dwunastnica
Dwunastnica (łac. duodenum) to pierwszy odcinek jelita cienkiego, zlokalizowany bezpośrednio za odźwiernikiem żołądka. Ma długość około 25-30 cm i swoją nazwę zawdzięcza temu, że jej długość odpowiada szerokości 12 palców (około 25 cm). Anatomicznie dzieli się na cztery części: opuszkę (bulbus), część zstępującą, poziomą i wstępującą.
W dwunastnicy zachodzą kluczowe procesy trawienne. Do jej światła uchodzą przewód żółciowy wspólny oraz przewód trzustkowy, dostarczające odpowiednio żółć z wątroby i soki trawienne z trzustki. Dwunastnica odgrywa istotną rolę w trawieniu pokarmów, regulacji pH treści pokarmowej oraz wchłanianiu składników odżywczych, szczególnie żelaza i wapnia.
Do najczęstszych patologii dwunastnicy należą: choroba wrzodowa (owrzodzenia dwunastnicy), zapalenie dwunastnicy, uchyłki, nowotwory (w tym gruczolaki i gruczolakoraki) oraz zwężenia. Dwunastnica może być również miejscem występowania rzadszych schorzeń, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna czy celiaklodwunastnicze przetoki. Diagnostyka schorzeń dwunastnicy obejmuje głównie badania endoskopowe, obrazowe oraz testy czynnościowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kreon 35 000 35000 IU
Kreon 35 000 to preparat zawierający pankreatynę o wysokiej aktywności enzymatycznej: lipolitycznej 35 000 Ph.Eur.U., amylolitycznej 25 200 Ph.Eur.U. oraz proteolitycznej 1 400 Ph.Eur.U. Enzymy te pochodzą z trzustek wieprzowych i są podawane w formie kapsułek dojelitowych z brązowawymi granulkami otoczonymi minimikrosferami, które chronią je przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka. Mechanizm działania leku opiera się na lokalnej aktywności enzymów w przewodzie pokarmowym, bez konieczności ich wchłaniania do krążenia ogólnego, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, gdzie nie wykazano absorpcji enzymów w formie niezmienionej. Farmakokinetyka Kreonu 35 000 jest specyficzna, gdyż enzymy trzustkowe, będące białkami, ulegają proteolizie w przewodzie pokarmowym i dopiero ich produkty rozpadu (peptydy, aminokwasy) mogą być wchłaniane. Formulacja dojelitowa umożliwia uwolnienie enzymów w dwunastnicy, gdzie pH jest odpowiednie do ich aktywności, co zapewnia skuteczne wspomaganie procesów trawienia i rozkładu składników pokarmowych. Taka konstrukcja preparatu gwarantuje dostarczenie aktywnych enzymów dokładnie w miejscu ich fizjologicznego działania, minimalizując ryzyko ich inaktywacji w żołądku.
absorpcja do krążenia ogólnego, aktywność amylolityczna, aktywność lipolityczna, aktywność proteolityczna, badanie farmakokinetyczne, dwunastnica, enzym trzustkowy, kapsułka dojelitowa twarda, kapsułka żelatynowa, krwioobieg, kwaśne środowisko żołądka, minimikrosfera, otoczka odporna na sok żołądkowy, pankreatyna, produkt leczniczy, proszek trzustkowy, proteoliza, przewód pokarmowy, trawienie białek, trzustka wieprzowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ipidacrine hydrochloride Grindeks
Podczas stosowania chlorowodorku ipidakryny (Ipidacrine hydrochloride Grindeks) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, tyreotoksykozą, chorobami układu krążenia oraz układu oddechowego. Lek może nasilać objawy tych schorzeń lub prowadzić do powikłań, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta oraz stopień zaawansowania choroby podstawowej. W trakcie leczenia wskazane jest regularne monitorowanie parametrów funkcji tarczycy, hemodynamicznych oraz wydolności oddechowej, a także obserwacja objawów klinicznych związanych z układem sercowo-naczyniowym i oddechowym.
chlorowodorek ipidakryny, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, działanie niepożądane, funkcja tarczycy, mięsień oddechowy, objaw niepożądany, ostre zaburzenie oddechowe, parametr hemodynamiczny, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie współistniejące, substancja czynna, tyreotoksykoza, wydolność oddechowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ipidacrine hydrochloride Grindeks
Produkt leczniczy Ipidacrine hydrochloride Grindeks, dostępny w stężeniach 5 mg/mL oraz 15 mg/mL w formie roztworu do wstrzykiwań, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z określonymi schorzeniami współistniejącymi. U osób z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy istnieje ryzyko nasilenia dolegliwości gastrycznych, co wymaga monitorowania stanu klinicznego. Ponadto, u pacjentów z tyreotoksykozą konieczna jest dokładna ocena korzyści i ryzyka terapii oraz regularna kontrola czynności tarczycy ze względu na potencjalne interakcje z nadczynnością tarczycy. Produkt może również wpływać na parametry hemodynamiczne, dlatego u chorych z niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu serca czy niestabilną chorobą wieńcową wskazane jest ścisłe monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego.
astma oskrzelowa, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, działanie niepożądane, funkcja układu oddechowego, ipidakryna chlorowodorek, nadczynność tarczycy, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, osmolalność roztworu, ostre zaburzenie oddechowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tyreotoksykoza, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pangrol 25 000 25 000 j.Ph.Eur. lipazy
Produkt leczniczy Pangrol 25000 zawiera pankreatynę wieprzową o wysokiej aktywności enzymatycznej: lipazę 25 000 j. Ph. Eur., amylazę 22 500 j. Ph. Eur. oraz proteazy 1 250 j. Ph. Eur. Nie przeprowadzono dla tego preparatu standardowych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność ani wpływ na reprodukcję. Wynika to z faktu, że pankreatyna jest substancją naturalną, stosowaną klinicznie od wielu lat, a jej enzymatyczne działanie ogranicza się do światła przewodu pokarmowego, bez istotnej absorpcji do krążenia ogólnego, co minimalizuje ryzyko układowych działań toksycznych.
amylaza, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dwunastnica, działanie niepożądane, działanie toksyczne, enzym trzustkowy, jelito cienkie, lipaza, mechanizm działania, minitabletki dojelitowe, pankreatyna wieprzowa, potencjał genotoksyczny, proteaza, toksyczność ostra, wchłanianie do krążenia ogólnego, właściwość farmakokinetyczna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vestibo
Betahistyna dichlorowodorek, stosowana w terapii preparatem Vestibo, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a także u osób z pokrzywką, wysypkami skórnymi i alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. W tych grupach istnieje ryzyko nasilenia objawów chorobowych, dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego podczas całego okresu leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, u których betahistyna może pogłębiać objawy hipotensji, co wymaga regularnego monitorowania parametrów hemodynamicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, hipotensja, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, nieżyt nosa, objawy alergiczne, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazole Genoptim 20 mg
Pantoprazole Genoptim 20 mg, zawierający 20 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego w postaci tabletek dojelitowych, jest wskazany do leczenia objawowej choroby refluksowej przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, a także do długotrwałego leczenia i zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku. U dorosłych preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce owrzodzeń żołądka i dwunastnicy indukowanych przez długotrwałe stosowanie nieselektywnych NLPZ, szczególnie u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka, takich jak osoby powyżej 65 roku życia, z wywiadem choroby wrzodowej, przyjmujące leki przeciwzakrzepowe lub kortykosteroidy, czy wymagające wysokich dawek NLPZ. Tabletki dojelitowe o wymiarach około 8,45 mm x 4,20 mm zapewniają ochronę substancji czynnej przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, umożliwiając skuteczne działanie w jelicie.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, gastroprotekcja, górny odcinek przewodu pokarmowego, kortykosteroid, kwaśne odbijanie, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, powikłania żołądkowo-jelitowe, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia podtrzymująca, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atazanavir Accord 300 mg
Badania przedkliniczne atazanawiru wykazały, że głównym narządem docelowym działania toksycznego leku jest wątroba, gdzie obserwowano minimalne do umiarkowanego zwiększenie stężenia bilirubiny, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, wakuolizację oraz hipertrofię hepatocytów. U samic myszy stwierdzono dodatkowo obumieranie pojedynczych komórek wątroby przy ekspozycji 12-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce terapeutycznej 400 mg raz na dobę. U szczurów odnotowano także nieznaczne do umiarkowanego zwiększenie stężenia cholesterolu i glukozy. W zakresie kardiotoksyczności, atazanawir hamował kanał potasowy hERG o 15% przy stężeniu 30 μM (30-krotność Cmax wolnego leku u ludzi) oraz wydłużał czas trwania potencjału czynnościowego (APD90) o 13% w badaniu włókien Purkinjego u królików. W krótkoterminowych badaniach toksyczności u psów zaobserwowano bradykardię zatokową oraz wydłużenie odstępów PR, QT i zespołu QRS, jednak długotrwałe badania nie potwierdziły tych zmian. Potencjalne ryzyko kardiologiczne u ludzi nie jest jednoznaczne, lecz należy uwzględnić możliwość wydłużenia odstępu PR w przypadku przedawkowania.
aberracja chromosomalna, bilirubina, bradykardia zatokowa, cholesterol, cykl płodności, dwunastnica, działanie drażniące, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, glukoza, gruczolak wątroby, hipertrofia, kanał potasowy hERG, mikrojądro, naprawa DNA, niedowaga, odstęp PR, odstęp QT, potencjał czynnościowy, test Amesa, wakuolizacja, wątroba, zespół QRS - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ferrum Lek 50 mg Fe3+/5 ml
Farmakokinetyka preparatu Ferrum Lek, zawierającego żelazo w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą, charakteryzuje się specyficznym profilem wchłaniania i eliminacji. Wchłanianie żelaza jest odwrotnie proporcjonalne do podanej dawki, co oznacza, że większe dawki skutkują mniejszym procentem absorpcji. Istotna jest również ujemna korelacja między stopniem niedoboru żelaza a efektywnością wchłaniania – im większy niedobór, tym lepsze wchłanianie. Główne miejsce absorpcji to proksymalne odcinki przewodu pokarmowego, zwłaszcza dwunastnica i jelito czcze, gdzie obecne są specyficzne mechanizmy transportowe w enterocytach. Preparat w formie syropu zawiera 10 mg żelaza elementarnego na 1 ml, a standardowa dawka 5 ml dostarcza 50 mg Fe.
biodostępność żelaza, bliźniacze izotopy, dwunastnica, eliminacja żelaza, enterocyt, erytrocyt, jelito czcze, kompleks żelaza z polimaltozą, krwawienie menstruacyjne, niedobór żelaza, preparat żelaza, przewód pokarmowy, stężenie hemoglobiny, suplementacja, wodorotlenek żelaza z polimaltozą, wydalanie żółci, złuszczanie nabłonka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Feroplex 40 mg Fe3+/15 ml
Feroplex to doustny preparat zawierający proteinianobursztynian żelaza (Fe3+), sklasyfikowany pod kodem ATC B03AB09. Każda fiolka o pojemności 15 ml zawiera 40 mg jonów żelaza trójwartościowego, co odpowiada 800 mg kompleksu żelazowo-białkowego. Mechanizm działania opiera się na dwuetapowym uwalnianiu żelaza: w kwaśnym środowisku żołądka (pH <4,0) kompleks ulega wytrąceniu, jednak jony żelaza pozostają związane z białkiem, co zapobiega ich przedwczesnemu uwolnieniu i minimalizuje działania niepożądane. Następnie w zasadowym środowisku dwunastnicy proteazy trzustkowe trawią fragment białkowy, umożliwiając efektywne uwolnienie i wchłanianie jonów żelaza.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Subinit 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu, prowadzone na szczurach i małpach przez okres do 9 miesięcy, wykazały wielonarządowe działania niepożądane, obejmujące przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost mezangium nerkowego, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro w ludzkich limfocytach, natomiast potencjał genotoksyczny metabolitu aktywnego nie został oceniony.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, dwunastnica, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, nadnercze, organogeneza, płat przedni przysadki, płytka wzrostowa, poliploidia, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, rak dwunastnicy, rdzeń nadnerczy, resorpcja, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu płodu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zewnątrzwydzielnicza część trzustki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xancodal 60 mg
Xancodal zawiera oksykodon chlorowodorek, opioidowy agonista receptorów kappa, mi i delta, wykazujący działanie analgetyczne i sedatywne poprzez aktywację receptorów opioidowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Preparat jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co zapewnia dłuższy czas działania przeciwbólowego w porównaniu do form o szybkim uwalnianiu, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych. Każda tabletka zawiera 60 mg oksykodonu chlorowodorku (53,9 mg oksykodonu w postaci zasady) oraz 64,8 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Lek jest stosowany w terapii bólu, a jego farmakodynamiczne właściwości obejmują również potencjalny wpływ na układ wewnątrzwydzielniczy oraz wywoływanie skurczu zwieracza Oddiego, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście zaburzeń odpływu żółci i soku trzustkowego.
agonista opioidowy, alkaloid opium, antagonista receptorowy, chlorowodorek, dwunastnica, efekt analgetyczny, efekt sedatywny, laktoza jednowodna, lek przeciwbólowy, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, przedłużone uwalnianie, receptor opioidowy, sedacja, sok trzustkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tkanka obwodowa, układ hormonalny, układ nerwowy, układ wewnątrzwydzielniczy, znieczulenie, żółć, zwieracz Oddiego - Leksykon chorób i schorzeń
Rak jelita cienkiego – Epidemiologia
Rak jelita cienkiego, stanowiący mniej niż 1% wszystkich nowotworów, wykazuje rosnącą zapadalność w krajach rozwiniętych, z przewidywanymi w USA na 2025 rok 13 920 nowymi przypadkami i 2 060 zgonami. Współczynnik zapadalności wzrósł z 1,1 do 2,4 na 100 000 mieszkańców w latach 1975-2018, z rocznym wzrostem o 2,3% w latach 2013-2022. Choroba częściej dotyka mężczyzn (2,6/100 000) niż kobiety (2,0/100 000), z wyższą zapadalnością u osób rasy czarnej. Dominujące typy histologiczne to guzy neuroendokrynne (40-44%) i gruczolakoraki (33-40%), z lokalizacją głównie w dwunastnicy (72,7%). Pięcioletni względny wskaźnik przeżycia poprawił się do 67,6%, jednak dla gruczolakoraków wynosi jedynie 30-35%, a przeżywalność jest ściśle związana ze stadium zaawansowania (np. 5-letnie przeżycie dla stadium IV to 5%). Czynniki prognostyczne obejmują stan sprawności, markery CEA i LDH, albuminy, lokalizację guza oraz doszczętność resekcji.
celiakia, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, czerniak skóry, dwunastnica, endoskopia górnego odcinka, endoskopowa ultrasonografia, gruczolakorak, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny jelita cienkiego, jelito cienkie, jelito czcze, jelito kręte, kapsułka endoskopowa, mięsak, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nowotwór jelita cienkiego, nowotwór przewodu pokarmowego, podtyp histologiczny, program nadzoru, rak jelita cienkiego, rodzinna polipowatość gruczolakowata, stadium zaawansowania choroby, tomografia komputerowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczynnik zapadalności, względny współczynnik przeżycia, zespół Lyncha, zespół Peutza-Jeghersa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gastrobonisol
Produkt leczniczy Gastrobonisol w postaci płynu doustnego zawiera do 60% objętościowych etanolu, co przekłada się na 1,23 g etanolu w dawce 2,5 ml (równoważnik 30 ml piwa lub 12,5 ml wina) oraz 0,49 g etanolu w dawce 1 ml (12 ml piwa lub 5 ml wina). Ze względu na wysoką zawartość alkoholu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą alkoholową, a także wymaga szczególnej ostrożności u osób z chorobami wątroby, padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią, gdyż etanol może nasilać zaburzenia funkcji wątroby, obniżać próg drgawkowy oraz przenikać przez łożysko i do mleka matki. Pacjenci z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii ze względu na potencjalny wpływ składników leku na błonę śluzową przewodu pokarmowego.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, boże drzewko, choroba alkoholowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka, ciąża, dwunastnica, etanol, karmienie piersią, korzeń mniszka, liść mięty, łożysko, napad padaczkowy, owoc ostropestu, padaczka, próg drgawkowy, progresja choroby wątroby, zaburzenie funkcji wątroby, ziele dziurawca, ziele krwawnika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Deflegmin Effect Long
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna Deflegmin EFFECT LONG, może wywoływać poważne reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona krostkowica (AGEP). Wczesne objawy tych zespołów mogą przypominać symptomy grypopodobne, w tym gorączkę, ból gardła, kaszel i zapalenie błony śluzowej nosa, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdyż ambroksol jest metabolizowany w wątrobie i wydalany przez nerki, a kumulacja metabolitów może nasilać działania niepożądane.
ambroksol chlorowodorek, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, ciężka reakcja skórna, dwunastnica, lek mukolityczny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, objawy grypopodobne, osłabiony odruch kaszlowy, ostra uogólniona krostkowica, pierwotna dyskineza rzęsek, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie czynności motorycznej oskrzeli, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Lyella, zespół nieruchomych rzęsek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibufen mini Junior 100 mg
Ibufen mini Junior w postaci kapsułek miękkich zawiera 100 mg ibuprofenu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze (sorbitol 19,6 mg, maltitol ciekły 10,2 mg), a także u osób z reakcjami nadwrażliwości na ASA lub inne NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka/dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie (≥2 epizody), wcześniejszymi krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego po NLPZ, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV NYHA), a także u dzieci poniżej 4 lat lub o masie ciała <16 kg. Przeciwwskazania obejmują również krwawienia z naczyń mózgowych, inne aktywne krwawienia, skazę krwotoczną, niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego oraz ciężkie odwodnienie (np. w wyniku wymiotów, biegunki, niedostatecznego spożycia płynów). Ibuprofen jest bezwzględnie przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu.
astma, biegunka, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, ibuprofen, inhibitory COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, maltitol, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytki krwi, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, trymestr ciąży, wymioty, zaburzenia układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tardysol Baby 20 mg/ml
Lek Tardysol Baby zawiera jony żelaza w postaci siarczanu żelaza siedmiowodnego w stężeniu 20 mg/ml, podawane doustnie. Wchłanianie żelaza odbywa się aktywnie głównie w dwunastnicy i proksymalnym jelicie czczym, z adaptacyjną regulacją zależną od zasobów żelaza w organizmie – zwiększa się przy niedoborach i zmniejsza przy wystarczających zapasach. Wchłanianie może być modulowane przez czynniki dietetyczne i farmakologiczne, co należy uwzględnić w terapii. Po absorpcji żelazo jest transportowane przez transferynę do szpiku kostnego, gdzie uczestniczy w erytropoezie, a także magazynowane w wątrobie i śledzionie. Żelazo nie ulega metabolizmowi w wątrobie i nie posiada aktywnego mechanizmu wydalania, co zwiększa ryzyko przeładowania tym pierwiastkiem. Średnie dzienne wydalanie żelaza u zdrowych osób wynosi 0,8-1 mg, głównie przez układ pokarmowy, moczowo-płciowy oraz skórę.
biotransformacja, dwunastnica, enterocyt, erytroblast, erytrocyt, erytropoeza, farmakokinetyka, glikol propylenowy, hem, hemoglobina, jelito czcze, parametr farmakokinetyczny, populacja pediatryczna, proces fizjologiczny, roztwór doustny, sorbitol, szpik kostny, transferyna, wchłanianie żelaza, żelazo siarczan siedmiowodny - Leksykon leków
Interakcje leku – Ranigast 0,5 mg/ml
Ranitydyna, obecna w produkcie leczniczym Ranigast (0,5 mg/ml, roztwór do infuzji), wpływa na farmakokinetykę innych leków głównie poprzez podwyższenie pH soku żołądkowego, konkurencję w wydzielaniu kanalikowym nerek oraz hamowanie aktywności cytochromu P-450. W zalecanych dawkach nie nasila metabolizmu leków metabolizowanych przez układ cytochromu P-450, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol czy teofilina. Istotną interakcją kliniczną jest wydłużenie czasu protrombinowego podczas jednoczesnego stosowania ranitydyny z pochodnymi kumaryny (np. warfaryną), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Wysokie dawki ranitydyny, stosowane np. w zespole Zollingera-Ellisona, mogą zmniejszać klirens nerkowy prokainamidu i N-acetyloprokainamidu, prowadząc do wzrostu ich stężenia w osoczu i potencjalnego nasilenia działań niepożądanych.
amoksycylina, antagonista receptorów H2, atazanawir, biodostępność, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, cytochrom P-450, czas protrombinowy, dehydrogenaza alkoholowa, delawirydyna, diazepam, dwunastnica, farmakokinetyka, fenytoina, gefitynib, glipizyd, Helicobacter pylori, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina, metronidazol, midazolam, N-acetyloprokainamid, pH soku żołądkowego, pochodne kumaryny, prokainamid, propranolol, Ranigast, ranitydyna, teofilina, triazolam, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Medical Valley 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu na szczurach i małpach wykazały wielonarządowe zmiany patologiczne, obejmujące przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost), stawy (zgrubienie płytki wzrostu), macicę (zanik błony śluzowej) oraz jajniki (zmniejszony wzrost pęcherzyków). Zmiany te występowały przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany nerkowe i przerost komórek przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu nie wykazał mutagenności w testach bakteryjnych ani klastogenności in vivo, jednak zaobserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzykowa, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, dwunastnica, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, kanalik jądrowy, komórki mezangium, LVEF, nadnercze, narażenie ogólnoustrojowe, odstęp QTc, okres prenatalny, organogeneza, płytka wzrostu, poliplodia, przewód pokarmowy, przysadka, resorpcja, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, sunitynib, szpik kostny, tkanka limfoidalna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny, węzeł chłonny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neo-Pancreatinum Forte 10000 j.m. lipazy
Neo-Pancreatinum Forte to preparat zawierający pankreatynę w postaci kapsułek dojelitowych, które zawierają 10 000 j.Ph.Eur. lipazy, 8 000 j.Ph.Eur. amylazy oraz 500 j.Ph.Eur. proteaz na kapsułkę. Kluczowym aspektem farmakokinetyki tego leku jest ochrona enzymów przed działaniem kwaśnego środowiska żołądka dzięki otoczce dojelitowej, która rozpuszcza się dopiero przy pH > 6,0, co umożliwia uwolnienie enzymów w górnych odcinkach jelita cienkiego. Proces uwalniania enzymów jest szybki (5-10 minut), a enzymy nie ulegają wchłanianiu z przewodu pokarmowego, działając lokalnie na trawienie pokarmów, po czym są rozkładane i wydalane z kałem.
aktywność lipolityczna, amylaza, biodostępność, dwunastnica, enzym trzustkowy, farmakokinetyka, flora bakteryjna jelita, jelito cienkie, kapsułka dojelitowa, kwas żołądkowy, lipaza, otoczka dojelitowa, pankreatyna, potencjał trawienny, proteaza, przewód pokarmowy, sok trawienny, sok żołądkowy, środowisko alkaliczne, treść żołądkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Produkt leczniczy Pangrol 10 000 zawiera pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 10 000 j. Ph. Eur., amylazy 9 000 j. Ph. Eur. oraz proteaz 500 j. Ph. Eur. Nie dysponuje rozbudowanymi danymi z badań przedklinicznych, w tym brakiem informacji dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Enzymy zawarte w preparacie działają głównie w świetle przewodu pokarmowego i ulegają strawieniu, co minimalizuje ryzyko układowych działań toksycznych po doustnym podaniu. Kapsułki zawierają minitabletki odporne na działanie soku żołądkowego, co umożliwia uwalnianie enzymów w dwunastnicy, zapewniając skuteczne wsparcie procesów trawiennych.
amylaza, badanie przedkliniczne, dwunastnica, działanie toksyczne układowe, enzym trzustkowy, karcynogeneza, lipaza, pankreatyna wieprzowa, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proteazy, rozwój płodu, tabletka dojelitowa, terapia substytucyjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trawienie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Beduo 100 mg + 100 mg
Lek Beduo zawiera tiaminę (witaminę B1) oraz pirydoksynę (witaminę B6), które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Tiamina jest wchłaniana doustnie dwoma mechanizmami: aktywnym (dla dawek do 2 µmol) oraz bierną dyfuzją (dla dawek wyższych), z największą absorpcją w dwunastnicy. Po podaniu dawki 50 mg biodostępność tiaminy wynosi około 5,3% u osób zdrowych, jednak jest ona obniżona u pacjentów z marskością wątroby, zespołami złego wchłaniania oraz u osób nadużywających alkoholu. Pirydoksyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w górnej części przewodu pokarmowego, z czasem do maksymalnego wydalania wynoszącym 2-5 godzin, a jej absorpcja również może być upośledzona w stanach patologicznych przewodu pokarmowego.
biodostępność, chlorowodorek pirydoksyny, dwunastnica, dyfuzja bierna, dystrybucja tiaminy, erytrocyt, flora bakteryjna okrężnicy, fosforan pirydoksalu, fosforylaza glikogenu, hemoglobina, jelito cienkie, kwas 4-pirydoksylowy, kwas metylotiazolooctowy, kwas tiaminowy, leukocyt, marskość wątroby, nadużywanie alkoholu, piramina, pirydoksal, pirydoksyna, profil farmakokinetyczny, resekcja żołądka, tiamina, wchłanianie aktywne, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calcium Polfarmex (o smaku bananowym) 114 mg Ca 2+/5 ml
Preparat Calcium Polfarmex (bananowy syrop) zawiera 114 mg jonów wapnia w 5 ml, co odpowiada 228 mg Ca²⁺ w 10 ml, w postaci wapnia glubonianu i laktobionianu zapewniających wysoką biodostępność. Wchłanianie wapnia odbywa się głównie w dwunastnicy i proksymalnym jelicie cienkim poprzez aktywny transport, z efektywnością około 30%. Biodostępność jest modulowana przez czynniki zwiększające (laktoza, białko, kwas cytrynowy, witamina D, parathormon) oraz zmniejszające (glikokortykosteroidy, kalcytonina, kwas szczawiowy, fitynowy, fosforany). Wiek pacjenta istotnie wpływa na absorpcję, z obniżoną przyswajalnością u osób starszych, co wymaga indywidualizacji dawkowania.
albumina, biodostępność wapnia, dwunastnica, farmakokinetyka wapnia, fosforan, glikokortykosteroid, glubonian wapnia, gospodarka wapniowa, hormon kalcytropowy, hormon przytarczycy, jon wapnia, kalcytonina, kwas cytrynowy, kwas fitynowy, kwas szczawiowy, laktobionian wapnia, laktoza, parathormon, proksymalny odcinek jelita cienkiego, przyswajalność wapnia, stężenie wapnia w surowicy, suplementacja wapnia, transport aktywny, wapń zjonizowany, wapń związany z białkami, witamina D - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salaza
Stosowanie mesalazyny w postaci czopków Salaza 1000 mg wymaga ścisłego nadzoru medycznego oraz regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, w tym morfologii krwi, funkcji wątroby (aminotransferazy), stężenia kreatyniny i badania moczu. Zalecany harmonogram badań obejmuje kontrolę po 2 tygodniach od rozpoczęcia terapii, następnie co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a przy prawidłowych wynikach co 3 miesiące. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, u których konieczne jest zwiększenie częstotliwości kontroli oraz szybka reakcja na pogorszenie parametrów, zwłaszcza ze względu na ryzyko nefrotoksyczności. W trakcie terapii odnotowano także przypadki kamicy nerkowej, w tym kamieni zbudowanych w 100% z mesalazyny, co wymaga odpowiedniego nawodnienia pacjentów.
6-merkaptopuryna, astma, azatiopryna, badanie moczu, choroba układu oddechowego, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, gorączka, kamica nerkowa, kreatynina, mesalazyna, morfologia krwi, nadwrażliwość na sulfasalazynę, nadzór medyczny, nefrotoksyczność, parametry wątrobowe, podchloryn sodu, skórne działania niepożądane, skurcz mięśni, wysypka skórna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia składu krwi, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym
Produkt PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym zawiera karbocysteinę, która działa mukolitycznie poprzez obniżenie lepkości wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie klirensu rzęskowego. Terapia wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, a także u osób przyjmujących leki uszkadzające błonę śluzową żołądka, ze względu na ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat, a u starszych pacjentów stosowanie nie powinno przekraczać 5 dni bez konsultacji lekarskiej. Każda tabletka zawiera 225,90 mg izomaltu, co wyklucza stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy.
astma, butamirat, choroba wrzodowa żołądka, dekstrometorfan, dwunastnica, dziedziczna nietolerancja fruktozy, izomalt, karbocysteina, klirens rzęskowy, kodeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, nabłonek orzęsiony, nadreaktywność oskrzeli, obturacja oskrzeli, osłabiony odruch kaszlu, ostra niewydolność oddechowa, parametr wentylacyjny, reakcja nadwrażliwości, transport śluzowo-rzęskowy, zaburzony klirens rzęskowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Napritum 500 mg
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania naproksenu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Współpodawanie z metotreksatem wymaga monitorowania toksyczności, gdyż NLPZ zmniejszają jego wydalanie kanalikowe. Naproksen nasila ryzyko krwawień także przy jednoczesnym stosowaniu tyklopidyny, klopidogrelu, kortykosteroidów oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Ponadto, naproksen może osłabiać działanie moczopędne (np. furosemidu) i przeciwnadciśnieniowe leków, a także zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną, takrolimusem, inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II. Warto podkreślić, że naproksen zmniejsza klirens nerkowy litu, co może podnieść jego stężenie w surowicy nawet o 40%, wymagając ścisłego monitorowania.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, dwunastnica, furosemid, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pochodna hydantoiny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, sulfonylomocznik, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wylew podskórny, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Betahistyna – Przeciwwskazania stosowania
Betahistyna, stosowana w leczeniu zaburzeń przedsionkowych, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dichlorowodorek betahistyny lub substancje pomocnicze, a także obecność guza chromochłonnego nadnerczy, ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego spowodowanego uwalnianiem katecholamin. Preparaty betahistyny dostępne są w dawkach 8, 16, 24 mg i zawierają różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, aspartam, sacharoza czy mannitol, które mogą wywoływać reakcje niepożądane u pacjentów z określonymi nietolerancjami metabolicznymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią, gdzie stosowanie betahistyny wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
aminy katecholowe, analog histaminy, aspartam, astma oskrzelowa, benzodiazepiny, betahistyna, choroba wrzodowa żołądka, dichlorowodorek betahistyny, dimenhydrynat, dwunastnica, fenyloketonuria, guz chromochłonny nadnerczy, laktoza jednowodna, leki przeciwhistaminowe, mannitol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, sacharoza, zaburzenia przedsionkowe, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maalox (460 mg + 400 mg)/4,3 ml
Maalox to preparat złożony zawierający 460 mg uwodnionego tlenku glinu (230 mg Al2O3) oraz 400 mg wodorotlenku magnezu w każdej saszetce 4,3 ml zawiesiny doustnej. Substancje te działają miejscowo na błonę śluzową przewodu pokarmowego, neutralizując i buforując kwas solny w żołądku, co prowadzi do wzrostu pH treści żołądkowej i złagodzenia objawów nadkwaśności. Glin wykazuje działanie ściągające, co może powodować zaparcia, natomiast magnez działa przeczyszczająco, co równoważy perystaltykę jelit. Preparat nie wpływa bezpośrednio na wydzielanie kwasu, ale zmniejsza jego stężenie w świetle przełyku, co jest istotne w terapii refluksu żołądkowo-przełykowego.
błona śluzowa, błona śluzowa żołądka, cytoprotekcja, dwunastnica, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas solny, nadkwaśność, perystaltyka jelit, pH żołądka, prostaglandyny, przełyk, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sacharoza, sorbitol, tlenek glinu uwodniony, wodorotlenek magnezu, zobojętnianie kwasu, zwieracz przełyku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Calcium Polfarmex w formie syropu dostarcza 115 mg jonów wapnia na 5 ml, a jego farmakokinetyka opiera się na aktywnym transporcie wapnia głównie w dwunastnicy i proksymalnym jelicie cienkim. Wchłanianie wapnia wynosi około 30% przyjętej dawki, co jest istotne przy ustalaniu dawkowania. Wchłanianie jest modulowane przez czynniki zwiększające, takie jak laktoza, białko, kwas cytrynowy, witamina D oraz parathormon, oraz czynniki zmniejszające, w tym glikokortykosteroidy, kalcytoninę, kwas szczawiowy, kwas fitynowy i nadmiar fosforanów. Wiek pacjenta wpływa na efektywność absorpcji, z tendencją do jej obniżenia u osób starszych.
albumina, białko osocza, calcium polfarmex, dwunastnica, fosforan, glikokortykosteroid, homeostaza wapniowa, hormon kalcytropowy, hormon przytarczyc, hormon tarczycy, jelito cienkie, kalcytonina, kwas cytrynowy, kwas fitynowy, kwas szczawiowy, parathormon, przewód pokarmowy, stężenie wapnia, transport aktywny, wapń zjonizowany, wchłanianie wapnia, witamina D, wydalanie wapnia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sinupret extract 160 mg
Sinupret extract (160 mg tabletki drażowane) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym glukozę (3,141 mg) i sacharozę (133,736 mg). Preparat zawiera wyciąg suchy z korzenia goryczki, kwiatu pierwiosnka, ziela szczawiu, kwiatu bzu czarnego oraz ziela werbeny w stosunku 1:3:3:3:3, ekstraktowany w 51% etanolu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne oraz reakcje anafilaktyczne, co wymaga bezwzględnego odrzucenia stosowania u pacjentów z historią alergii na składniki leku.
choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, dwunastnica, dysfagia, etanol, korzeń goryczki, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, Sinupret extract, sok żołądkowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, wyciąg roślinny, wyciąg suchy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół jelita drażliwego, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon substancji czynnych
Gwajafenezyna – Przeciwwskazania stosowania
Gwajafenezyna jest substancją wykrztuśną stosowaną w leczeniu kaszlu mokrego w przebiegu przeziębienia i grypy, dostępną zarówno w preparatach jednoskładnikowych, jak i złożonych. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na gwajafenezynę lub substancje pomocnicze. Wiek pacjenta stanowi istotne ograniczenie – preparaty zawierające etanol (np. Baladex syrop) i Robitussin Expectorans nie są zalecane u dzieci poniżej 6 lat, natomiast preparaty złożone typu Gripex Pro MUCUS są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat. W przypadku preparatów złożonych, szczególnie tych zawierających teofilinę, choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Ocena funkcji wątroby i nerek jest kluczowa, gdyż ich zaburzenia wykluczają stosowanie wielu preparatów, np. Baladexu, Coldrex Complex Grip, Theraflu Total Grip, Vicks AntiGrip Complex oraz Gripex Pro MUCUS.
beta-bloker, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, dwunastnica, fenylefryna, funkcja nerek, funkcja wątroby, guz chromochłonny nadnerczy, gwajafenezyna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kaszel mokry, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na gwajafenezynę, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, padaczka, paracetamol, porfiria, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, substancja wykrztuśna, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawał serca, zydowudyna