niewydolność nerek noworodka

Niewydolność nerek noworodka to poważny stan kliniczny charakteryzujący się upośledzeniem funkcji nerek, co prowadzi do zaburzenia homeostazy wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Może występować jako ostra niewydolność nerek (AKI – Acute Kidney Injury) lub przewlekła choroba nerek (CKD – Chronic Kidney Disease), przy czym u noworodków częściej spotyka się postać ostrą.

Przyczyny niewydolności nerek u noworodków obejmują czynniki prerenalne (hipowolemia, hipotensja, zmniejszony rzut serca), renalne (ostra martwica cewek nerkowych, wrodzone anomalie nerek) oraz postrenalne (obstrukcja dróg moczowych). Czynnikami ryzyka są: wcześniactwo, zespół zaburzeń oddychania, niedotlenienie okołoporodowe, posocznica oraz stosowanie nefrotoksycznych leków.

Diagnostyka opiera się na ocenie diurezy (oliguria lub anuria), badaniach laboratoryjnych (wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, zaburzenia elektrolitowe), badaniach obrazowych (USG nerek i dróg moczowych) oraz ocenie równowagi kwasowo-zasadowej. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i identyfikacja przyczyny niewydolności.

Leczenie niewydolności nerek u noworodków obejmuje wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego, zapewnienie adekwatnego odżywienia oraz eliminację czynników nefrotoksycznych. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie technik nerkozastępczych dostosowanych do małej masy ciała pacjenta, takich jak ciągła żylno-żylna hemofiltracja (CVVH).

Rokowanie zależy od przyczyny niewydolności, czasu trwania oraz skuteczności leczenia. Wczesne wykrycie i odpowiednie postępowanie terapeutyczne mogą znacząco poprawić rokowanie, jednak niewydolność nerek u noworodków wiąże się z podwyższonym ryzykiem długoterminowych powikłań i wyższą śmiertelnością w porównaniu do starszych pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl