dawka rywaroksabanu
Rywaroksaban to bezpośredni inhibitor czynnika Xa stosowany jako lek przeciwzakrzepowy. Jego dawkowanie zależy od wskazania klinicznego i może się różnić w zależności od stanu pacjenta, funkcji nerek oraz współistniejących czynników ryzyka krwawienia.
W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach wymiany stawu biodrowego lub kolanowego standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej początkowe dawkowanie to 15 mg dwa razy dziennie przez 21 dni, a następnie 20 mg raz dziennie w leczeniu długoterminowym.
W profilaktyce udaru i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków standardowa dawka to 20 mg raz dziennie. U pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 15-49 ml/min) dawkę zmniejsza się do 15 mg raz dziennie. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min.
Istotne jest, aby dawka 15 mg i 20 mg była przyjmowana z posiłkiem, co zwiększa wchłanianie leku. Przy dawce 10 mg nie jest to konieczne. Dostosowanie dawki może być również wymagane przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków wpływających na cytochrom P450 3A4 i P-glikoproteinę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec czynnika Xa, hamując jego aktywność i tym samym przerywając zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia. Mechanizm działania polega na zahamowaniu wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik II) oraz bez oddziaływania na płytki krwi. Rywaroksaban wykazuje zależne od dawki hamowanie czynnika Xa oraz wydłużenie czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy zastosowaniu odczynnika Neoplastin, gdzie wartości PT w okresie maksymalnego działania leku wynosiły od 13 do 25 sekund (percentyle 5/95), przy wyjściowych 12-15 sekund. Monitorowanie INR nie jest zalecane, a w razie potrzeby oznaczenie stężenia rywaroksabanu wykonuje się testem anty-Xa. Badania kliniczne wykazały, że odwrócenie działania rywaroksabanu jest możliwe za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 4-czynnikowy PCC skraca PT o około 3,5 sekundy, a 3-czynnikowy PCC wykazuje szybsze działanie w zakresie endogennego wytwarzania trombiny.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antykoagulant, aPTT, biodostępność, ciężkie krwawienie, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, dawka rywaroksabanu, enoksaparyna, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa