hiperosmolalność osocza
Hiperosmolalność osocza to stan zwiększonej osmolalności płynów ustrojowych (powyżej 295 mOsm/kg), który powstaje w wyniku wzrostu stężenia substancji osmotycznie czynnych we krwi. Stan ten może być wywołany przez odwodnienie, hiperglikemię, podwyższone stężenie sodu, mocznika, alkoholu lub mannitolu w organizmie.
Klinicznie hiperosmolalność objawia się zaburzeniami świadomości (od splątania do śpiączki), objawami neurologicznymi (drgawki, objawy ogniskowe), a także odwodnieniem i zaburzeniami hemodynamicznymi. Najcięższą postacią jest zespół hiperglikemiczno-hiperosmolalny, gdzie osmolalność osocza może przekraczać 320-350 mOsm/kg.
Diagnostyka obejmuje oznaczenie osmolalności osocza (metoda bezpośrednia) lub wyliczenie jej na podstawie stężenia sodu, glukozy i mocznika (metoda pośrednia). Leczenie polega na identyfikacji i eliminacji przyczyny oraz wyrównaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych, głównie poprzez podaż płynów izotonicznych lub hipotonicznych i insulinoterapię w przypadku hiperglikemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bactroban 20 mg/g
Przedawkowanie maści Bactroban, zawierającej mupirocynę w stężeniu 20 mg/g, jest rzadkim, lecz klinicznie istotnym problemem, szczególnie u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek. Brak specyficznego antidotum oraz ograniczone dane kliniczne utrudniają opracowanie jednoznacznych protokołów postępowania. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące oraz obserwację kliniczną, a dalsze działania powinny być prowadzone objawowo lub zgodnie z zaleceniami lokalnego centrum toksykologicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nefrotoksyczności związanej z obecnością glikolu polietylenowego, substancji pomocniczej w preparacie, która przy dużych dawkach może pogarszać funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów predysponowanych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Clinimix N17G35E –
Preparat Clinimix N17G35E to dwukomorowy roztwór do infuzji zawierający aminokwasy z elektrolitami oraz glukozę z wapniem, stosowany dożylnie. Przedawkowanie może nastąpić przez podanie zbyt dużej objętości lub zbyt szybki wlew, prowadząc do poważnych zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych. Kluczowe objawy to hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe (sód, potas, magnez, wapń, fosforany), kwasica, hiperglikemia (>180 mg/dl), glikozuria oraz zespół hiperosmolarny (glikemia często >600 mg/dl). Szybkie podanie aminokwasów może wywołać nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji oraz monitorowanie parametrów życiowych, gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
ciśnienie tętnicze, dwukomorowy worek plastikowy, dysbalans elektrolitowy, glikozuria, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperosmolalność osocza, hiperwolemia, infuzja, insulinoterapia, ketonemia, kwasica, lek przeciwwymiotny, niewydolność serca, odwodnienie, pH krwi, podanie dożylne, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, śpiączka hiperglikemiczna, stężenie glukozy, technika nerkozastępcza, zaburzenie elektrolitowe, zespół hiperosmolarny