depresja oddechowa noworodków

Depresja oddechowa noworodków to stan kliniczny charakteryzujący się upośledzeniem funkcji oddechowej zaraz po urodzeniu, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawia się brakiem lub niewystarczającą spontaniczną aktywnością oddechową, co prowadzi do hipoksemii i kwasicy.

Najczęstsze przyczyny depresji oddechowej u noworodków to: niedotlenienie okołoporodowe, przedwczesny poród, zespół aspiracji smółki, sepsa, choroby układu nerwowego, wrodzone wady serca oraz działanie leków podawanych matce podczas porodu. Stan ten ocenia się przy użyciu skali Apgar, gdzie punktacja poniżej 7 w pierwszej minucie życia sugeruje konieczność interwencji.

Postępowanie w depresji oddechowej obejmuje natychmiastową resuscytację według aktualnych wytycznych neonatologicznych. Kluczowe elementy to: zapewnienie drożności dróg oddechowych, stymulacja oddychania, wentylacja dodatnimi ciśnieniami, a w cięższych przypadkach intubacja dotchawicza i wentylacja mechaniczna. W sytuacjach głębokiej depresji może być konieczne zastosowanie uciskania klatki piersiowej oraz farmakoterapii.

Wczesne rozpoznanie czynników ryzyka oraz przygotowanie odpowiedniego zespołu reanimacyjnego przed porodem znacząco poprawia rokowanie. Noworodki, które doświadczyły depresji oddechowej, wymagają ścisłego monitorowania w oddziale intensywnej terapii neonatologicznej ze względu na ryzyko wystąpienia powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl