nieprawidłowość układu sercowo-naczyniowego

Nieprawidłowości układu sercowo-naczyniowego obejmują szerokie spektrum wrodzonych i nabytych patologii dotyczących serca oraz naczyń krwionośnych. Do najczęstszych wrodzonych wad serca należą ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota, przełożenie wielkich pni tętniczych oraz koarktacja aorty. Wady te mogą wymagać interwencji kardiochirurgicznej już w okresie noworodkowym lub niemowlęcym.

Nabyte choroby układu sercowo-naczyniowego obejmują przede wszystkim chorobę niedokrwienną serca, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, kardiomiopatie, choroby zastawek serca oraz choroby naczyń obwodowych. Czynniki ryzyka tych schorzeń to nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, cukrzyca, otyłość, palenie tytoniu oraz siedzący tryb życia. Odpowiednio wczesna diagnostyka i leczenie mogą znacząco poprawić rokowanie.

Diagnostyka nieprawidłowości układu sercowo-naczyniowego opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, angiografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), elektrokardiografii, badaniach laboratoryjnych oraz testach czynnościowych. Nowoczesne metody terapeutyczne obejmują zarówno leczenie farmakologiczne, jak i szeroki wachlarz procedur inwazyjnych oraz zabiegów kardiochirurgicznych, w tym transplantację serca jako opcję ostateczną w zaawansowanej niewydolności serca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl