wewnątrzwątrobowy zastój żółci

Wewnątrzwątrobowy zastój żółci (cholestaza wewnątrzwątrobowa) to zaburzenie polegające na upośledzeniu przepływu żółci w obrębie drobnych przewodów żółciowych w wątrobie. W przeciwieństwie do cholestazy zewnątrzwątrobowej, przyczyna tkwi w samej wątrobie, a nie w dużych przewodach żółciowych poza narządem.

Choroba może mieć charakter ostry lub przewlekły i być wywołana przez wiele czynników, w tym leki (szczególnie antybiotyki, środki przeciwdepresyjne, doustne środki antykoncepcyjne), infekcje wirusowe (WZW typu A, B, C, E, EBV, CMV), choroby autoimmunologiczne (pierwotne zapalenie dróg żółciowych, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych), a także zaburzenia genetyczne i ciążę.

W obrazie klinicznym dominuje świąd skóry, który może poprzedzać żółtaczkę. Pacjenci zgłaszają również zmęczenie, bóle brzucha, stolce o jasnym zabarwieniu oraz ciemny mocz. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost stężenia bilirubiny, fosfatazy alkalicznej, GGTP oraz kwasów żółciowych w surowicy. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, MRI/MRCP), badania serologiczne w kierunku wirusów hepatotropowych oraz testy immunologiczne.

Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje eliminację czynnika wywołującego (np. odstawienie leków), terapię przyczynową chorób podstawowych oraz leczenie objawowe. W przypadku świądu stosuje się cholestyraminy, kwas ursodeoksycholowy, rifampicynę lub nalokson. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przewlekłych, może być konieczny przeszczep wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl