stężenie jodu w moczu

Stężenie jodu w moczu (UIC, Urinary Iodine Concentration) to kluczowy wskaźnik wykorzystywany do oceny stanu odżywienia jodem w populacji. Badanie to odzwierciedla bieżące spożycie jodu, ponieważ około 90% jodu przyjmowanego z pokarmem jest wydalane z moczem w ciągu 24-48 godzin.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) optymalne stężenie jodu w moczu u dorosłych powinno mieścić się w zakresie 100-199 μg/l. Wartości poniżej 100 μg/l wskazują na niedobór jodu, natomiast stężenia powyżej 300 μg/l mogą świadczyć o nadmiernej podaży tego pierwiastka. U kobiet ciężarnych rekomendowane wartości są wyższe i wynoszą 150-249 μg/l.

Badanie stężenia jodu w moczu jest szczególnie istotne w monitorowaniu programów profilaktyki niedoboru jodu oraz w diagnostyce zaburzeń tarczycy. Niedobór jodu może prowadzić do rozwoju wola tarczycy, niedoczynności tarczycy, a w przypadku kobiet ciężarnych może skutkować zaburzeniami rozwoju neurologicznego płodu. Z kolei nadmierne spożycie jodu może wywoływać nadczynność lub niedoczynność tarczycy indukowaną jodem.

W praktyce klinicznej preferowane jest oznaczanie jodu w dobowej zbiórce moczu, choć w badaniach epidemiologicznych często wykorzystuje się pojedyncze próbki moczu z korektą względem stężenia kreatyniny. Metody analityczne obejmują spektrofotometrię, spektrometrię mas czy chromatografię, przy czym złotym standardem pozostaje metoda Sandell-Kolthoffa.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl