kaszel astmatyczny
Kaszel astmatyczny to objaw charakterystyczny dla astmy oskrzelowej, który pojawia się w wyniku przewlekłego stanu zapalnego dróg oddechowych i ich nadreaktywności. Typowo jest to kaszel suchy, napadowy, często nasilający się w nocy lub nad ranem, a także po wysiłku fizycznym, ekspozycji na alergeny lub podczas infekcji dróg oddechowych.
U części pacjentów kaszel może być jedynym lub dominującym objawem astmy, co określa się mianem wariantu kaszlowego astmy. Stan ten charakteryzuje się przewlekłym kaszlem (trwającym powyżej 8 tygodni) bez typowych świstów czy duszności. Diagnostyka obejmuje badania czynnościowe układu oddechowego, w tym próby prowokacyjne oraz ocenę odpowiedzi na leczenie przeciwastmatyczne.
Leczenie kaszlu astmatycznego opiera się na terapii podstawowej astmy i obejmuje stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów, długo działających β2-mimetyków oraz leków antyleukotrienowych. Kluczowa jest również identyfikacja i eliminacja czynników wyzwalających, takich jak alergeny, zanieczyszczenia powietrza czy dym tytoniowy. U pacjentów z wariantem kaszlowym astmy prawidłowe leczenie prowadzi do ustąpienia objawów w większości przypadków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Lek Tussifortin w postaci pastylek twardych zawiera 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku i posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dekstrometorfan lub substancje pomocnicze, w tym glukozę (854,25 mg), sacharozę (1567,50 mg), glikol propylenowy (0,18 mg) oraz sód (1,506 mg). Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z kaszlem astmatycznym i kaszlem produktywnym, ze względu na ryzyko maskowania objawów astmy oraz zalegania wydzieliny i powikłań infekcyjnych. Ponadto, Tussifortin jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością oddechową, gdyż dekstrometorfan może nasilać zaburzenia oddychania.
Istotne są również przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych – Tussifortin nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących lub przyjmujących w ciągu ostatnich 2 tygodni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), bupropion, linezolid, prokarbazynę oraz selegilinę. Ze względu na farmakodynamiczne właściwości dekstrometorfanu jako agonisty receptorów opioidowych i antagonisty receptorów NMDA, istnieje ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego oraz innych poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ serotoninergiczny i ośrodkowy układ nerwowy. Przeciwwskazania dotyczą zarówno aktualnej terapii, jak i okresu do dwóch tygodni po jej zakończeniu, co jest związane z długim okresem półtrwania niektórych z wymienionych leków.
agonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów NMDA, astma, bupropion, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, efekt serotoninergiczny, hipertermia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, kaszel astmatyczny, kaszel produktywny, linezolid, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, prokarbazyna, selegilina, SSRI, układ serotoninergiczny, zaburzenia autonomiczne, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Kaszel – Etiologia i przyczyny
Kaszel stanowi odruch ochronny układu oddechowego, mający na celu usunięcie czynników drażniących oraz nadmiaru wydzieliny. Jego klasyfikacja opiera się na czasie trwania: ostry (<3 tygodni), podostry (3-8 tygodni) oraz przewlekły (>8 tygodni u dorosłych, >4 tygodni u dzieci). Najczęstsze przyczyny ostrego kaszlu to infekcje wirusowe (przeziębienie, grypa, COVID-19), ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, krup czy aspiracja ciała obcego. Kaszel podostry często wynika z nadwrażliwości dróg oddechowych po infekcji, a przewlekły kaszel u osób niepalących z prawidłowym RTG klatki piersiowej najczęściej związany jest z zespołem kaszlu górnych dróg oddechowych (UACS), astmą oraz chorobą refluksową przełyku (GERD), które odpowiadają za 90-100% przypadków. Diagnostyka powinna uwzględniać badania obrazowe, czynnościowe płuc, alergiczne oraz specjalistyczne, takie jak bronchoskopia czy pH-metria przełyku.
aspiracja ciała obcego, astma kaszlowa, badanie czynnościowe płuc, bakteryjne zapalenie oskrzeli, choroba refluksowa przełyku, droga oddechowa, gruźlica, idiopatyczne włóknienie płuc, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel astmatyczny, kaszel mokry, kaszel napadowy, kaszel ostry, kaszel podostry, kaszel poinfekcyjny, kaszel przewlekły, kaszel psychogenny, kaszel suchy, kaszel szczekający, krup, krwioplucie, krztusiec, mukowiscydoza, nieastmatyczne eozynofilowe zapalenie oskrzeli, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekłe zapalenie zatok, rozstrzenie oskrzeli, sarkoidoza, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, śródmiąższowa choroba płuc, zanieczyszczenie powietrza, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zatorowość płucna, Zespół Kaszlu Górnych Dróg Oddechowych, zespół nadwrażliwości kaszlowej, zespół post-COVID - Leksykon chorób i schorzeń
Astma dziecięca – Objawy
Astma dziecięca jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, charakteryzującą się zmiennym zwężeniem oskrzeli i objawami takimi jak świszczący oddech, kaszel (często suchy, napadowy, nasilający się nocą i po wysiłku), duszność oraz uczucie ucisku w klatce piersiowej. Objawy te mogą mieć różne nasilenie i częstość, co pozwala na klasyfikację astmy na sporadyczną, łagodną, umiarkowaną i ciężką postać przewlekłą. Nocne objawy, takie jak kaszel i przebudzenia z powodu duszności, są istotnym wskaźnikiem kontroli choroby. Czynniki wyzwalające napady astmy u dzieci to przede wszystkim infekcje wirusowe, alergeny (pyłki, roztocza, sierść zwierząt), wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz silne emocje. Diagnostyka u niemowląt i małych dzieci jest utrudniona ze względu na ograniczoną możliwość werbalnego opisu dolegliwości oraz podobieństwo objawów do innych chorób układu oddechowego.
alergen, astma dziecięca, astma przewlekła ciężka, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, astma sporadyczna, czynnik wyzwalający, drogi oddechowe, duszność, dysfunkcja płuc, infekcja wirusowa, kaszel astmatyczny, lek doraźny, lek ratunkowy, napad astmy, pikflometr, przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, roztocza kurzu domowego, sinica, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, szczytowy przepływ wydechowy, ucisk w klatce piersiowej, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Kaszel – Patofizjologia i mechanizm
Kaszel jest złożonym odruchem obronnym, który obejmuje trzy fazy: wdechową (głęboki wdech około 2,5 l powietrza), kompresji (zamknięcie nagłośni i strun głosowych oraz wzrost ciśnienia wewnątrz klatki piersiowej do 100-300 mm Hg bez ruchu powietrza) oraz wydechową (nagłe otwarcie głośni i szybki przepływ powietrza z prędkością do 75-100 mph, co odpowiada około 12 l/sek). Mechanizm ten umożliwia skuteczne oczyszczanie dróg oddechowych z wydzieliny i ciał obcych. Odruch kaszlowy inicjowany jest przez różne typy receptorów kaszlowych (RARs, SARs, nocyceptory na włóknach C) rozmieszczonych w drogach oddechowych oraz innych strukturach, a jego droga aferentna przebiega głównie przez nerw błędny do ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Zaburzenia regulacji tego odruchu mogą prowadzić do przewlekłego kaszlu i zespołu nadwrażliwości na kaszel, charakteryzującego się nadreaktywnością na bodźce o niskim natężeniu (hipertussywność i allotussywność). Patogeneza tego zespołu obejmuje uwrażliwienie obwodowe i centralne, w tym neurozapalne mechanizmy aktywujące mikroglej i astrocyty, co prowadzi do plastyczności neuronów OUN.
antagoniści receptora angiotensyny II, astma kaszlowa, bradykinina, ciśnienie wewnątrzopłucnowe, filamentowa hemaglutynina, kaszel astmatyczny, mięśnie międzyżebrowe, odruch obronny, omdlenie kaszlowe, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, rdzeń przedłużony, rhinowirus, tracheostomia, uwrażliwienie centralne, zapalenie eozynofilowe, zespół nadwrażliwości na kaszel