zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego

Zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego (otitis externa) to stan zapalny obejmujący skórę przewodu słuchowego zewnętrznego. Schorzenie to, potocznie nazywane „uchem pływaka”, najczęściej ma etiologię bakteryjną, rzadziej grzybiczą lub alergiczną.

Głównymi czynnikami sprzyjającymi rozwojowi zapalenia przewodu słuchowego zewnętrznego są: nadmierna wilgotność (częste pływanie, pocenie się), urazy mechaniczne (czyszczenie uszu patyczkami, aparaty słuchowe), choroby dermatologiczne (egzema, łuszczyca) oraz zaburzenia immunologiczne. Najczęstszymi patogenami wywołującymi to schorzenie są Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus.

Objawy kliniczne obejmują silny ból ucha (szczególnie nasilający się podczas pociągania za małżowinę uszną lub uciskania na skrawek), świąd, uczucie pełności w uchu, niekiedy niedosłuch oraz wyciek z przewodu słuchowego. W badaniu otoskopowym stwierdza się obrzęk i zaczerwienienie skóry przewodu, często z obecnością wydzieliny.

Leczenie polega głównie na stosowaniu miejscowych antybiotyków w postaci kropli usznych, często w połączeniu ze steroidami, które zmniejszają stan zapalny. W ciężkich przypadkach konieczne jest oczyszczenie przewodu słuchowego przez specjalistę oraz zastosowanie antybiotykoterapii ogólnej. Profilaktyka obejmuje osuszanie uszu po kąpieli, unikanie urażania przewodu słuchowego oraz leczenie chorób predysponujących.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl