inhibitor izoenzymów CYP
Inhibitor izoenzymów CYP to substancja, która hamuje aktywność enzymów z rodziny cytochromu P450 (CYP), odgrywających kluczową rolę w metabolizmie wielu leków i ksenobiotyków w organizmie. Izoenzymami nazywamy różne formy tego samego enzymu, które mogą różnić się strukturą, ale pełnią podobne funkcje metaboliczne.
Inhibitory CYP mają istotne znaczenie kliniczne, ponieważ mogą wpływać na stężenie innych leków we krwi, prowadząc do interakcji lekowych. Zahamowanie aktywności izoenzymów CYP może spowodować zwiększenie stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy, co potencjalnie prowadzi do nasilenia działań niepożądanych lub toksyczności.
W praktyce klinicznej szczególnie ważne są inhibitory najważniejszych izoenzymów, takich jak CYP3A4, CYP2D6, CYP2C19 i CYP2C9, odpowiedzialnych za metabolizm większości stosowanych leków. Do znanych inhibitorów należą m.in. ketokonazol, erytromycyna, fluoksetyna, omeprazol czy sok grejpfrutowy. Znajomość profilu inhibicji CYP przez leki jest niezbędna przy planowaniu wielolekowej farmakoterapii.
Stopień inhibicji może być różny – od słabego do silnego – co determinuje potencjalne ryzyko klinicznie istotnych interakcji. Inhibitory mogą działać kompetycyjnie (współzawodnictwo o miejsce aktywne enzymu) lub niekompetycyjnie (zmiana konformacji enzymu), a efekt inhibicji może być natychmiastowy lub opóźniony, gdy inhibitor wymaga metabolicznej aktywacji.