kamienie z mesalazyny
Kamienie z mesalazyny to rzadkie powikłanie terapii preparatami mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego), stosowanej w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelit, głównie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Zjawisko to polega na formowaniu się złogów lekowych w przewodzie pokarmowym, szczególnie gdy pacjent przyjmuje preparaty o przedłużonym uwalnianiu lub dojelitowe.
Mechanizm powstawania kamieni z mesalazyny związany jest z niepełnym rozpuszczeniem lub wchłonięciem leku w przewodzie pokarmowym. Czynnikami ryzyka są przyspieszony pasaż jelitowy, zaburzenia motoryki jelit, zwężenia jelitowe oraz przyjmowanie dużych dawek leku. Kamienie mogą tworzyć się w różnych odcinkach przewodu pokarmowego, ale najczęściej występują w jelicie cienkim i grubym.
Klinicznie kamienie z mesalazyny mogą pozostawać bezobjawowe lub prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność przewodu pokarmowego, perforacja jelita czy krwawienie z przewodu pokarmowego. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz endoskopowe. W leczeniu stosuje się postępowanie zachowawcze, a w przypadku powikłań – interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salofalk
Stosowanie mesalazyny (Salofalk) wymaga rygorystycznego monitorowania parametrów laboratoryjnych, w tym rozmazu krwi obwodowej, funkcji wątroby (AlAT, AspAT), stężenia kreatyniny w osoczu oraz badania moczu metodą pasków zanurzeniowych. Kontrole powinny odbywać się po 14 dniach od rozpoczęcia terapii, następnie 2-3 razy w odstępach 4-tygodniowych, a przy prawidłowych wynikach co 3 miesiące. U pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby oraz nerek konieczna jest szczególna ostrożność, a w przypadku pogorszenia funkcji nerek leczenie należy natychmiast przerwać ze względu na ryzyko nefrotoksyczności. Mesalazyna może powodować kamicę układu moczowego, w tym kamienie zbudowane w 100% z mesalazyny, dlatego zaleca się odpowiednie nawodnienie pacjenta. Należy również poinformować o możliwości czerwonobrązowego przebarwienia moczu po kontakcie z wybielaczami zawierającymi podchloryn sodu.
astma oskrzelowa, badanie hematologiczne, badanie moczu, ciężkie skórne działanie niepożądane, działanie nefrotoksyczne, fenyloketonuria, granulat Salofalk, kamica układu moczowego, kamienie z mesalazyny, mesalazyna, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, parametry funkcji wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, rozmaz krwi obwodowej, stężenie kreatyniny, sulfasalazyna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, upośledzenie funkcji wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie składu krwi, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy