dekstrometorfan bromowodorek
Dekstrometorfan bromowodorek to syntetyczny lek przeciwkaszlowy, będący prawoskrętnym izomerem leworfanolu. Jest szeroko stosowany jako składnik preparatów dostępnych bez recepty przeznaczonych do leczenia kaszlu nieproduktywnego.
Mechanizm działania dekstrometorfanu polega na hamowaniu ośrodka kaszlowego w rdzeniu przedłużonym poprzez działanie na receptory NMDA oraz receptory sigma. W dawkach terapeutycznych lek nie wykazuje działania przeciwbólowego ani uzależniającego, w przeciwieństwie do opioidów.
Dekstrometorfan bromowodorek jest metabolizowany w wątrobie przy udziale CYP2D6. Może wchodzić w istotne interakcje z inhibitorami MAO, SSRI oraz innymi lekami wpływającymi na OUN. Przy stosowaniu dawek terapeutycznych działania niepożądane są rzadkie i łagodne, natomiast przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych.
W praktyce klinicznej dekstrometorfan bromowodorek jest stosowany u pacjentów z kaszlem suchym o różnej etiologii, gdy hamowanie odruchu kaszlowego jest uzasadnione. Nie powinien być stosowany w kaszlu produktywnym, gdyż może utrudniać odkrztuszanie wydzieliny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tussidex 30 mg
Stosowanie dekstrometorfanu bromowodorku (Tussidex, 30 mg, kapsułki miękkie) u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie jest zalecany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, mimo że dostępne badania retrospektywne nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania w trzecim trymestrze ciąży, gdyż może to prowadzić do zaburzeń czynności oddechowej u noworodka. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach i konieczności monitorowania stanu zdrowia dziecka po ekspozycji na lek w końcowym okresie ciąży.
dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, działania niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, hipotensja, karmienie piersią, leczenie przeciwkaszlowe, mleko kobiece, obniżenie ciśnienia tętniczego, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia czynności oddechowej, zaburzenia oddychania, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
W terapii z zastosowaniem leku Agrypin, zawierającego 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku, istotne jest uwzględnienie wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Substancje czynne, zwłaszcza pseudoefedryna i dekstrometorfan, mogą wywoływać objawy takie jak senność, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i percepcji, co znacząco upośledza sprawność psychomotoryczną pacjenta. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów po zażyciu leku, wskazać czasowe ograniczenia oraz ostrzec przed interakcjami z alkoholem i innymi lekami o działaniu ośrodkowym. Dokumentacja medyczna musi zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji, co jest nie tylko wymogiem medycznym, ale i prawnym.
dekstrometorfan bromowodorek, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane leku, działanie ośrodkowe, farmakoterapia, interakcja lekowa, lek przeciwkaszlowy, objaw niepożądany, obkurczanie naczyń krwionośnych, paracetamol, pseudoefedryna chlorowodorek, senność i zawroty głowy, sprawność psychomotoryczna, substancja przeciwbólowa, substancja przeciwgorączkowa, sympatykomimetyk, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji poznawczych, wpływ na prowadzenie pojazdów, wydłużony czas reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie percepcji, zaburzenie psychomotoryczne, złożony produkt leczniczy - Leksykon substancji czynnych
Liść melisy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) wskazują na potencjalne hamowanie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH) przez wodne wyciągi z tej rośliny, co zaobserwowano zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Zjawisko to zostało potwierdzone również dla produktu DexaCaps zawierającego liść melisy, jednak kliniczne implikacje tego efektu pozostają niejasne i wymagają dalszych badań, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy. W zakresie genotoksyczności, brak jest danych dotyczących samego liścia melisy, natomiast złożone preparaty takie jak Iberogast Balance wykazały negatywne wyniki w testach AMES i mikrojądrowym u myszy. Nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej ani potencjału rakotwórczego liścia melisy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
ataksja, badanie in vitro, dekstrometorfan bromowodorek, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, liść melisy, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, preparat z liściem melisy, produkt leczniczy roślinny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, upośledzenie oddychania, wyciąg z melisy, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tussidex 30 mg
Tussidex, zawierający 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku w kapsułce miękkiej, jest wskazany do doraźnego leczenia ostrego, suchego (nieproduktywnego) kaszlu. Lek działa przeciwkaszlowo i powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów, u których kaszel nie jest związany z nadmierną produkcją śluzu w drogach oddechowych. Przeciwwskazaniem do stosowania jest kaszel mokry, gdyż hamowanie odruchu kaszlowego w takich przypadkach może prowadzić do zalegania wydzieliny i zwiększenia ryzyka powikłań, w tym infekcji bakteryjnych. Kapsułki mają różowy kolor i zawierają substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (8,26 mg), czerwień koszenilową (E 124) oraz glikol propylenowy (25 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub działania niepożądane u wybranych pacjentów. Terapia Tussidexem powinna być krótkotrwała i ograniczona do czasu ustąpienia objawów, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi maksymalnego czasu stosowania. Przed przepisaniem leku konieczne jest wykluczenie przyczyn kaszlu mokrego, aby uniknąć zatrzymania wydzieliny w drogach oddechowych. Lekarz powinien również uwzględnić potencjalne reakcje na substancje pomocnicze, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub skłonnościami do alergii na barwniki. Tussidex jest zatem preparatem przeznaczonym do objawowego, doraźnego leczenia suchego kaszlu, z zachowaniem ostrożności w doborze pacjentów.
czerwień koszenilowa, dekstrometorfan bromowodorek, drogi oddechowe, działanie niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, glikol propylenowy, kapsułka miękka, kaszel mokry, kaszel suchy, leczenie doraźne, nietolerancja fruktozy, odkrztuszanie wydzieliny, reakcja alergiczna, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, zakażenie bakteryjne, zatrzymanie wydzieliny - Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan lipy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy DexaCaps zawiera wyciąg suchy z kwiatostanu lipy (Tilia cordata Miller, Tilia platyphyllos Scop., Tilia x vulgaris Heyne lub ich kompozycję), jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności tego składnika. Bezpieczeństwo preparatu oceniono głównie na podstawie danych dotyczących pozostałych składników, w tym dekstrometorfanu bromowodorku. W badaniach przedklinicznych LD50 dla dekstrometorfanu wynosiło 165 mg/kg p.o. u myszy, 350 mg/kg p.o. u szczurów oraz 336 mg/kg p.o. u świnek morskich. Przewlekłe podawanie szczurzym i psom dawek od 0,1 do 100 mg/kg przez okres do 27 tygodni wykazało jedynie nieznaczny spadek masy ciała (10-20%) przy najwyższej dawce, bez innych istotnych efektów toksycznych. Dawki bardzo wysokie (1,5 g/dobę) indukowały objawy neurologiczne i oddechowe, jednak nawet 100-krotność dawki terapeutycznej nie powodowała zgonów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, interakcje farmakodynamiczne, kwiatostan lipy, przedawkowanie, spadek masy ciała, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, upośledzenie funkcji oddechowych, wyciąg z melisy - Leksykon leków
Przedawkowanie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedawkowanie syropu DexaPico (1625 mg + 6,5 mg/5 ml) prowadzi do objawów toksycznych głównie z powodu dekstrometorfanu bromowodorku. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), neurologiczne (dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, oczopląs, ataksja), psychiatryczne (psychoza toksyczna, omamy wzrokowe) oraz kardiologiczne (tachykardia, kardiotoksyczność, wydłużenie QTc). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki. Ryzyko nasilenia objawów wzrasta przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub leków psychotropowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania EKG.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, leki psychotropowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, nalokson, oczopląs, omamy wzrokowe, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, śpiączka, tachykardia, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodu pokarmowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej syropu Vicks MedDex (20 mg/15 ml), manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), neurologicznego (dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, ataksja, psychoza toksyczna) oraz sercowo-naczyniowego (tachykardia, wydłużenie QTc, obniżenie ciśnienia krwi). Ciężkie przedawkowanie może prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki. Warto podkreślić, że obecność etanolu (0,592 g/15 ml) w preparacie może nasilać depresję OUN. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rekreacyjnego nadużywania dekstrometorfanu w populacji młodzieży i osób z historią uzależnień.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, hipertermia, hipotensja, kardiotoksyczność, lek psychoaktywny, nalokson, napięcie mięśniowe, objawy kliniczne, objawy neurologiczne, oczopląs, omamy wzrokowe, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Gripex FORTE w postaci tabletek powlekanych zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku. Lek przeznaczony jest dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, z zalecaną dawką 1-2 tabletki przyjmowanymi 3-4 razy na dobę, nie przekraczając maksymalnie 8 tabletek na dobę. Terapia powinna być krótkotrwała, nie dłuższa niż 3 dni bez konsultacji lekarskiej. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest przeciwwskazane. W przypadku pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg, maksymalna dobowa dawka paracetamolu nie powinna przekraczać 60 mg/kg, co odpowiada 2 g paracetamolu (4 tabletki). Należy zachować minimum 4-godzinne odstępy między dawkami.
alkoholizm przewlekły, ciężka niewydolność nerek, dekstrometorfan bromowodorek, masa ciała, niedożywienie, niewydolność nerek, odwodnienie, paracetamol, pseudoefedryna chlorowodorek, tabletka powlekana, współczynnik GFR, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności wątroby, zespół Gilberta, żółtaczka niehemolityczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acodin 15 mg
Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna leku Acodin 15 mg w tabletkach, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na dekstrometorfan lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (10 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) lub ich przyjmowanie w ciągu ostatnich 14 dni, ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), zapaleniem płuc oraz depresją oddechową, gdyż dekstrometorfan może nasilać objawy tych schorzeń i prowadzić do poważnych powikłań.
Stosowanie Acodinu 15 mg jest również przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią z uwagi na możliwość przenikania substancji czynnej do mleka matki i ryzyko działań niepożądanych u dziecka. Przy kwalifikacji do leczenia należy dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta oraz stosowane przez niego leki, zwłaszcza w kontekście chorób układu oddechowego. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek przeciwwskazania, w tym szczególnie stosowania inhibitorów MAO, należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii i uniknąć potencjalnie groźnych powikłań.
Acodin, astma oskrzelowa, charakterystyka produktu leczniczego, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, laktacja, laktoza, nadwrażliwość na dekstrometorfan, nietolerancja laktozy, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, substancja pomocnicza, zapalenie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedawkowanie syropu Dexapini, zawierającego dekstrometorfan bromowodorek w dawce 426 mg+65 mg+6,5 mg/5 ml, może prowadzić do wieloukładowych objawów klinicznych o różnym nasileniu, od łagodnych do zagrażających życiu. Wczesne symptomy obejmują nudności i wymioty, natomiast objawy neurologiczne takie jak dystonia, ataksja, oczopląs oraz ciężkie drgawki i śpiączka wskazują na poważne zatrucie. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, psychoza toksyczna), kardiotoksyczność (tachykardia, wydłużenie QTc) oraz depresja oddechowa, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilonej toksyczności przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub stosowaniu leków psychotropowych, co może prowadzić do synergistycznego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Dexapini zawiera również do 7% (m/v) etanolu i 4 g sacharozy w 5 ml, co ma znaczenie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, osoby z cukrzycą czy chorobami wątroby.
ataksja, benzodiazepina, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, lek psychotropowy, nalokson, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, ruchy gałek ocznych, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan lipy – Przedawkowanie
Kwiatostan lipy (Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia x vulgaris) jest składnikiem preparatu DexaCaps, występującym w formie wyciągu suchego w dawce 167 mg (DER 2,5-3:1). Preparat zawiera także dekstrometorfanu bromowodorek (20 mg) oraz wyciąg z liścia melisy (50 mg). Mimo niskiego profilu toksyczności samego kwiatostanu lipy, przedawkowanie DexaCaps wiąże się głównie z toksycznością dekstrometorfanu, nasilającą się przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub leków psychotropowych. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, dystonię, pobudzenie psychoruchowe, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, ataksję, psychozę toksyczną, tachykardię (>100/min) oraz wydłużenie odstępu QTc w EKG, co zwiększa ryzyko arytmii komorowych. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić śpiączka, depresja oddechowa i drgawki, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia.
antagonista receptorów opioidowych, arytmia komorowa, ataksja, benzodiazepina, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, hipertermia, kwiat lipy, kwiatostan lipy, lek psychotropowy, liść melisy, nalokson, napad padaczkowy, nieprawidłowości EKG, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie produktu leczniczego, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wyciąg suchy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acodin 15 mg
ACODIN w formie tabletek zawiera 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku i jest wskazany do stosowania doustnego u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Standardowe dawkowanie to 15 mg co 4 godziny lub 30 mg co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 120 mg (8 tabletek). Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Terapia samoleczenia nie powinna przekraczać 3 dni; w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Pokarm nie wpływa na wchłanianie dekstrometorfanu, co pozwala na podawanie leku niezależnie od posiłków.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – DexaCaps 167 mg + 50 mg + 20 mg
DexaCaps to preparat zawierający dekstrometorfan bromowodorek (20 mg na kapsułkę), wyciąg suchy z kwiatostanu lipy (167 mg) oraz wyciąg suchy z liścia melisy (50 mg). Zalecane dawkowanie dla młodzieży powyżej 12 lat i dorosłych to 1 kapsułka trzy razy na dobę, co daje 60 mg dekstrometorfanu na dobę, z maksymalną dopuszczalną dawką dobową 120 mg. Leku nie stosuje się u dzieci poniżej 12 lat. DexaCaps należy przyjmować doustnie po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu, nie rozgryzając ani nie otwierając kapsułek, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych i zwiększa skuteczność terapii.
błona śluzowa gardła, dawka dobowa, dawkowanie leku, dekstrometorfan bromowodorek, dolegliwości żołądkowe, działanie niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, efekt terapeutyczny, interakcje lekowe, kapsułka twarda, nadzór medyczny, ośrodkowy układ nerwowy, połykanie kapsułek, wyciąg z kwiatostanu lipy, wyciąg z liścia melisy, wywiad medyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna syropu Vicks MedDex (20 mg/15 ml), jest syntetycznym D-izomerem 3-metoksy-pochodnej leworfanolu, klasyfikowanym jako alkaloid opium (kod ATC: R05DA09). Jego główne działanie polega na hamowaniu ośrodka kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym, co skutkuje efektywnym działaniem przeciwkaszlowym bez właściwości przeciwbólowych charakterystycznych dla opioidów. W dawkach terapeutycznych nie wywołuje depresji układu oddechowego ani efektów psychomimetycznych, a także charakteryzuje się niskim potencjałem uzależniającym. Ponadto, nie zaburza aktywności rzęskowej nabłonka dróg oddechowych, co sprzyja zachowaniu naturalnych mechanizmów oczyszczania dróg oddechowych podczas leczenia kaszlu suchego, szczególnie w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych. Syrop Vicks MedDex o smaku miodu zawiera poza dekstrometorfanem bromowodorkiem substancje pomocnicze, które mogą mieć kliniczne znaczenie: sacharozę (5,5 g/15 ml) istotną u pacjentów z cukrzycą, sód (1,215 mmol/27,9 mg) ważny przy diecie niskosodowej, etanol 96% (0,592 g) mogący wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, miód (0,075 g) potencjalnie wpływający na glikemię oraz glikol propylenowy (0,850 g) mogący wywoływać objawy podobne do zatrucia alkoholem. Te składniki należy uwzględnić przy indywidualizacji terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub wymagających szczególnej ostrożności. Właściwości organoleptyczne i farmakokinetyczne preparatu są kształtowane przez obecność tych substancji pomocniczych, co wpływa na akceptowalność i skuteczność leczenia.
aktywność rzęskowa, alkaloid opium, d-izomer, dekstrometorfan bromowodorek, depresja układu oddechowego, dieta niskocukrowa, dieta niskosodowa, działanie przeciwkaszlowe, działanie psychomimetyczne, glikol propylenowy, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel suchy, L-izomer, lek przeciwkaszlowy, nabłonek dróg oddechowych, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał uzależniający, poziom glikemii, sacharoza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tussal Antitussicum 15 mg
Lek Tussal Antitussicum w dawce 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (96,30 mg/tabletkę). Nie powinien być stosowany u chorych z astmą oskrzelową, stanami zapalnymi dolnych dróg oddechowych, niewydolnością oddechową, kaszlem z odkrztuszaniem oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz w okresie 14 dni po ich zakończeniu, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek nie jest zalecany u kobiet karmiących piersią oraz dzieci poniżej 6 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnych działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, benzodiazepina, dekstrometorfan bromowodorek, depresja ośrodkowego układu nerwowego, inhibitor monoaminooksydazy, kaszel produktywny, kaszel z odkrztuszaniem, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, nietolerancja cukru, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, opioid, POChP, przewlekły kaszel, SSRI, Tussal Antitussicum, zapalenie dolnych dróg oddechowych, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w postaci pastylek twardych, jest lekiem przeciwkaszlowym przeznaczonym do podania doustnego. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni stosować 1-2 pastylki co 4-6 godzin, maksymalnie do 12 pastylek (120 mg) na dobę. Pastylki należy rozpuszczać powoli w jamie ustnej, bez rozgryzania ani połykania, co zapewnia optymalne uwalnianie substancji czynnej. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na postać farmaceutyczną i dawkę substancji czynnej. Podczas terapii należy unikać spożywania soku grejpfrutowego, soku z gorzkiej pomarańczy oraz alkoholu, które mogą wpływać na metabolizm leku. Samoleczenie powinno trwać nie dłużej niż 3-5 dni, a w przypadku utrzymującego się kaszlu, pogorszenia stanu lub wystąpienia objawów takich jak gorączka, wysypka czy uporczywy ból głowy, konieczna jest konsultacja lekarska.
dekstrometorfan bromowodorek, gorączka, inhibitor MAO, kaszel, lek przeciwkaszlowy, maksymalna dawka dobowa, modyfikacja schematu terapeutycznego, pastylka twarda, podanie doustne, postać farmaceutyczna, samoleczenie, schemat terapeutyczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, uporczywy ból głowy, uwalnianie substancji czynnej, wysypka skórna, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa leku Agrypin, zawierającego 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku, wskazuje na ograniczoną dostępność kompleksowych badań dla tej kombinacji. Paracetamol, będący głównym składnikiem, nie wykazuje działania teratogennego w dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dopuszczalną dawkę dobową u ludzi, jednak u szczurów zaobserwowano zaburzenia spermatogenezy oraz zanik jąder przy wysokich dawkach, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy długotrwałej ekspozycji. Dane dotyczące pseudoefedryny chlorowodorku oraz dekstrometorfanu bromowodorku są niewystarczające, co stanowi istotną lukę w ocenie ich bezpieczeństwa przedklinicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dekstrometorfan bromowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, lek Agrypin, maksymalna dopuszczalna dawka dobowa, paracetamol, pseudoefedryna chlorowodorek, spermatogeneza, teratogenność, układ rozrodczy, zaburzenia układu rozrodczego, zanik jąder - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Lek Agrypin, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Do najważniejszych należą tachykardia (częstość nieznana), zaburzenia hematologiczne takie jak granulocytopenia, agranulocytoza i małopłytkowość (bardzo rzadko), a także poważne powikłania neurologiczne, w tym zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) i zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS) – oba o częstości nieznanej, wymagające natychmiastowej interwencji. Ponadto obserwuje się rzadkie przypadki nudności i wymiotów, bardzo rzadkie powikłania nefrologiczne (kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek, kamica moczowa) oraz reakcje alergiczne i podwyższenie ciśnienia tętniczego, najczęściej związane z pseudoefedryną.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, dekstrometorfan bromowodorek, granulocytopenia, kamica moczowa, kolka nerkowa, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, obrzęk alergiczny, omamy, ostra niewydolność nerek, paracetamol, pseudoefedryna chlorowodorek, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, tachykardia, uszkodzenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Lek Tussifortin w postaci pastylek twardych zawiera 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku i posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dekstrometorfan lub substancje pomocnicze, w tym glukozę (854,25 mg), sacharozę (1567,50 mg), glikol propylenowy (0,18 mg) oraz sód (1,506 mg). Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z kaszlem astmatycznym i kaszlem produktywnym, ze względu na ryzyko maskowania objawów astmy oraz zalegania wydzieliny i powikłań infekcyjnych. Ponadto, Tussifortin jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością oddechową, gdyż dekstrometorfan może nasilać zaburzenia oddychania.
Istotne są również przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych – Tussifortin nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących lub przyjmujących w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), bupropion, linezolid, prokarbazynę oraz selegilinę. Ze względu na farmakodynamiczne właściwości dekstrometorfanu jako agonisty receptorów opioidowych i antagonisty receptorów NMDA, istnieje ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego oraz innych poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ serotoninergiczny i ośrodkowy układ nerwowy. Przeciwwskazania dotyczą zarówno aktualnej terapii, jak i okresu do dwóch tygodni po jej zakończeniu, co jest związane z długim okresem półtrwania niektórych z wymienionych leków.
agonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów NMDA, astma, bupropion, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, efekt serotoninergiczny, hipertermia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, kaszel astmatyczny, kaszel produktywny, linezolid, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, prokarbazyna, selegilina, SSRI, układ serotoninergiczny, zaburzenia autonomiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Przeprowadzone badania niekliniczne na modelach zwierzęcych dotyczące bezpieczeństwa stosowania dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej leku Tussifortin w dawce 10 mg (pastylki twarde), nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka. Profil bezpieczeństwa substancji oceniono jako akceptowalny, a brak ryzyk klinicznie istotnych potwierdzono w standardowych modelach badawczych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Actifed (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml
Actifed w postaci syropu zawiera trzy substancje czynne: triprolidynę chlorowodorek (1,25 mg/5 ml), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg/5 ml) oraz dekstrometorfan bromowodorek (10 mg/5 ml). Triprolidyna działa jako silny antagonista receptorów H1, hamując efekty histaminy z początkiem działania po 1-2 godzinach i utrzymując efekt do 8 godzin. Pseudoefedryna, sympatykomimetyk, zmniejsza przekrwienie błon śluzowych już po 30 minutach, z efektem trwającym co najmniej 4 godziny, charakteryzując się korzystnym profilem bezpieczeństwa względem tachykardii i nadciśnienia. Dekstrometorfan, pochodna opioidowa, hamuje ośrodek kaszlowy w rdzeniu przedłużonym, wykazując działanie przeciwkaszlowe po 1 godzinie i utrzymując je przez co najmniej 4 godziny, bez właściwości uzależniających w dawkach terapeutycznych.
antagonista receptorów H1, badanie farmakodynamiczne, ciśnienie skurczowe krwi, dekstrometorfan bromowodorek, dysfagia, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie sympatykomimetyczne, górne drogi oddechowe, obturacja nosa, ośrodek kaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna opioidowa, przekrwienie błony śluzowej, pseudoefedryna chlorowodorek, rdzeń przedłużony, receptor histaminowy, schorzenie układu oddechowego, stan alergiczny, tachykardia, triprolidyna chlorowodorek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Lek Gripex FORTE w postaci tabletek powlekanych zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku na tabletkę. Preparat jest wskazany do krótkotrwałego leczenia nasilonych objawów infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa i stany grypopodobne. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, łagodząc ból głowy, gardła oraz bóle mięśniowo-kostne, a także obniżając gorączkę. Pseudoefedryna działa sympatykomimetycznie, obkurczając naczynia błony śluzowej nosa i zmniejszając przekrwienie, co ułatwia oddychanie. Dekstrometorfan hamuje ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, skutecznie tłumiąc suchy, nieproduktywny kaszel.
bóle mięśniowo-stawowe, dekstrometorfan bromowodorek, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, grypa, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nieproduktywny, nieżyt nosa, obkurczenie naczyń krwionośnych, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, pseudoefedryna chlorowodorek, rdzeń przedłużony, substancja sympatykomimetyczna, suchy kaszel, tabletka powlekana, układ mięśniowo-szkieletowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tussal Antitussicum 15 mg
Tabletki powlekane Tussal Antitussicum zawierające 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku mogą wywoływać działania niepożądane obejmujące głównie układ pokarmowy, nerwowy oraz reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów ze strony przewodu pokarmowego należą nudności, wymioty, bóle żołądka oraz zaparcia, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami współistniejącymi. Ze strony układu nerwowego obserwuje się zawroty głowy i senność, co zwiększa ryzyko upadków i wypadków, zwłaszcza u osób starszych. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz skurcz oskrzeli, mogą mieć charakter zagrażający życiu i wymagają szczególnej uwagi podczas terapii.
ból żołądka, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, farmakoterapia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, Tussal Antitussicum, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acodin 150 Junior (50 mg + 7,5 mg)/5 ml
Acodin 150 Junior to syrop przeciwkaszlowy zawierający dwie substancje czynne: dekstrometorfan bromowodorek (7,5 mg/5 ml) oraz dekspantenol (50 mg/5 ml). Dekstrometorfan działa ośrodkowo, podwyższając próg odruchu kaszlowego w rdzeniu przedłużonym, co skutkuje zmniejszeniem częstotliwości i intensywności kaszlu bez hamowania czynności oddechowej czy zaburzeń funkcji aparatu rzęskowego oskrzeli. Początek działania przeciwkaszlowego następuje po 15-30 minutach, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 5-6 godzin. Preparat należy do grupy alkaloidów opioidowych (kod ATC: R05DA09).
alkaloid opioidowy, aparat rzęskowy oskrzeli, błona śluzowa dróg oddechowych, czynność oddechowa, dekspantenol, dekstrometorfan bromowodorek, działanie przeciwkaszlowe, koenzym A, kwas pantotenowy, leczenie kaszlu, lek przeciwkaszlowy, oczyszczanie dróg oddechowych, odruch kaszlowy, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, proces regeneracyjny, rdzeń przedłużony - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Gripex to lek złożony zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej tabletce powlekanej. Paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów, natomiast pseudoefedryna może wywoływać pobudzenie, niepokój, zawroty głowy i zaburzenia koncentracji, a dekstrometorfan – senność, zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. W związku z tym pacjenci stosujący Gripex powinni zachować wzmożoną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, a w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych takich jak senność czy zaburzenia widzenia, powstrzymać się od tych czynności.
bezpieczna farmakoterapia, choroba współistniejąca, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, paracetamol, produkt leczniczy, pseudoefedryna chlorowodorek, substancja przeciwkaszlowa, tabletka powlekana, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acodin 15 mg
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej leku ACODIN 15 mg, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych. Do najczęstszych należą nudności i wymioty, dystonia, ataksja, oczopląs, splątanie, senność, a w ciężkich przypadkach śpiączka. Ponadto obserwuje się kardiotoksyczność objawiającą się tachykardią oraz wydłużeniem odstępu QTc w EKG, a także zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie i psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi. Najcięższe objawy to śpiączka, depresja oddechowa i drgawki, które bezpośrednio zagrażają życiu pacjenta.
Acodin, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, hipertermia, hipoksja tkanek, kardiotoksyczność, nalokson, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia świadomości, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussidex 30 mg
Produkt leczniczy Tussidex zawiera dekstrometorfanu bromowodorek w dawce 30 mg w postaci kapsułek miękkich, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu. Nie przeprowadzono nieklinicznych badań bezpieczeństwa dla Tussidex, co ogranicza możliwość pełnej oceny profilu bezpieczeństwa na podstawie badań nieklinicznych. Dekstrometorfan jest syntetycznym analogiem kodeiny o działaniu przeciwkaszlowym ośrodkowym, nie wykazującym działania przeciwbólowego ani uzależniającego przy dawkach terapeutycznych.
analog kodeiny, badanie niekliniczne, czerwień koszenilowa, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie przeciwbólowe, glikol propylenowy, kapsułka miękka, lek działający ośrodkowo, lek przeciwkaszlowy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie lekowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Gripex, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że paracetamol podawany w dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dopuszczalną dawkę dobową nie wykazywał działania teratogennego u myszy i szczurów, jednak zaobserwowano negatywny wpływ na układ rozrodczy samców szczurów, w tym zaburzenia spermatogenezy oraz zanik jąder. Brak jest natomiast aktualnych, konwencjonalnych badań toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej paracetamolu zgodnych z obowiązującymi standardami. Dla pseudoefedryny chlorowodorku oraz dekstrometorfanu bromowodorku dostępne dane przedkliniczne są niewystarczające, co utrudnia pełną ocenę ich bezpieczeństwa na podstawie badań na zwierzętach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Hot Zatoki 650 mg + 60 mg + 20 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Gripex Hot ZATOKI zawiera kombinację substancji czynnych: paracetamol (650 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (60 mg), dekstrometorfanu bromowodorek (20 mg) oraz chlorofenaminę maleinian (4 mg). Nie przeprowadzono kompleksowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania całego preparatu, a także brak jest konwencjonalnych badań toksyczności rozrodczej i rozwojowej dla paracetamolu zgodnych z aktualnymi standardami. Ponadto, dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa pseudoefedryny, dekstrometorfanu oraz chlorofenaminy maleinianu wchodzących w skład preparatu.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorofenamina maleinian, dane kliniczne, dekstrometorfan bromowodorek, Gripex Hot ZATOKI, ocena bezpieczeństwa, paracetamol, przeciwwskazanie, pseudoefedryna chlorowodorek, rozwój potomstwa, specjalne ostrzeżenie, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z sosny zwyczajnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego preparatu Dexapini, zawierającego wyciąg płynny z pędów sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) w dawce 426 mg na 5 ml syropu (DER 1:1,6, rozpuszczalnik etanol 90% V/V), kluczowe są dane toksykologiczne dotyczące dekstrometorfanu bromowodorku, drugiego aktywnego składnika. Dawki LD50 dla dekstrometorfanu wynoszą 165 mg/kg u myszy, 350 mg/kg u szczurów oraz 336 mg/kg u świnek morskich przy podaniu doustnym. Badania toksyczności ostrej wykazały, że 100-krotna dawka terapeutyczna dekstrometorfanu nie powoduje zgonów, natomiast bardzo wysokie dawki (1,5 g/dobę) indukują objawy neurologiczne i oddechowe. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach stosowano dawki od 0,1 do 100 mg/kg przez 13-27 tygodni, gdzie jedynym istotnym efektem był spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce, bez innych znaczących toksycznych zmian.
ataksja, badanie przedkliniczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, efekt toksyczny, koper włoski, nalewka z kopru włoskiego, niewydolność oddechowa, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sosna zwyczajna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyciąg z sosny zwyczajnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w formie pastylek twardych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęściej obserwowanych należą rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty i rozstrój żołądkowo-jelitowy, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz dyskomfortu brzusznego. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego odnotowano rzadkie przypadki senności, zawrotów głowy, pobudzenia, drgawek oraz dezorientacji, z których drgawki i dezorientacja stanowią poważne zagrożenie, szczególnie u pacjentów geriatrycznych. Bardzo rzadko może wystąpić depresja oddechowa, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowej interwencji. Rzadkie reakcje skórne, w tym wysypka, mogą wskazywać na nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, działanie niepożądane, kontrola glikemii, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie skóry, reakcja skórna, rozstrój żołądkowo-jelitowy, senność, Tussifortin, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gripex Max 500 mg + 30 mg + 15 mg
Gripex Max to preparat złożony zawierający paracetamol (500 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfan bromowodorek (15 mg), klasyfikowany w grupie anilidów o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym (kod ATC: N02BE51). Paracetamol działa poprzez hamowanie cyklooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn, skutkując obniżeniem gorączki i podwyższeniem progu bólowego bez wpływu na agregację płytek krwi. Pseudoefedryna, będąca sympatykomimetykiem, stymuluje receptory alfa-adrenergiczne mięśniówki gładkiej naczyń, powodując skurcz tętniczek końcowych i redukcję przekrwienia błony śluzowej nosa, co ułatwia oddychanie. Dekstrometorfan działa przeciwkaszlowo poprzez hamowanie ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym, zmniejszając wrażliwość receptorów na bodźce z dróg oddechowych, a także wykazuje niewielkie działanie przeciwbólowe, nie wpływając istotnie na częstość oddechów, choć może nieznacznie podnosić ciśnienie tętnicze.
cyklooksygenaza kwasu arachidonowego, dekstroizomer efedryny, dekstrometorfan bromowodorek, drogi oddechowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie sympatykomimetyczne, infekcja górnych dróg oddechowych, izomer kodeiny, kininy, mediatory bólu, ośrodek kaszlu, paracetamol, podwzgórze, prostaglandyny, przekrwienie błony śluzowej nosa, pseudoefedryna chlorowodorek, rdzeń przedłużony, receptory alfa-adrenergiczne, rozszerzenie oskrzeli - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Agrypin to preparat zawierający paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (10 mg), zróżnicowane pod względem farmakokinetyki. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po około 1 godzinie, z okresem półtrwania 1,6-3,8 godziny. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym u dorosłych i siarkowym u dzieci, z wytworzeniem hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który w warunkach prawidłowych jest neutralizowany przez glutation. Przedawkowanie może prowadzić do wyczerpania glutationu i ostrej niewydolności wątroby. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe przez 4-6 godzin oraz przeciwgorączkowe przez 6-8 godzin. Pseudoefedryna szybko i całkowicie się wchłania, osiągając maksymalne stężenie po 1,5 godziny, z efektem obkurczającym błonę śluzową nosa pojawiającym się po około 30 minutach i utrzymującym się do 4 godzin. Metabolizowana jest przez monoaminooksydazę, a 70-90% dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.
biotransformacja, cysteina, dekstrometorfan bromowodorek, demetylacja, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwkaszlowe, glukuronian, glutation, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, lek Agrypin, martwica hepatocytów, monoaminooksydaza, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczanie błony śluzowej nosa, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, pseudoefedryna chlorowodorek, stężenie w surowicy, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w postaci twardych pastylek o smaku miodowo-cytrynowym, jest wskazany do objawowego leczenia nieproduktywnego (suchego, drażniącego) kaszlu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Kaszel ten, często wynikający z podrażnienia górnych dróg oddechowych, infekcji wirusowych lub reakcji alergicznych, może znacząco zaburzać codzienne funkcjonowanie i sen pacjenta. Preparat zawiera istotne substancje pomocnicze, takie jak glukoza (854,25 mg), sacharoza (1567,50 mg), glikol propylenowy (0,18 mg) oraz sód (1,506 mg) w jednej pastylce, co wymaga uwagi przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza z cukrzycą, nietolerancją cukrów lub na diecie niskosodowej. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12. roku życia.
dekstrometorfan bromowodorek, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, kaszel drażniący, kaszel nieproduktywny, kaszel podrażnieniowy, kaszel suchy, kaszel suchy drażniący, odruch kaszlowy, ośrodek kaszlu, pastylka twarda, podrażnienie dróg oddechowych, przeziębienie i grypa, rdzeń przedłużony, reakcja alergiczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
W przypadku przepisywania preparatu Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy, zawierającego dekstrometorfan bromowodorek w dawce 20 mg/15 ml, lekarze powinni zwrócić szczególną uwagę na potencjalne zaburzenia funkcji psychomotorycznych u pacjentów. Substancja czynna oraz obecny w syropie etanol (0,592 g/15 ml) mogą wywoływać efekty sedatywne, takie jak uczucie zmęczenia, które istotnie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko to jest szczególnie nasilone przy jednoczesnym spożyciu alkoholu oraz stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, w tym leków przeciwhistaminowych, przeciwlękowych czy nasennych. Dodatkowo, obecność glikolu propylenowego (0,850 g/15 ml) może wywoływać działania niepożądane u niektórych pacjentów, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, działanie sedatywne, efekt uboczny, etanol, funkcja psychomotoryczna, glikol propylenowy, kaszel suchy, leczenie objawowe kaszlu, lek nasenny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, ośrodkowy układ nerwowy, preparat przeciwkaszlowy, reakcja psychomotoryczna, substancja pomocnicza, syrop przeciwkaszlowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt złożony Gripex FORTE zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku. W odniesieniu do bezpieczeństwa przedklinicznego brak jest specyficznych danych dotyczących całego preparatu, a dostępne informacje dotyczą głównie poszczególnych składników. Paracetamol w badaniach na myszach i szczurach, podawany w dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, nie wykazywał działania teratogennego. Jednakże u szczurów zaobserwowano zaburzenia spermatogenezy oraz zanik jąder przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy bardzo wysokim stężeniu substancji. Brak jest natomiast kompleksowych badań oceniających toksyczność paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa według aktualnych standardów.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, pseudoefedryna chlorowodorek, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tussi Drill 5 mg/5 ml
Preparat Tussi Drill to syrop przeciwkaszlowy zawierający 5 mg dekstrometorfanu bromowodorku w 5 ml (1 łyżeczka miarowa), działający ośrodkowo na układ nerwowy. Syrop ma postać lepkiego, przezroczystego, prawie bezbarwnego roztworu, co ułatwia precyzyjne dawkowanie i podanie, zwłaszcza u pacjentów z trudnościami w połykaniu. W skład preparatu wchodzą substancje pomocnicze takie jak maltitol (5 g/5 ml), glukoza (11,65 mg/5 ml), etanol (18 mg/5 ml), glikol propylenowy (23,5 mg/5 ml) oraz konserwanty: metylu parahydroksybenzoesan sodowy (4,5 mg/5 ml) i propylu parahydroksybenzoesan sodowy (2,25 mg/5 ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z alergiami, cukrzycą lub nietolerancją cukrów. Preparat zawiera również kofeinę, która moduluje działanie dekstrometorfanu.
alergen, cukrzyca, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, dysfagia, działanie przeciwkaszlowe, glikol propylenowy, interakcja między składnikami, kontaminacja mikrobiologiczna, kwas mlekowy, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan sodowy, nietolerancja cukru, niezgodność farmaceutyczna, ośrodkowy układ nerwowy, preparat przeciwkaszlowy, propylu parahydroksybenzoesan sodowy, syrop