samoistne pęknięcie śledziony
Samoistne pęknięcie śledziony to rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu schorzenie, w którym dochodzi do pęknięcia narządu bez udziału czynnika urazowego. W przeciwieństwie do pourazowego pęknięcia śledziony, które jest stosunkowo częste, samoistne pęknięcie występuje spontanicznie i często związane jest z chorobami podstawowymi.
Najczęstsze przyczyny samoistnego pęknięcia śledziony obejmują: infekcje (mononukleoza zakaźna, malaria), choroby hematologiczne (białaczki, chłoniaki, hemofilia), choroby metaboliczne, ciążę, nowotwory pierwotne i przerzutowe oraz splenomegalię. Rozpoznanie bywa trudne ze względu na niespecyficzne objawy, które mogą obejmować ból w lewym górnym kwadrancie brzucha, promieniujący do lewego barku (objaw Kehrera), hipotensję, tachykardię oraz objawy otrzewnowe.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przy czym tomografia komputerowa jest metodą z wyboru, pozwalającą na ocenę stopnia uszkodzenia narządu i ilości krwi w jamie brzusznej. Leczenie zależy od stanu hemodynamicznego pacjenta – od zachowawczego monitorowania przy stabilnym stanie do pilnej splenektomii w przypadku wstrząsu. Coraz częściej stosuje się techniki małoinwazyjne, w tym embolizację tętniczą, która pozwala na zachowanie funkcji immunologicznej śledziony.
Rokowanie zależy od szybkości rozpoznania, choroby podstawowej oraz stanu pacjenta. Śmiertelność w przypadku nierozpoznanego samoistnego pęknięcia śledziony może sięgać 10-15%. Pacjenci po splenektomii wymagają szczególnej opieki profilaktycznej ze względu na zwiększone ryzyko poważnych infekcji, w tym zakażeń bakteriami otoczkowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Diagnostyka i diagnoza
Pęknięcie śledziony stanowi stan nagły wymagający szybkiej diagnostyki i interwencji ze względu na ryzyko masywnego krwotoku wewnętrznego. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (ocena bolesności, objaw Kehr’a, objawy niestabilności hemodynamicznej), badaniach obrazowych oraz laboratoryjnych. U pacjentów stabilnych hemodynamicznie złotym standardem jest tomografia komputerowa (TK) z kontrastem dożylnym, charakteryzująca się czułością około 85,7% i zdolnością wykrycia nawet 100 ml krwi w jamie brzusznej. U pacjentów niestabilnych hemodynamicznie preferowane jest szybkie badanie ultrasonograficzne FAST, o czułości około 57,1%, umożliwiające ocenę obecności wolnego płynu przy łóżku pacjenta. Diagnostyczne płukanie otrzewnej (DPL) stosuje się w sytuacjach wątpliwych, zwłaszcza u pacjentów niestabilnych. Klasyfikacja uszkodzeń śledziony według AAST (stopnie I-V) pomaga w doborze leczenia – wyższe stopnie (IV-V) zwykle wymagają interwencji chirurgicznej, niższe (I-III) mogą być leczone zachowawczo.
angiografia, badania koagulologiczne, badanie FAST, badanie fizykalne, bilans płynów, krwiak podtorebkowy, krwotok wewnętrzny, mononukleoza zakaźna, morfologia krwi, niestabilność hemodynamiczna, objaw Kehr’a, objawy brzuszne, opóźnione pęknięcie śledziony, pęknięta śledziona, perforacja wrzodu, rezonans magnetyczny, ropień śledziony, samoistne pęknięcie śledziony, scyntygrafia, tomografia komputerowa, układ krzepnięcia, zapalenie trzustki, zawał śledziony - Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Epidemiologia
Pęknięta śledziona jest najczęstszym uszkodzeniem narządu miąższowego jamy brzusznej, stanowiącym około 25% przypadków tępych urazów jamy brzusznej w ośrodkach urazowych poziomu I. Epidemiologicznie dominuje populacja mężczyzn (proporcja 2:1), szczególnie w wieku 18-34 lat. Urazy komunikacyjne odpowiadają za 50-75% przypadków, a inne przyczyny to urazy sportowe, upadki i urazy w miejscu pracy. Samoistne pęknięcia śledziony, choć rzadsze, związane są z chorobami powodującymi splenomegalię (np. mononukleoza zakaźna, białaczka, malaria) oraz nowotworami i zakażeniami. Śmiertelność w izolowanych urazach śledziony wynosi około 5,4%, natomiast w samoistnych pęknięciach wzrasta do 12-20%. Opóźnione pęknięcia charakteryzują się śmiertelnością 5-15%, a w przypadku pęknięcia tętniaków tętnicy śledzionowej sięga 25%. Uszkodzenia naczyniowe, takie jak pseudotętniaki, występują u 8,3-14,5% pacjentów z urazem śledziony, a ich opóźnione formy notuje się w 3-20% przypadków.
angioembolizacja, badanie FAST, embolizacja tętnicy śledzionowej, gorączka denga, leczenie zachowawcze, mononukleoza zakaźna, niestabilność hemodynamiczna, pęknięta śledziona, powiększenie śledziony, przetoka tętniczo-żylna, samoistne pęknięcie śledziony, splenektomia, splenomegalia, tępy uraz jamy brzusznej, tętniak tętnicy śledzionowej, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, ultrasonografia z kontrastem, uraz komunikacyjny, uraz penetrujący, uszkodzenie śledziony, wstrząs krwotoczny - Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Patofizjologia i mechanizm
Pęknięcie śledziony (ruptura splenis) jest stanem zagrożenia życia, wynikającym z przerwania ciągłości torebki i miąższu śledziony, co prowadzi do krwawienia do jamy otrzewnowej. Urazy tępe, zwłaszcza w wyniku wypadków komunikacyjnych, stanowią 50-75% przypadków, a złamania żeber po lewej stronie dolnej klatki piersiowej mogą wskazywać na uszkodzenie śledziony u 20% pacjentów. Istnieją dwa główne typy pęknięć: przeztorebkowe, powodujące natychmiastowe krwawienie i ryzyko wstrząsu hipowolemicznego, oraz podtorebkowe (dwufazowe), z opóźnionym pęknięciem torebki. Samoistne pęknięcie, rzadziej spotykane, jest związane z powiększeniem śledziony (splenomegalią) w przebiegu chorób zakaźnych (np. mononukleoza zakaźna, malaria), hematologicznych, nowotworowych czy metabolicznych. Powiększona śledziona jest bardziej podatna na uszkodzenia z powodu rozciągnięcia i ścieńczenia torebki oraz zwiększonej masy narządu. Warto podkreślić, że śmiertelność w urazowym pęknięciu wynosi około 10%, a w samoistnym przekracza 80% bez natychmiastowej interwencji.
amyloidoza, angioembolizacja, cytomegalia, dur brzuszny, jama brzuszna, kolonoskopia, krwiak podtorebkowy, krwotok śródmiąższowy, malaria, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie wrotne, niedokrwistość hemolityczna, opóźnione pęknięcie śledziony, pęknięcie śledziony, ropień śledziony, samoistne pęknięcie śledziony, sferocytoza wrodzona, splenektomia, splenomegalia, tępy uraz, tętniak rzekomy, tętnica śledzionowa, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytoza, wstrząs krwotoczny, zakażenie Salmonella, zawał śledziony, zespół OPSI