hiperosmolalność osocza

Hiperosmolalność osocza to stan zwiększonej osmolalności płynów ustrojowych (powyżej 295 mOsm/kg), który powstaje w wyniku wzrostu stężenia substancji osmotycznie czynnych we krwi. Stan ten może być wywołany przez odwodnienie, hiperglikemię, podwyższone stężenie sodu, mocznika, alkoholu lub mannitolu w organizmie.

Klinicznie hiperosmolalność objawia się zaburzeniami świadomości (od splątania do śpiączki), objawami neurologicznymi (drgawki, objawy ogniskowe), a także odwodnieniem i zaburzeniami hemodynamicznymi. Najcięższą postacią jest zespół hiperglikemiczno-hiperosmolalny, gdzie osmolalność osocza może przekraczać 320-350 mOsm/kg.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie osmolalności osocza (metoda bezpośrednia) lub wyliczenie jej na podstawie stężenia sodu, glukozy i mocznika (metoda pośrednia). Leczenie polega na identyfikacji i eliminacji przyczyny oraz wyrównaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych, głównie poprzez podaż płynów izotonicznych lub hipotonicznych i insulinoterapię w przypadku hiperglikemii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl