O-demetyltramadol
O-demetyltramadol (ODT, znany również jako M1) jest głównym aktywnym metabolitem tramadolu, powstającym w wyniku demetylacji tramadolu przez enzym wątrobowy CYP2D6. Jest to związek o znacznie silniejszym działaniu przeciwbólowym niż związek macierzysty, wykazujący około 2-4 razy większe powinowactwo do receptorów opioidowych μ.
W przeciwieństwie do tramadolu, który działa jako słaby agonista receptorów opioidowych μ oraz inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, O-demetyltramadol wykazuje przede wszystkim działanie opioidowe. Odpowiada za większość efektu przeciwbólowego obserwowanego po podaniu tramadolu, co ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z różnymi wariantami genetycznymi CYP2D6.
Metabolizm tramadolu do O-demetyltramadolu podlega polimorfizmowi genetycznemu. U osób z fenotypem wolnych metabolizerów CYP2D6 (około 5-10% populacji kaukaskiej) konwersja tramadolu do jego aktywnego metabolitu jest zmniejszona, co może prowadzić do słabszego efektu przeciwbólowego. Z kolei u ultraszybkich metabolizerów może dochodzić do szybszej konwersji i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z opioidami.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Tramadol, substancja czynna Poltram Retard, charakteryzuje się wysokim wchłanianiem (>90%) i biodostępnością około 70% po pojedynczej dawce doustnej, wzrastającą do 90% w stanie równowagi. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu (100 mg i 200 mg) osiągają maksymalne stężenia (Cmax) odpowiednio 141 ± 40 ng/ml i 260 ± 62 ng/ml po około 4,8-4,9 godzinach. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (Vd 203 ± 40 l) oraz niskie wiązanie z białkami osocza (~20%), co umożliwia dobrą penetrację do tkanek, w tym przez barierę krew-mózg i łożysko. Tramadol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2D6 do aktywnego metabolitu O-demetyltramadolu, którego stężenie stanowi około 25% stężenia leku macierzystego. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (90% dawki w moczu), a okres półtrwania tramadolu u młodych dorosłych wynosi 6 ± 1,5 godz., natomiast O-demetyltramadolu około 7,9 godz. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, a stężenia terapeutyczne w surowicy mieszczą się w zakresie 100-300 ng/ml.
aktywność analgetyczna, bariera krew-mózg, bariera łożyska, biodostępność, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, działanie przeciwbólowe, glukuronidacja, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolit O-demetylowy, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, O-demetyltramadol, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Poltram Retard, zawierający tramadolu chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się wysoką biodostępnością (około 70% po jednorazowej dawce, wzrastającą do 90% w stanie stacjonarnym) oraz maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 141 ± 40 ng/ml po dawce 100 mg i 260 ± 62 ng/ml po dawce 200 mg, osiąganym po około 4,8-4,9 godzinach. Tramadol wykazuje dużą objętość dystrybucji (Vd = 203 ± 40 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (~20%), przenika przez barierę krew-mózg oraz łożysko, co warunkuje jego działanie ośrodkowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2D6 i CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu O-demetyltramadolu, którego stężenie stanowi około 25% stężenia tramadolu. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (około 90% dawki), z okresem półtrwania tramadolu wynoszącym średnio 6 ± 1,5 godziny, a O-demetyltramadolu około 7,9 godziny.
bariera krew-mózg, bariera łożyska, białka osocza, biodostępność, działanie przeciwbólowe, farmakokinetyka tramadolu, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, marskość wątroby, niewydolność nerek, O-demetyltramadol, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie leku w surowicy, stężenie w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tramadolu chlorowodorek, układ glukuronidacji, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna
