infekcja i stan zapalny

Infekcja to proces, w którym patogeny (wirusy, bakterie, grzyby lub pasożyty) wnikają do organizmu, namnażają się i wywołują odpowiedź immunologiczną. Zakażenie może być bezobjawowe lub prowadzić do rozwoju choroby, zależnie od zjadliwości patogenu i stanu układu odpornościowego gospodarza.

Stan zapalny to złożona, fizjologiczna reakcja obronna organizmu na uszkodzenie tkanek lub obecność czynników chorobotwórczych. Charakteryzuje się klinicznie zaczerwienieniem (rubor), obrzękiem (tumor), podwyższoną temperaturą (calor), bólem (dolor) oraz upośledzeniem funkcji (functio laesa). Na poziomie komórkowym dochodzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń, migracji leukocytów i uwalniania mediatorów zapalenia.

Mechanizm zapalny rozpoczyna się od rozpoznania patogenów przez komórki układu odpornościowego wrodzonego, co prowadzi do aktywacji kaskady procesów zapalnych. Kluczową rolę odgrywają cytokiny prozapalne (IL-1, IL-6, TNF-α), chemokiny i białka ostrej fazy. W odpowiedzi przewlekłej dołącza się układ odpornościowy adaptacyjny, aktywujący limfocyty T i B.

Diagnostyka infekcji i stanu zapalnego obejmuje badania laboratoryjne (OB, CRP, PCT, leukocytoza), mikrobiologiczne, obrazowe oraz molekularne. Leczenie zależy od etiologii – w przypadku zakażeń bakteryjnych stosuje się antybiotykoterapię, a w kontroli stanu zapalnego pomocne są leki przeciwzapalne, w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i glikokortykosteroidy.