tętniak tętnicy śledzionowej
Tętniak tętnicy śledzionowej (splenic artery aneurysm, SAA) to patologiczne poszerzenie światła tętnicy śledzionowej, definiowane jako zwiększenie jej średnicy o ponad 50% w stosunku do normy. Jest to trzeci co do częstości występowania tętniak tętnic trzewnych, po tętniakach aorty brzusznej i tętnic biodrowych.
Tętniaki tętnicy śledzionowej występują częściej u kobiet (stosunek 4:1), zwłaszcza wieloródek. Głównymi czynnikami ryzyka są nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, włókniasto-dysplazja naczyniowa, portal hypertension, ciąża oraz stany zapalne trzustki. Większość tętniaków ma charakter workowaty i lokalizuje się w dystalnym lub środkowym odcinku tętnicy.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, takie jak ultrasonografia dopplerowska, angio-CT, angio-MR oraz klasyczna angiografia. Większość tętniaków jest bezobjawowa i wykrywana przypadkowo podczas badań z innych wskazań. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle dopiero w przypadku pęknięcia tętniaka, które stanowi stan zagrożenia życia z wysoką śmiertelnością (25-70%).
Wskazania do leczenia obejmują tętniaki objawowe, tętniaki o średnicy >2 cm, tętniaki u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży lub planujących ciążę, oraz tętniaki powiększające się w kolejnych badaniach obrazowych. Metody leczenia obejmują embolizację wewnątrznaczyniową, implantację stentgraftu oraz leczenie operacyjne (resekcja tętniaka z zespoleniem naczyniowym lub splenektomią).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Etiologia i przyczyny
Pęknięcie śledziony jest stanem zagrożenia życia, najczęściej wynikającym z urazów tępych, które stanowią 50-75% przypadków, z dominującą etiologią wypadków komunikacyjnych oraz bezpośrednich urazów lewego górnego kwadrantu brzucha. Rzadziej spotykane są urazy penetrujące (około 9%). Spontaniczne pęknięcie śledziony, stanowiące mniejszość przypadków, jest zwykle związane z patologią narządu, w tym nowotworami hematologicznymi i pierwotnymi (30%), infekcjami (30%) takimi jak mononukleoza zakaźna (0,1-0,5% pacjentów), malaria czy cytomegalowirus, chorobami zapalnymi (15%), lekami (10%) oraz przyczynami mechanicznymi (7%). Splenomegalia, obecna w około 95% spontanicznych przypadków, znacząco zwiększa ryzyko pęknięcia poprzez osłabienie torebki śledziony.
antybiotykoterapia profilaktyczna, antykoagulant, bakteria otoczkowa, chłoniak rozlany z dużych komórek B, choroba Gauchera, choroba Niemanna-Picka, dur brzuszny, gruźlica, krwawienie do jamy brzusznej, krwiak podtorebkowy, lek przeciwpłytkowy, malaria, mononukleoza zakaźna, naczyniakomięsak, nadciśnienie wrotne, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór hematologiczny, pęknięta śledziona, przerzut nowotworowy, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, sferocytoza wrodzona, splenektomia, splenomegalia, spontaniczne pęknięcie śledziony, talasemia, tępy uraz jamy brzusznej, tętniak tętnicy śledzionowej, toczeń, tromboliza, uraz penetrujący, uszkodzenie jatrogenne, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs krwotoczny, zakażenie HIV, zakrzepica żyły wrotnej, zapalenie trzustki, zawał śledziony, złamanie żebra - Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Epidemiologia
Pęknięta śledziona jest najczęstszym uszkodzeniem narządu miąższowego jamy brzusznej, stanowiącym około 25% przypadków tępych urazów jamy brzusznej w ośrodkach urazowych poziomu I. Epidemiologicznie dominuje populacja mężczyzn (proporcja 2:1), szczególnie w wieku 18-34 lat. Urazy komunikacyjne odpowiadają za 50-75% przypadków, a inne przyczyny to urazy sportowe, upadki i urazy w miejscu pracy. Samoistne pęknięcia śledziony, choć rzadsze, związane są z chorobami powodującymi splenomegalię (np. mononukleoza zakaźna, białaczka, malaria) oraz nowotworami i zakażeniami. Śmiertelność w izolowanych urazach śledziony wynosi około 5,4%, natomiast w samoistnych pęknięciach wzrasta do 12-20%. Opóźnione pęknięcia charakteryzują się śmiertelnością 5-15%, a w przypadku pęknięcia tętniaków tętnicy śledzionowej sięga 25%. Uszkodzenia naczyniowe, takie jak pseudotętniaki, występują u 8,3-14,5% pacjentów z urazem śledziony, a ich opóźnione formy notuje się w 3-20% przypadków.
angioembolizacja, badanie FAST, embolizacja tętnicy śledzionowej, gorączka denga, leczenie zachowawcze, mononukleoza zakaźna, niestabilność hemodynamiczna, pęknięta śledziona, powiększenie śledziony, przetoka tętniczo-żylna, samoistne pęknięcie śledziony, splenektomia, splenomegalia, tępy uraz jamy brzusznej, tętniak tętnicy śledzionowej, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, ultrasonografia z kontrastem, uraz komunikacyjny, uraz penetrujący, uszkodzenie śledziony, wstrząs krwotoczny - Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Leczenie
Pęknięcie śledziony stanowi stan zagrożenia życia, którego leczenie zależy od stopnia uszkodzenia narządu, stabilności hemodynamicznej pacjenta oraz obecności innych urazów. U pacjentów hemodynamicznie stabilnych preferowane jest leczenie zachowawcze, stosowane w 60-90% przypadków, z efektywnością sięgającą 90%, zwłaszcza u dzieci. Postępowanie to obejmuje ścisłą obserwację, monitorowanie parametrów życiowych, kontrolę poziomu hemoglobiny, ograniczenie aktywności fizycznej, transfuzje krwi oraz kontrolne badania obrazowe (tomografia komputerowa). Embolizacja tętnicy śledzionowej, skuteczna w 86-100% przypadków, stanowi ważną alternatywę u pacjentów stabilnych z wysokim stopniem urazu lub po niepowodzeniu leczenia zachowawczego, pozwalając na zachowanie funkcji immunologicznych narządu. Wskazania do leczenia operacyjnego obejmują niestabilność hemodynamiczną, konieczność transfuzji >4 jednostek krwi w 48 godzin, urazy stopnia IV-V wg AAST oraz współistniejące obrażenia wymagające interwencji chirurgicznej.
bakteria otoczkowa, embolizacja tętnicy śledzionowej, fenoksymetylopenicylina, Haemophilus influenzae, klej fibrynowy, laparotomia, leczenie zachowawcze, metoda laparoskopowa, mononukleoza zakaźna, Neisseria meningitidis, pęknięta śledziona, posocznica, radiolog interwencyjny, ropień śledziony, skala AAST, splenektomia, splenorrafia, spontaniczne pęknięcie śledziony, środek hemostatyczny, stabilność hemodynamiczna, Streptococcus pneumoniae, tętniak tętnicy śledzionowej, tomografia komputerowa, transfuzja krwi, trombocytoza, zakrzepica, zespół OPSI