poronienie niekompletne
Poronienie niekompletne (abortus incompletus) to stan, w którym część produktów koncepcji została wydalona z jamy macicy, ale pewne fragmenty tkanki pozostają nadal wewnątrz. Najczęściej dotyczy to fragmentów łożyska lub błon płodowych, które nie zostały w całości wydalone podczas procesu poronienia.
Objawy poronienia niekompletnego obejmują krwawienie z dróg rodnych o różnym nasileniu (często obfite), skurczowe bóle podbrzusza oraz rozwarcie szyjki macicy. W badaniu USG można stwierdzić niejednorodną zawartość jamy macicy z obecnością resztek tkanek. Stan ten wymaga interwencji medycznej, gdyż pozostawione tkanki mogą prowadzić do przedłużonego krwawienia, infekcji oraz w skrajnych przypadkach do wstrząsu septycznego.
Leczenie poronienia niekompletnego polega na całkowitym opróżnieniu jamy macicy. W zależności od sytuacji klinicznej można zastosować postępowanie wyczekujące z podaniem leków naskurczowych, leczenie farmakologiczne z zastosowaniem mizoprostolu lub interwencję chirurgiczną w postaci łyżeczkowania jamy macicy. Po zabiegu pacjentka wymaga obserwacji pod kątem krwawienia, a w niektórych przypadkach wskazana jest antybiotykoterapia profilaktyczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Poronienie – Objawy
Poronienie definiuje się jako utratę ciąży przed 20. tygodniem, z dominującym występowaniem w pierwszym trymestrze (80% przed 12. tygodniem). Ryzyko jest najwyższe między 4. a 6. tygodniem ciąży. Objawy obejmują krwawienie z pochwy o zmiennym nasileniu i kolorze (różowy, jasnoczerwony, brązowy), bóle i skurcze podbrzusza oraz dolnej części pleców, wydalanie skrzepów i tkanek ciążowych oraz ustąpienie objawów ciąży. Krwawienie może trwać od kilku godzin (najintensywniejsze 3-5 godzin) do 1-2 tygodni. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (ocena szyjki macicy), ultrasonografii (obecność zarodka, tętno płodu) oraz oznaczeniu poziomu hCG. Wyróżnia się różne typy poronień: zagrażające, nieuniknione, niekompletne, kompletne, zatrzymane oraz septyczne, z których każdy wymaga odmiennego postępowania klinicznego.
badanie ultrasonograficzne, ból dolnej części pleców, ciąża pozamaciczna, ciąża zaśniadowa, hormon hCG, krwawienie z pochwy, nieprawidłowości chromosomowe, pierwszy trymestr, plamienie, poronienie, poronienie kompletne, poronienie niekompletne, poronienie septyczne, poronienie zagrażające, poronienie zatrzymane, skrzepy krwi, tętno płodu, wczesne poronienie, worek owodniowy, zarodek - Leksykon chorób i schorzeń
Poronienie – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Poronienie definiuje się jako samoistne zakończenie ciąży przed 20. tygodniem, dotykające 10-20% klinicznie rozpoznanych ciąż, z 80% przypadków w pierwszym trymestrze. Najczęstszą przyczyną są aberracje chromosomalne, stanowiące co najmniej połowę poronień, zwykle przypadkowe i nie wskazujące na genetyczne problemy rodziców. Czynniki ryzyka obejmują wiek matki, przewlekłe choroby (np. niekontrolowana cukrzyca, RZS, toczeń), nieprawidłowości anatomiczne macicy, używki (palenie, alkohol, kokaina, kofeina), niedowagę lub nadwagę oraz historię nawracających poronień (≥2). Objawy to krwawienie z pochwy (od plamienia do obfitego, często ze skrzepami) i ból lub skurcze w podbrzuszu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym, ultrasonografii oraz oznaczeniu β-hCG. Poronienia klasyfikuje się m.in. na zagrażające, w toku, niekompletne, kompletne, zatrzymane i nawykowe (≥3 kolejne).
aspiracja próżniowa, badania genetyczne, beta-hCG, choroby autoimmunologiczne, immunoglobulina anty-D, konflikt serologiczny, łyżeczkowanie, mięśniaki macicy, mifepriston, misoprostol, nieprawidłowości macicy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, perforacja macicy, poronienie, poronienie kompletne, poronienie niekompletne, poronienie w toku, poronienie zagrażające, poronienie zatrzymane, reumatoidalne zapalenie stawów, sedacja, skurcze macicy, suplementacja żelaza, szpik kostny, toczeń, ultrasonografia, zaburzenia chromosomalne, zaburzenia hormonalne, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Poronienie – Diagnostyka i diagnoza
Poronienie definiuje się jako samoistne zakończenie ciąży przed 20. tygodniem lub gdy płód waży mniej niż 500 g, z czego 80-90% występuje w pierwszym trymestrze. Kluczowe objawy to krwawienie z pochwy, ból podbrzusza i ustąpienie objawów ciąży. Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym przezpochwowym (TVUS), gdzie kryteria poronienia obejmują brak czynności serca przy CRL ≥7 mm, pęcherzyk ciążowy ≥25 mm bez zarodka oraz brak rozwoju zarodka po 7-14 dniach. Seryjne oznaczenia hCG są istotne – prawidłowy wzrost to 50-66% w 48 godzin; spadek lub niski poziom sugeruje poronienie. Poziom progesteronu <15 nmol/L ma czułość 75% i swoistość 98% w wykrywaniu nieżywotnej ciąży. Badanie ginekologiczne ocenia rozwieranie szyjki macicy, a histopatologia tkanki potwierdza diagnozę i wyklucza inne patologie, np. ciążę ektopową czy zaśniad groniasty.
antykoagulant toczniowy, badanie ginekologiczne, ciąża ektopowa, długość ciemieniowo-siedzeniowa, gonadotropina kosmówkowa, histerosalpingografia, histeroskopia, hormon folikulotropowy, immunoglobulina anty-D, krwawienie z pochwy, laparoskopia, łyżeczkowanie diagnostyczne, macica dwurożna, mięśniak macicy, mifepriston, mizoprostol, niedobór progesteronu, pierwszy trymestr ciąży, poronienia nawracające, poronienie, poronienie kompletne, poronienie niekompletne, poronienie septyczne, poronienie w toku, poronienie zagrażające, poronienie zatrzymane, przegroda macicy, rezerwa jajnikowa, trombofilia, ultrasonografia, USG przezpochwowe, zaśniad groniasty, zespół antyfosfolipidowy, zespół policystycznych jajników