mięsień pochyły
Mięśnie pochyłe (łac. musculi scaleni) to grupa mięśni znajdujących się w bocznej części szyi, które odgrywają istotną rolę w mechanice oddechowej oraz stabilizacji odcinka szyjnego kręgosłupa. W skład tej grupy wchodzą mięsień pochyły przedni (m. scalenus anterior), mięsień pochyły środkowy (m. scalenus medius) oraz mięsień pochyły tylny (m. scalenus posterior).
Mięśnie pochyłe przyczepiają się do wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych, a ich przyczepy końcowe znajdują się na pierwszym i drugim żebrze. Podczas skurczu obustronnego powodują zgięcie szyi do przodu, natomiast przy skurczu jednostronnym – zgięcie boczne szyi w stronę skurczu i rotację głowy w stronę przeciwną. Odgrywają również istotną rolę jako mięśnie pomocnicze wdechu, unosząc pierwsze i drugie żebro.
Między mięśniem pochyłym przednim a środkowym znajduje się szczelina, przez którą przechodzi splot ramienny oraz tętnica podobojczykowa. Z tego względu obszar ten ma duże znaczenie kliniczne – przerost lub napięcie mięśni pochyłych może prowadzić do zespołu górnego otworu klatki piersiowej (TOS), objawiającego się bólem, drętwieniem i osłabieniem kończyny górnej wskutek ucisku struktur nerwowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cieśni piersiowej – Patofizjologia i mechanizm
Zespół cieśni piersiowej (ZCP) to zespół objawów wynikających z ucisku struktur nerwowo-naczyniowych w obszarze wyjścia klatki piersiowej, klasyfikowany na neurogenny (nZCP, 90-95% przypadków), żylny (vZCP, 3-4%) i tętniczy (aZCP, 1-2%). Patogeneza obejmuje wrodzone i nabyte anomalie kostne (30%, np. żebro szyjne u 29% pacjentów z ZCP) oraz tkanki miękkiej (70%, np. pasma włóknisto-mięśniowe, przerost mięśni pochyłych). nZCP wiąże się z kompresją splotu ramiennego (C5-T1), najczęściej w trójkącie międzypochyłym, powodując ból, parestezje i osłabienie w zależności od segmentu splotu. vZCP to ucisk żyły podobojczykowej prowadzący do zakrzepicy wysiłkowej, natomiast aZCP wiąże się z uciskiem tętnicy podobojczykowej, co może skutkować zwężeniem, tętniakami i powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi. Urazy, powtarzalne ruchy ramienia oraz mechanizm „nutcracker” (zwężenie przestrzeni podobojczykowej przy odwiedzeniu ramienia) są istotnymi czynnikami wyzwalającymi ZCP.
guz Pancoasta, kompresja korzeni nerwowych, mięsień pochyły, nadkrzepliwość, neurogenny zespół cieśni piersiowej, niewydolność kręgowo-podstawna, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przestrzeń podobojczykowa, splot ramienny, tętnica kręgowa, tętnica podobojczykowa, tętniczy zespół cieśni piersiowej, triada Virchowa, uszkodzenie śródbłonka, whiplash, zakrzep, zakrzepica wysiłkowa, zator mózgowy, żebro szyjne, zespół cieśni nadgarstka, zespół cieśni piersiowej, zespół Pageta-Schroettera, żyła podobojczykowa, żylny zespół cieśni piersiowej