działanie permisywne

Działanie permisywne (ang. permissive action) w kontekście medycznym odnosi się do farmakologicznego mechanizmu, w którym jedna substancja umożliwia lub wzmacnia działanie drugiej, nie wywołując samodzielnie pełnego efektu terapeutycznego. Jest to zjawisko często obserwowane w farmakoterapii, szczególnie w przypadku leków działających na układ nerwowy.

W neurobiologii działanie permisywne często dotyczy neuroprzekaźników i hormonów, które modyfikują wrażliwość receptorów na inne substancje. Przykładem może być działanie dopaminy, która w niektórych sytuacjach klinicznych tworzy środowisko permisywne dla skuteczności innych neurotransmiterów, zwiększając ich efektywność bez bezpośredniego wywoływania efektu.

W praktyce klinicznej koncepcja działania permisywnego ma znaczenie przy projektowaniu terapii łączonych, gdzie jeden lek może zwiększać skuteczność drugiego. Zjawisko to wykorzystuje się m.in. w leczeniu chorób psychicznych, bólu przewlekłego oraz w anestezjologii, gdzie leki o działaniu permisywnym pozwalają na redukcję dawek innych substancji aktywnych, minimalizując jednocześnie ryzyko działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Meprelon 16 mg

Metyloprednizolon, będący niefluorowanym glikokortykosteroidem o kodzie ATC H02AB04, wykazuje szerokie spektrum działania na metabolizm tkanek oraz kluczową rolę w regulacji układu immunologicznego i utrzymaniu homeostazy. W terapii substytucyjnej u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy, dawka 8 mg metyloprednizolonu odpowiada 40 mg hydrokortyzonu, przy czym lek ten charakteryzuje się praktycznie brakiem działania mineralotropowego, co wymaga dodatkowej suplementacji mineralokortykosteroidami. W zespole nadnerczowo-płciowym metyloprednizolon uzupełnia niedobór kortyzolu, hamuje wydzielanie kortykotropiny oraz ogranicza produkcję androgenów, jednak w przypadku defektu syntezy mineralokortykosteroidów konieczne jest równoczesne leczenie substytucyjne mineralokortykosteroidami.
androgen, beta-adrenomimetyk, chemotaksja, defekt enzymatyczny, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie mineralokortykotropowe, działanie mineralotropowe, działanie permisywne, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwwysiękowy, endogenny hydrokortyzon, enzym lizosomalny, glikokortykosteroid, homeostaza organizmu, inwolucja układu immunologicznego, kortykotropina, leczenie substytucyjne, lek bronchodilatacyjny, leukotrien, mediator zapalenia, Meprelon, metabolizm tkanek, metabolizm węglowodanów, mineralokortykosteroid, niedorozwój kory nadnerczy, niefluorowany glikokortykosteroid, niewydolność kory nadnerczy, odpowiedź immunologiczna, prostaglandyna, przysadka mózgowa, stężenie elektrolitów, synteza mineralokortykosteroidów, układ immunologiczny, wysięk zapalny, zanik układu immunologicznego, zespół nadnerczowo-płciowy, zwężenie oskrzeli
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Meprelon 250 mg

Meprelon, zawierający metyloprednizolon, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania terapeutycznego, stosowanym układowo. Metyloprednizolon wpływa na metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów oraz reguluje aktywność układu immunologicznego. W leczeniu substytucyjnym niedorozwoju lub niewydolności kory nadnerczy dawka 8 mg metyloprednizolonu odpowiada 40 mg hydrokortyzonu, przy praktycznie braku działania mineralotropowego, co wymaga dodatkowego podawania mineralokortykosteroidów. W wrodzonym przerostu nadnerczy lek hamuje wydzielanie kortykotropiny i androgenów, a w dawkach przekraczających substytucyjne wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne oraz opóźnione immunosupresyjne, hamując chemotaksję i aktywność komórek układu odpornościowego oraz uwalnianie mediatorów zapalnych, takich jak prostaglandyny i leukotrieny.
apoptoza, bariera krew-mózg, beta-adrenomimetyk, chemotaksja, choroba obturacyjna, cytokina, deficyt enzymatyczny, działanie immunosupresyjne, działanie mineralokortykotropowe, działanie mineralotropowe, działanie permisywne, działanie przeciwproliferacyjne, działanie przeciwwysiękowe, enzym lizosomalny, glikokortykosteroid, homeostaza organizmu, inwolucja układu immunologicznego, kortykotropina, leczenie substytucyjne, leukotrien, mediator prozapalny, mediatory reakcji zapalnej, metyloprednizolon, mineralokortykosteroid, niedorozwój kory nadnerczy, niefluorowany glikokortykosteroid, niewydolność kory nadnerczy, odpowiedź humoralna, prostaglandyna, stan astmatyczny, stwardnienie rozsiane, układ immunologiczny, wrodzony przerost nadnerczy, zanik układu immunologicznego, zwężenie oskrzeli

działanie permisywne

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Meprelon 16 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Meprelon 250 mg