substancja rozpuszczająca
Substancja rozpuszczająca (rozpuszczalnik) to związek chemiczny, który ma zdolność do rozpuszczania innych substancji, tworząc roztwory. W medycynie i farmacji rozpuszczalniki odgrywają kluczową rolę jako medium do przenoszenia substancji leczniczych i umożliwiają ich podanie w odpowiedniej formie.
Rozpuszczalniki można podzielić na polarne (np. woda, etanol) i niepolarne (np. chloroform, benzen). Wybór odpowiedniego rozpuszczalnika jest istotny w formulacji leków, ponieważ wpływa na biodostępność, stabilność i skuteczność substancji aktywnych. W praktyce klinicznej należy zwracać uwagę na potencjalną toksyczność rozpuszczalników, szczególnie w przypadku preparatów parenteralnych.
W diagnostyce laboratoryjnej substancje rozpuszczające są wykorzystywane do ekstrakcji i analizy próbek biologicznych. Niektóre rozpuszczalniki organiczne (np. toluen, ksylen) znajdują zastosowanie w technikach histopatologicznych do przetwarzania tkanek. Ważnym aspektem jest również bezpieczeństwo stosowania rozpuszczalników w warunkach klinicznych, gdyż niektóre z nich mogą wykazywać działanie hepatotoksyczne, neurotoksyczne lub kancerogenne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolafren 20 mg
Zolafren jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających olanzapinę w dawkach 15 mg oraz 20 mg. Tabletki 15 mg mają średnicę 8 mm, są żółte i obustronnie wypukłe, natomiast tabletki 20 mg mają średnicę 9 mm, również są żółte i obustronnie wypukłe, ale dodatkowo posiadają kreskę dzielącą po obu stronach. Substancją pomocniczą istotną z klinicznego punktu widzenia jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi 106,38 mg w tabletce 15 mg oraz 141,84 mg w tabletce 20 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z laktozy jednowodnej, tytanu dwutlenku (E 171), hypromelozy, makrogolu 400 oraz żelaza tlenku żółtego (E 172).
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, interakcja niepożądana, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozpuszczająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ibuprofen Catalent 400 mg
Ibuprofen Catalent to lek dostępny w postaci miękkich kapsułek zawierających 400 mg ibuprofenu jako substancji czynnej, o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Kapsułki mają owalny kształt, długość 15,0–16,3 mm i średnicę 9,9–10,7 mm, z przezroczystą czerwoną żelatynową otoczką zawierającą ciekłe wypełnienie. W skład wypełnienia wchodzi makrogol 600 (rozpuszczalnik), wodorotlenek potasu (E525) jako regulator pH oraz woda oczyszczona. Powłoka kapsułki zawiera żelatynę, sorbitol ciekły częściowo odwodniony (E420), barwnik czerwień koszenilową (E124) oraz wodę oczyszczoną. Nadruk wykonany jest białym tuszem zawierającym glikol propylenowy (E1520), dwutlenek tytanu (E171), poli(winylo)octanu ftalan, makrogol 400 oraz amonowy wodorotlenek 28% (E527). Dodatki procesowe obejmują triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha oraz lecytynę (E322) pozyskiwaną z soi jako emulgator.
czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, działanie przeciwbólowe, emulgator, glikol propylenowy, ibuprofen, kapsułka miękka, lecytyna, makrogol, makrogol 400, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, regulator pH, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozpuszczająca, triglicerydy, woda oczyszczona, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perlinganit 1 mg/ml
Perlinganit to roztwór do infuzji o stężeniu 1 mg/ml, zawierający 10 mg glicerolu triazotanu w 10 ml ampułce. Produkt jest izotoniczny, bezbarwny i bezwonny, przeznaczony do podawania dożylnego wyłącznie w warunkach szpitalnych. Substancje pomocnicze obejmują glikol propylenowy, kwas solny, wodę do wstrzykiwań oraz istotną klinicznie ilość glukozy – 480 mg na ampułkę, co wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Preparat jest konfekcjonowany w ampułkach po 10 ml, pakowanych po 10 sztuk, i powinien być przechowywany w temperaturze do 25°C przez okres do 5 lat.
akcja serca, ciśnienie tętnicze krwi, diureza, glicerolu triazotan, glicerolu trinitras, glikol propylenowy, niezgodność farmaceutyczna, parametry sercowo-naczyniowe, podanie dożylne, pomiar hemodynamiczny, pompa infuzyjna, roztwór do infuzji, roztwór jałowy, substancja rozpuszczająca, warunki aseptyczne, wlew dożylny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej