choroby ucha zewnętrznego

Choroby ucha zewnętrznego obejmują szereg schorzeń dotyczących małżowiny usznej, przewodu słuchowego zewnętrznego oraz błony bębenkowej. Najczęstszymi jednostkami chorobowymi w tej lokalizacji są zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa), czyraki przewodu słuchowego, egzemy, przetoki przeduszne oraz nowotwory.

Zapalenie ucha zewnętrznego występuje w kilku postaciach: ostra postać rozlana (tzw. ucho pływaka), przewlekła, złośliwa (necrotizing otitis externa) oraz grzybicza. W obrazie klinicznym dominuje ból ucha, świąd, uczucie pełności w uchu, a czasem wyciek z przewodu słuchowego. W przypadku postaci złośliwej, występującej głównie u osób z immunosupresją i cukrzycą, może dojść do zajęcia kości skroniowej i poważnych powikłań.

Diagnostyka chorób ucha zewnętrznego obejmuje badanie otoskopowe, niekiedy badania mikrobiologiczne wydzieliny, a w przypadkach inwazyjnych procesów – obrazowanie (TK, MRI). Leczenie zależy od etiologii – typowo obejmuje miejscowe antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, steroidy, a w cięższych przypadkach także terapię ogólnoustrojową.

Istotnym problemem jest również nagromadzenie woskowiny usznej (cerumen impactum), które może prowadzić do przewodzeniowego niedosłuchu, szumów usznych i uczucia pełności w uchu. Wymagane jest wówczas profesjonalne usunięcie woskowiny przez laryngologa poprzez płukanie ucha lub instrumentalne oczyszczenie.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl