zakażenie pęcherzyka żółciowego
Zakażenie pęcherzyka żółciowego, znane również jako ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystitis acuta), to stan zapalny dotyczący ściany pęcherzyka żółciowego. Najczęstszą przyczyną jest zablokowanie przewodu pęcherzykowego przez kamień żółciowy (cholecystitis calculosa), co prowadzi do zastoju żółci i wtórnego zakażenia bakteryjnego. Rzadziej występuje bezkamicze zapalenie pęcherzyka (cholecystitis acalculosa).
Głównym czynnikiem patogennym są bakterie jelitowe, przede wszystkim Escherichia coli, Klebsiella, Enterobacter i bakterie beztlenowe. Objawy kliniczne obejmują silny, narastający ból w prawym podżebrzu, często promieniujący do prawego barku lub łopatki, gorączkę, nudności, wymioty oraz miejscową bolesność uciskową podczas badania (objaw Murphy’ego). W badaniach laboratoryjnych obserwuje się leukocytozę i podwyższone parametry stanu zapalnego.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim USG jamy brzusznej, które uwidacznia pogrubiałą ścianę pęcherzyka, obecność kamieni, płyn wokół pęcherzyka oraz dodatni ultrasonograficzny objaw Murphy’ego. W przypadkach wątpliwych pomocna może być tomografia komputerowa lub scyntygrafia z HIDA.
Leczenie obejmuje antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania, obejmującą bakterie Gram-ujemne i beztlenowce, nawodnienie dożylne oraz zniesienie bólu. W większości przypadków konieczna jest interwencja chirurgiczna – cholecystektomia, która w zależności od stanu pacjenta i lokalnych możliwości może być wykonana laparoskopowo lub metodą otwartą. U pacjentów wysokiego ryzyka operacyjnego alternatywą może być przezskórny drenaż pęcherzyka żółciowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cefepim – Wskazania do stosowania
Cefepim, cefalosporyna IV generacji, jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży (>12 lat, >40 kg) oraz dzieci (2 miesiące–12 lat, ≤40 kg). Wskazania obejmują zapalenie płuc (szpitalne i pozaszpitalne), powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), powikłane zakażenia jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej u pacjentów dializowanych otrzewnowo (CAPD), bakteriemię powiązaną z wymienionymi zakażeniami oraz u dorosłych ostre zakażenia dróg żółciowych. U dzieci cefepim jest także stosowany w bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Dawkowanie i terapia powinny uwzględniać lokalne wzorce oporności oraz oficjalne wytyczne antybiotykoterapii.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, cefalosporyna IV generacji, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka neutropenia, ciężkie zakażenie bakteryjne, ciężkie zapalenie płuc, gorączka neutropeniczna, lek przeciwbakteryjny, neutropenia ciężka, niedociśnienie tętnicze, nowotwór układu krwiotwórczego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zakażenie dróg żółciowych, powikłane zakażenie dróg moczowych, powikłane zakażenie jamy brzusznej, przeszczepienie szpiku kostnego, przewód żółciowy, sepsa, terapia skojarzona, uogólniona reakcja zapalna, zakażenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc