem.
aplikacja dopochwowa, aseptyka, działanie przeciwdrobnoustrojowe, glikol polietylenowy, globulka dopochwowa, jodowany powidon, kwas garbnikowy, makrogol, nadtlenek wodoru, niezgodność farmaceutyczna, podłoże globulki, poliwinylopyrolidon, produkt leczniczy, środek redukujący, stabilność fizykochemiczna, taurolidyna, terapia dopochwowa -
Leksykon leków
Jodowany powidon zawarty w globulkach Betadine VAG wykazuje optymalną aktywność w zakresie pH 2,0–7,0, jednak jego skuteczność może być obniżona przez reakcje z białkami i innymi związkami organicznymi. Istotne są liczne interakcje farmakologiczne: preparaty zawierające rtęć, srebro, nadtlenek wodoru oraz taurolidynę są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko zmniejszenia skuteczności lub niebezpiecznych reakcji. Długotrwałe stosowanie u pacjentek przyjmujących lit może prowadzić do zwiększonego wchłaniania jodu i zaburzeń funkcji tarczycy. Ponadto, globulki nie powinny być stosowane jednocześnie z enzymatycznymi produktami do leczenia ran, środkami redukującymi oraz solami metali alkalicznych, które mogą hamować działanie jodowanego powidonu. Stosowanie preparatów z oktenidyną może powodować przemijające, odwracalne ciemne przebarwienia miejsc aplikacji.
badanie czynności tarczycy, działanie przeciwdrobnoustrojowe, enzymatyczny produkt leczniczy, globulka dopochwowa, jod związany z białkami, jodowany powidon, nadtlenek wodoru, odpowiedź immunologiczna, preparat litu, preparat zawierający srebro, scyntygrafia tarczycy, sól metalu alkalicznego, środek redukujący, taurolidyna, toluidyna, właściwość utleniająca, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Powidon jodowany w maści Braunovidon (100 mg/g) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i chemiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność przeciwdrobnoustrojową oraz na aktywność innych leków. Szczególnie istotne są interakcje z produktami enzymatycznymi do opatrywania ran, substancjami redukującymi, solami srebra oraz nadtlenkiem wodoru, które prowadzą do inaktywacji lub osłabienia działania powidonu jodowanego (wysoki poziom istotności klinicznej). Ponadto, powidon jodowany reaguje z białkami, krwią i ropą obecnymi w ranie, co może zmniejszać jego aktywność, dlatego zaleca się dokładne oczyszczenie rany przed aplikacją. W przypadku stosowania na rozległe powierzchnie lub długotrwale, istnieje ryzyko zwiększonego wchłaniania jodu, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami tarczycy.
aktywność przeciwbakteryjna, aktywność przeciwdrobnoustrojowa, badanie tarczycy, choroba tarczycy, interakcja diagnostyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja fizykochemiczna, interakcja metaboliczna, interakcja terapeutyczna, kwas salicylowy, kwas taninowy, nadtlenek wodoru, nadwrażliwość na jod, oznaczanie glukozy, powidon jodowany, radioaktywny izotop jodu, reakcja oksydoredukcyjna, scyntygrafia tarczycy, skuteczność przeciwdrobnoustrojowa, sole bizmutu, sole srebra, substancje redukujące, taurolidyna, właściwości utleniające -
Leksykon leków
Powidon jodowany, aktywny składnik maści Betadine, wykazuje optymalne działanie przeciwbakteryjne w zakresie pH 2-7, jednak jego skuteczność może być osłabiona przez interakcje z białkami, związkami organicznymi oraz licznymi substancjami, takimi jak srebro, rtęć, nadtlenek wodoru, kwas benzoesowy, taurolidyna, środki redukujące i sole metali alkalicznych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z preparatami enzymatycznymi do leczenia ran, co może obniżać efektywność obu terapii. Długotrwałe stosowanie u pacjentów leczonych litem wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń funkcji tarczycy i równowagi elektrolitowej. Ponadto, powidon jodowany może wpływać na wyniki testów diagnostycznych, powodując fałszywie dodatnie wyniki testów toluidynowych i z żywicą gwajakową oraz zaburzać diagnostykę tarczycy, w tym scyntygrafię i terapię jodem radioaktywnym – zaleca się odczekanie minimum 4 tygodni po zakończeniu terapii Betadine przed wykonaniem tych badań.
alkohol etylowy, bariera skórna, Betadine maść, działanie przeciwbakteryjne, funkcja tarczycy, jod radioaktywny, jod związany z białkiem, kompleks jodopowidonowy, kwas benzoesowy, leczenie jodem radioaktywnym, leczenie ran, nadtlenek wodoru, oktenidyna, penetracja składników aktywnych, powidon jodowany, preparat enzymatyczny, produkt antyseptyczny, przebarwienie skóry, równowaga elektrolitowa, scyntygrafia tarczycy, scyntygram tarczycy, sól metalu alkalicznego, środek redukujący, taurolidyna, wchłanianie systemowe, właściwości utleniające, wychwyt jodu, wysuszenie skóry, zaburzenie czynności tarczycy, związek metalu -
Leksykon leków
Betadine to roztwór na skórę zawierający 100 mg/ml powidonu jodowanego (Polyvidonum iodinatum), który stanowi kompleks jodu z poliwinylopirodonem, umożliwiający stopniowe uwalnianie aktywnego jodu o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwgrzybiczym i przeciwwirusowym. Preparat dostępny jest w butelkach o pojemnościach 30 ml (3 g powidonu jodowanego), 120 ml (12 g) oraz 1000 ml (100 g). Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak glicerol 85% (środek nawilżający), nonoxynol 9 (surfaktant), kwas cytrynowy bezwodny i disodu fosforan bezwodny (regulatory pH i bufory), sodu wodorotlenek oraz woda oczyszczona. Betadine stosuje się miejscowo do odkażania skóry i zapobiegania zakażeniom, z uwagi na charakterystyczne brązowe zabarwienie typowe dla jodyny.
bufor fosforanowy, działanie przeciwdrobnoustrojowe, glicerol, kroplomierz, kwas cytrynowy, kwas garbnikowy, kwas salicylowy, nadtlenek wodoru, niezgodność farmaceutyczna, odkażanie skóry, polietylen, polipropylen, poliwinylopyrolidon, powidon jodowany, reakcja redoks, roztwór na skórę, sole rtęci, sole srebra, substancja redukująca, taurolidyna
