fenylbutazon

Fenylbutazon to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych pirazolonu. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, blokując enzymy cyklooksygenazy (COX).

Dawniej stosowany był w reumatologii do leczenia chorób zapalnych stawów, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa oraz w stanach zapalnych tkanek miękkich. Ze względu na poważne działania niepożądane, w tym agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, owrzodzenia przewodu pokarmowego i hepatotoksyczność, jego zastosowanie zostało znacznie ograniczone.

W większości krajów fenylbutazon został wycofany z lecznictwa ludzkiego lub jest stosowany tylko w ściśle określonych przypadkach, pod specjalnym nadzorem. Obecnie wykorzystywany jest głównie w weterynarii, szczególnie w leczeniu stanów zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego u koni. Ze względu na długi okres półtrwania (ok. 72 godzin) wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Symcloza 200 mg

Klozapina, substancja czynna produktu Symcloza, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakologicznym i znaczącym ryzykiem mielosupresji, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście interakcji lekowych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leków hamujących czynność szpiku kostnego (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działających leków przeciwpsychotycznych w postaci depot ze względu na ryzyko agranulocytozy. Klozapina może nasilać działanie leków hamujących OUN, w tym benzodiazepin, opioidów i leków przeciwhistaminowych, co zwiększa ryzyko zapaści krążeniowej i depresji oddechowej. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu substancji o działaniu antycholinergicznym, hipotensyjnym oraz adrenergicznym, a także przy stosowaniu leków wydłużających odstęp QTc ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Spożycie alkoholu jest przeciwwskazane z powodu addycyjnego działania depresyjnego na OUN, zwiększonego ryzyka zapaści krążeniowej i oddechowej oraz nasilenia działań niepożądanych klozapiny.
adrenalina, agranulocytoza, benzodiazepina, chloramfenikol, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytalopram, cytochrom P450, cytopenia, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, digoksyna, działanie adrenergiczne, działanie antycholinergiczne, działanie hipotensyjne, działanie sedacyjne, erytromycyna, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotensja, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, karbamazepina, klozapina, kwas walproinowy, lek cytotoksyczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny depot, metabolizm wątrobowy, mielosupresja, mielosupresja szpiku kostnego, napad padaczkowy, neutropenia, noradrenalina, omeprazol, opioid, paroksetyna, penicylamina, ryfampicyna, sedacja, sertralina, SSRI, sulfonamid, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Gliklazyd – Interakcje

Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania mikonazolu (ogólnie i w postaci żelu do jamy ustnej) ze względu na bardzo wysokie ryzyko nasilenia działania hipoglikemizującego i potencjalnej śpiączki hipoglikemicznej. Alkohol oraz fenylbutazon również nasilają efekt hipoglikemizujący gliklazydu, co wymaga unikania alkoholu i ostrożnego monitorowania glikemii oraz ewentualnej korekty dawki gliklazydu. Inne leki, takie jak insulina, metformina, inhibitory DPP-4, agoniści GLP-1, beta-adrenolityki, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna i NLPZ, mogą synergistycznie obniżać poziom glukozy, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania terapii.
agonista receptora GLP-1, akarboza, białko osocza, chlorpromazyna, cukrzyca typu 2, danazol, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, glikemia, gliklazyd, glikokortykosteroid, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, inhibitor MAO, insulina, insulinoterapia, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, NLPZ, pochodna sulfonylomocznika, receptor beta-adrenergiczny, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tetrakozaktyd, tiazolidynedion, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclazide Medreg 60 mg

Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii. Szczególnie istotne jest całkowite przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z mikonazolem (w tym żelem do jamy ustnej) oraz bezwzględny zakaz spożywania alkoholu, ze względu na wysokie ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej. Fenylbutazon, poprzez wypieranie gliklazydu z białek osocza i zmniejszenie jego wydalania, może nasilać działanie hipoglikemizujące, co wymaga modyfikacji dawki gliklazydu i monitorowania glikemii. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, metformina, inhibitory DPP-4, agoniści GLP-1), beta-adrenolityki, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą potęgować efekt hipoglikemizujący gliklazydu, co wymaga ostrożności i regularnej kontroli glikemii.
agoniści GLP-1, beta-2-mimetyki, beta-adrenolityki, białka osocza, chlorpromazyna, cukrzyca typu 2, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, fenylbutazon, fluorochinolony, gliklazyd, glikokortykosteroidy, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitory ACE, inhibitory DPP-4, inhibitory MAO, kwasica ketonowa, leki przeciwzakrzepowe, mikonazol, NLPZ, pochodne sulfonylomocznika, samokontrola glikemii, śpiączka hipoglikemiczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 200 mg 200 mg

Perazyna, jako lek przeciwpsychotyczny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Antagonistyczne działanie wobec lewodopy prowadzi do wzajemnego znoszenia efektów, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobą Parkinsona. Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina) zmniejszają działanie przeciwpsychotyczne perazyny i mogą zwiększać ryzyko napadów drgawkowych oraz neurotoksyczności, zwłaszcza w połączeniu z karbamazepiną. Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi zwiększają ryzyko majaczenia i osłabiają efekt perazyny. Farmakokinetycznie cymetydyna zwiększa biodostępność perazyny, co może nasilać działania niepożądane. Wzajemne zahamowanie wychwytu przez tkanki obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych oraz SSRI, przy czym SSRI znacząco podwyższają stężenie perazyny, zwiększając ryzyko wydłużenia odstępu QT.
aminofenazon, amitryptylina, atropina, beta-adrenolityk, biodostępność, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodka oddechowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, funkcja poznawcza, glikemia, hCG, hipotonia ortostatyczna, imipramina, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny i uspokajający, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, ludzka gonadotropina kosmówkowa, metabolizm wątrobowy, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niewydolność oddechowa, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krzepnięcia, parkinsonizm, perazyna, porażenie ośrodka oddechowego, reakcja paradoksalna, receptor beta-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor histaminowy H1, receptor NMDA, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek antykoncepcyjny, SSRI, stan majaczeniowy, TLPD, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ dopaminergiczny, węglan litu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Etopozyd Accord 20 mg/ml

Etopozyd Accord wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii onkologicznej. Cyklosporyna w dawkach prowadzących do stężenia >2000 ng/ml zwiększa ekspozycję na etopozyd o 80% (AUC) i zmniejsza jego klirens o 38%, co wymaga rozważenia redukcji dawki i monitorowania toksyczności. Cisplatyna obniża klirens etopozydu, nasilając mielosupresję, natomiast induktory enzymów CYP (fenytoina, fenobarbital) przyspieszają metabolizm etopozydu, obniżając jego skuteczność. Leki wypierające etopozyd z białek osocza (fenylbutazon, salicylany) zwiększają wolną frakcję leku, co może nasilać toksyczność. Jednoczesne stosowanie warfaryny wymaga ścisłego monitorowania INR z uwagi na ryzyko krwawień. Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje są przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich reakcji poszczepiennych u pacjentów z obniżoną odpornością leczonych etopozydem.
alkohol benzylowy, antracyklina, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, cisplatyna, cyklosporyna, cytochrom P450, doksorubicyna, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwnowotworowe, etanol bezwodny, farmakokinetyka etopozydu, fenobarbital, fenylbutazon, fenytoina, hamowanie czynności szpiku kostnego, induktor enzymu CYP, inhibitor enzymu CYP, inhibitor proteazy, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm wątrobowy, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mielotoksyczność, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, oporność krzyżowa, parametr hematologiczny, parametr krzepnięcia, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, takrolimus, trimetoprym-sulfametoksazol, trombocytopenia, warfaryna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Phenytoin Hikma 50 mg/ml

Fenytoina, podawana doustnie, jest wchłaniana głównie w jelicie cienkim, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 4-6 godzinach (zakres 3-12 godzin). Wykazuje wysokie wiązanie z albuminą surowicy (83-94%), które jest obniżone u noworodków, co wpływa na wolną frakcję leku. Lek przenika przez barierę łożyskową, osiągając stężenia w osoczu płodu zbliżone do matczynych, a także kumuluje się w wątrobie płodu. Fenytoina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (95%), głównie przez enzym CYP2C9 (90% klirensu) oraz w mniejszym stopniu CYP2C19 (10% klirensu). Metabolizm odbywa się głównie przez 4-hydroksylację, a głównym metabolitem jest glukuronid p-hydroksy-di-fenylo-hydantoiny.
albumina surowicy, bariera łożyskowa, biodostępność, CYP2C19, CYP2C9, cytochrom P450, dawka toksyczna, fenylbutazon, fenytoina, hydroksylacja, inhibitory enzymów, interakcje farmakokinetyczne, kinetyka wysycenia, kinetyka zerowego rzędu, klirens wątrobowy, klirens wewnętrzny, krążenie wątrobowo-jelitowe, metabolizm oksydacyjny, metabolizm wątrobowy, monitorowanie stężenia leku, okres półtrwania, powinowactwo do białek, roztwór do wstrzykiwań, stężenie toksyczne, tyklopidyna, wchłanianie jelitowe, zakres terapeutyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Famenita 100 mg

Progesteron, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP450-3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas stosowania Progesterone Effik. Induktory CYP450-3A4, takie jak barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny, spironolakton czy gryzeofulwina, zwiększają eliminację progesteronu, co prowadzi do obniżenia jego stężenia w osoczu i potencjalnego osłabienia efektu terapeutycznego. Z kolei inhibitory CYP450-3A4, np. ketokonazol i inne azole przeciwgrzybicze, zwiększają biodostępność progesteronu, co może nasilać jego działanie i ryzyko działań niepożądanych. Progesteron może również wpływać na stężenia innych leków, np. zwiększając poziom cyklosporyny, co wymaga monitorowania u pacjentów po transplantacji. Ponadto, progesteron może modyfikować działanie bromokryptyny oraz wpływać na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących funkcji wątroby i gospodarki hormonalnej.
antybiotyk, antybiotyki, azole przeciwgrzybicze, barbiturany, bromokryptyna, choroba Parkinsona, cukrzyca, cyklosporyna, CYP450-3A4, cytochrom P450, czynność wątroby, diuretyk, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, funkcje hormonalne, gryzeofulwina, induktory CYP450-3A4, inhibitory CYP450-3A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczy, leki hipoglikemizujące, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm wątrobowy, oporność na insulinę, progestageny, progesteron, ryfampicyna, spironolakton, tolerancja glukozy, transplantacja narządów
Leksykon leków
Interakcje leku – Detreomycyna 1% 10 mg/g

Chloramfenikol, substancja czynna Detreomycyny 1%, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Niezalecane jest jednoczesne stosowanie chloramfenikolu z penicylinami, cefalosporynami oraz antybiotykami makrolidowymi (w tym miejscowo stosowaną erytromycyną) ze względu na antagonistyczne lub konkurencyjne mechanizmy działania. Chloramfenikol silnie hamuje enzymy mikrosomalne wątrobowe, co prowadzi do nasilenia i wydłużenia działania leków metabolizowanych hepatycznie, takich jak tolbutamid, chlorpropamid, fenytoina, cyklofosfamid oraz warfaryna i pochodne dihydroksykumaryny. W przypadku tych leków konieczne jest monitorowanie stężenia i efektów terapeutycznych, w tym ścisłe kontrolowanie czasu protrombinowego u pacjentów przyjmujących antykoagulanty, aby zapobiec powikłaniom krwotocznym. Chloramfenikol dodatkowo nasila toksyczność leków działających na układ krwiotwórczy, takich jak fenylbutazon, indometacyna i kotrymoksazol.
antybiotyk makrolidowy, antybiotyki beta-laktamowe, chloramfenikol, chlorpropamid, cyklofosfamid, czas protrombinowy, działanie hipoglikemizujące, erytromycyna, fenylbutazon, fenytoina, indometacyna, konkurencyjny mechanizm działania, kotrymoksazol, lek przeciwzakrzepowy, morfologia krwi, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, synteza białka, synteza witaminy K, tolbutamid, układ krwiotwórczy, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclazide Zentiva 60 mg

Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do zaburzeń kontroli glikemii, zarówno w postaci hipoglikemii, jak i hiperglikemii. Szczególnie istotne są interakcje z mikonazolem (ogólne podanie i żel do jamy ustnej), które znacząco nasilają działanie hipoglikemizujące gliklazydu, co może skutkować ciężką hipoglikemią, a nawet śpiączką hipoglikemiczną – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Fenylbutazon nasila efekt hipoglikemizujący poprzez rozerwanie połączeń z białkami osocza i zmniejszenie wydalania, co wymaga dostosowania dawki gliklazydu lub zastosowania alternatywnego leku. Alkohol również nasila działanie hipoglikemizujące gliklazydu poprzez blokowanie glukoneogenezy i reakcji kompensacyjnych, co stanowi wysokie ryzyko kliniczne i wymaga całkowitego unikania spożycia alkoholu podczas terapii. Inne leki, takie jak insulina, metformina, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1, inhibitory ACE, flukonazol, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne, mogą nasilać działanie hipoglikemizujące gliklazydu, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki.
agonista receptora GLP-1, akarboza, antagonista receptora adrenergicznego, antagonista receptora H2, beta-2-mimetyk, chlorpromazyna, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, efekt antykoagulacyjny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulina, insulinoterapia, interakcje lekowe, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek neuroleptyczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, metabolizm gliklazydu, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, samokontrola glikemii, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, sulfonamid, terbutalina, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon substancji czynnych
Gestoden – Interakcje

Gestadon, jako składnik złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, rytonawir), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do obniżenia stężenia gestodenu i ryzyka krwawień śródcyklicznych oraz nieskuteczności antykoncepcji. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowych mechanicznych metod antykoncepcji podczas terapii oraz przez 28 dni po jej zakończeniu, a w przypadku długotrwałego leczenia – rozważenie alternatywnych metod niehormonalnych. Z kolei inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, klarytromycyna, werapamil) mogą zwiększać stężenia gestodenu i estrogenów, choć zwykle nie wymagają modyfikacji dawkowania. Warto również zwrócić uwagę na interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV i HCV, które mogą powodować zmienne zmiany stężeń hormonów płciowych oraz istotne zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT), co wymaga zmiany metody antykoncepcji na niehormonalną przed rozpoczęciem terapii i powrotu do gestadonu dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia.
antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, barbituran, bosentan, cyklosporyna, cytochrom P450, dazabuwir, deksametazon, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenylbutazon, fenytoina, flukonazol, fosfataza zasadowa, gestadon, glekaprewir, glikokortykosteroid, globulina wiążąca tyroksynę, gryzeofulwina, indukcja enzymów, indukcja enzymów wątrobowych, induktor enzymów mikrosomalnych, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klirens hormonów płciowych, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, melatonina, metabolizm hormonów steroidowych, metabolizm węglowodanów, modafinil, newirapina, niehormonalna metoda antykoncepcji, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbamazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, pochodna azolowa, prymidon, rybawiryna, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, siarczan dehydroepiandrosteronu, sofosbuwir, stężenie folianów, teofilina, tizanidyna, topiramat, walproinian, welpataswir, werapamil, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, worykonazol, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zwiększenie aktywności aminotransferaz
Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Interakcje

Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy fenotiazyn, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współpodawanie z lekami psychotropowymi wymaga redukcji dawek ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego. Perazyna antagonizuje działanie lewodopy, co obniża skuteczność terapii choroby Parkinsona, a jednoczesne stosowanie z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina) zmniejsza efektywność obu terapii i zwiększa ryzyko neurotoksyczności oraz uszkodzenia krwi, szczególnie przy karbamazepinie. Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym TLPD i SSRI, prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny (co zwiększa toksyczność). Ponadto, inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, a węglan litu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego, hiperglikemii i objawów pozapiramidowych. Współstosowanie z opioidowymi lekami przeciwbólowymi i lekami uspokajającymi potęguje działanie sedatywne, zwiększając ryzyko depresji ośrodka oddechowego.
agonista dopaminy, aminofenazon, antagonista dopaminy, atropina, beta-adrenolityk, biodostępność leku, bromokryptyna, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenotiazyna, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, gonadotropina kosmówkowa, guanetydyna, hiperglikemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, lewodopa, metoklopramid, mlekotok, morfologia krwi, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, opioid, perazyna, porażenie ośrodka oddechowego, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, rezerpina, sertralina, spadek ciśnienia ortostatyczny, tiopental, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żył
Leksykon substancji czynnych
Chlorambucyl – Interakcje

Chlorambucyl, alkilujący lek stosowany w terapii onkologicznej, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego skuteczność i toksyczność. Analogii nukleozydów purynowych (fludarabina, pentostatyna, kladrybina) zwiększają cytotoksyczność chlorambucylu w badaniach ex vivo, co wymaga monitorowania parametrów hematologicznych i ewentualnej korekty dawki. Fenylbutazon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, może nasilać toksyczność chlorambucylu, co w praktyce klinicznej uzasadnia rozważenie zmniejszenia dawki chlorambucylu lub unikanie jednoczesnego stosowania. Szczepionki zawierające żywe organizmy są bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów leczonych chlorambucylem ze względu na ryzyko rozwoju choroby poszczepiennej w warunkach immunosupresji.
analog nukleozydu purynowego, chlorambucyl, cytochrom P450, cytotoksyczność, działanie mielosupresyjne, działanie toksyczne, fenylbutazon, fludarabina, hepatotoksyczność, immunosupresja, interakcja lekowa, interakcja metaboliczna, kladrybina, leczenie onkologiczne, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, leukeran, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr hematologiczny, pentostatyna, powikłanie infekcyjne, supresja szpiku kostnego, szczepionka zawierająca żywe organizmy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Tramal 50 mg/ml

Produkt leczniczy Tramal w formie roztworu do wstrzykiwań zawiera tramadol chlorowodorek w stężeniu 50 mg/ml, dostępny w ampułkach 1 ml (50 mg) oraz 2 ml (100 mg). Substancje pomocnicze to sodu octan trójwodny oraz woda do wstrzykiwań, przy czym zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na 2 ml, co klasyfikuje preparat jako „wolny od sodu”. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Produkt nie powinien być stosowany jednocześnie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (diklofenak, indometacyna, fenylbutazon), benzodiazepinami (diazepam, flunitrazepam, midazolam) oraz nitratami (glicerolu triazotan). Okres ważności wynosi 5 lat, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
benzodiazepina, diazepam, diklofenak, fenylbutazon, flunitrazepam, glicerolu triazotan, indometacyna, midazolam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niezgodność farmaceutyczna, nitrat, okres ważności, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, sodu octan trójwodny, stężenie roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tramadoli hydrochloridum, tramadolu chlorowodorek, Tramal, woda do wstrzykiwań
Leksykon leków
Interakcje leku – Symazide MR 30 30 mg

Gliklazyd, jako pochodna sulfonylomocznika zawarta w Symazide MR 30 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (stosowanym ogólnie i miejscowo w postaci żelu do jamy ustnej), fenylbutazonem oraz alkoholem, które mogą prowadzić do ciężkich epizodów hipoglikemii, włącznie ze śpiączką hipoglikemiczną. Wysokie ryzyko interakcji wymaga przeciwwskazania lub unikania jednoczesnego stosowania tych substancji. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, akarboza, metformina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1), beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (z wyjątkiem fenylbutazonu) mogą nasilać działanie gliklazydu, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii i dostosowania dawki.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-2-mimetyk, beta-bloker, białko osocza, bloker receptora H2, chlorpromazyna, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, enalapryl, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulina, kaptopryl, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tetrakozaktyd, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Interakcje

Progesteron jest metabolizowany głównie przez enzym CYP450-3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami indukującymi (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ziele dziurawca) prowadzącymi do zwiększonego metabolizmu i zmniejszenia stężenia progesteronu w osoczu, a tym samym osłabienia jego działania terapeutycznego oraz zaburzeń krwawień. Inhibitory CYP450-3A4 (np. ketokonazol) hamują metabolizm progesteronu, zwiększając jego biodostępność i ryzyko działań niepożądanych takich jak nudności, tkliwość piersi i bóle głowy. Progesteron może także zwiększać stężenie cyklosporyny, co niesie ryzyko toksyczności, oraz zmniejszać tolerancję glukozy, wymagając dostosowania leków przeciwcukrzycowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z lamotryginą, które mogą obniżać jej stężenie i pogarszać kontrolę napadów drgawkowych.
aktywność AlAT, ampicylina, antybiotyk, azole, barbiturat, biodostępność, bromokryptyna, cyklosporyna, CYP450-3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, estradiol, fenylbutazon, fenytoina, glekaprewir, gryzeofulwina, Hypericum perforatum, indukcja glukuronidacji, induktor CYP450, inhibitor CYP450, insulinooporność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja progesteronu, karbamazepina, ketokonazol, lamotrygina, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, nelfinawir, newirapina, ombitaswir, produkt dopochwowy, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, spironolakton, tetracyklina, tkliwość piersi, tolerancja glukozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclada 60 mg

Gliklazyd, jako pochodna sulfonylomocznika, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie hipoglikemizujące. Leki takie jak mikonazol (stosowany ogólnie i miejscowo w jamie ustnej) oraz fenylbutazon nasilają efekt hipoglikemizujący gliklazydu poprzez hamowanie jego metabolizmu lub wypieranie z połączeń z białkami osocza, co może prowadzić do ciężkich hipoglikemii, a nawet śpiączki hipoglikemicznej. Również inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, akarboza, metformina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1), beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne wykazują synergistyczne lub nasilające działanie hipoglikemizujące. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol, który poprzez blokowanie reakcji kompensacyjnych i hamowanie glukoneogenezy wątrobowej znacząco zwiększa ryzyko hipoglikemii, nawet do 24 godzin po spożyciu. Zaleca się całkowite unikanie alkoholu oraz leków zawierających alkohol u pacjentów leczonych gliklazydem.
agonista receptora GLP-1, beta-2-mimetyk, beta-bloker, chlorpromazyna, danazol, dysglikemia, działanie hipoglikemizujące, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hamowanie metabolizmu, hipoglikemia, indukcja enzymów metabolizujących, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, interakcja farmakokinetyczna, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm adrenergiczny, metabolizm glukozy, mikonazol, pochodna sulfonylomocznika, samokontrola glikemii, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, tiazolidynedion, wiązanie z białkami osocza, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Glitoprel 3 mg

Glimepiryd, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C9, wykazuje zmienną aktywność hipoglikemizującą pod wpływem interakcji lekowych. Silne inhibitory CYP2C9, takie jak flukonazol, mogą podwoić AUC glimepirydu, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Nasilenie działania hipoglikemizującego obserwuje się także przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (fenylbutazon, azapropazon), leków przeciwdnawczych (sulfinpirazon, allopurinol), innych leków przeciwcukrzycowych (insulina, metformina), antybiotyków (sulfonamidy, tetracykliny), leków przeciwbólowych (salicylany), leków na OUN (inhibitory MAO, fluoksetyna), leków hormonalnych (sterydy anaboliczne), przeciwgrzybiczych (mikonazol), układu krążenia (inhibitory ACE, fibraty) oraz przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny). W tych przypadkach zaleca się monitorowanie glikemii i ewentualną redukcję dawki glimepirydu.
allopurinol, antagonista receptora H2, beta-bloker, chloramfenikol, CYP2C9, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie sympatykolityczne, fenylbutazon, flukonazol, glikemia, glikokortykosteroid, glimepiryd, glukokortykoid, hamowanie glukoneogenezy, hipoglikemia, hormon płciowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor MAO, izoenzymy cytochromu P450, lek adrenergiczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwdnawiczy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzapalny niesteroidowy, metformina, mikonazol, moklobemid, monitorowanie INR, pochodna fenotiazyny, pochodna kumaryny, probenecyd, receptor β-adrenergiczny, steroid anaboliczny, sulfonamid, sympatykomimetyk
Leksykon leków
Interakcje leku – Diaprel MR 30 mg

Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na metabolizm glukozy, które mogą prowadzić do nasilenia działania hipoglikemizującego lub wzrostu stężenia glukozy we krwi. Szczególnie istotne są interakcje z mikonazolem (ogólnie i w postaci żelu do jamy ustnej) oraz alkoholem, które znacząco nasilają ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Fenylbutazon, poprzez rozerwanie połączeń z białkami osocza i zmniejszenie wydalania gliklazydu, również zwiększa jego działanie hipoglikemizujące, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania glikemii. Inne leki nasilające hipoglikemię to insulina, akarboza, metformina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-4, agoniści GLP-1, beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz NLPZ. W przypadku ich stosowania konieczne jest regularne monitorowanie poziomu glukozy i ewentualna korekta dawki gliklazydu.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-2-mimetyk, chlorpromazyna, danazol, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, indukcja enzymów metabolizujących, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulina, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek blokujący receptory adrenergiczne, lek blokujący receptory H2, lek neuroleptyczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Famenita 200 mg

Progesteron, metabolizowany głównie przez enzym CYP450-3A4, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Induktory CYP450-3A4, takie jak barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenylbutazon, spironolakton, gryzeofulwina, ampicyliny, tetracykliny oraz preparaty z dziurawca, mogą obniżać stężenie progesteronu w surowicy, co prowadzi do zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. Z kolei inhibitory tego enzymu, w tym ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna oraz sok grejpfrutowy, zwiększają biodostępność progesteronu, potencjalnie nasilając jego działanie i działania niepożądane. Progesteron może również modyfikować farmakokinetykę i działanie leków takich jak bromokryptyna i cyklosporyna, przy czym szczególnie ważne jest monitorowanie stężenia cyklosporyny ze względu na ryzyko jej kumulacji. Ponadto, progesteron wpływa na wyniki badań czynności wątroby i hormonalnych oraz może pogarszać tolerancję glukozy i zwiększać insulinooporność, co jest istotne u pacjentek z cukrzycą.
barbiturany, białka osocza, bromokryptyna, cyklosporyna, CYP450-3A4, czynność hormonalna, czynność wątroby, dziurawiec, enzymy wątrobowe, fenylbutazon, fenytoina i karbamazepina, gryzeofulwina, inhibitory CYP450-3A, ketokonazol, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwpadaczkowe, oporność na insulinę, progesteron, przepływ wątrobowy, ryfampicyna, spironolakton, tolerancja glukozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Ditropan 5 mg

Oksybutynina, substancja czynna preparatu Ditropan, wykazuje silne działanie przeciwcholinergiczne, które może ulegać nasileniu podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami o podobnym mechanizmie działania, takimi jak leki stosowane w chorobie Parkinsona (amantadyna, biperyden, lewodopa), leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, atropina i jej pochodne, a także inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak suchość w ustach, zaparcia, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu oraz zwiększone ryzyko zaburzeń poznawczych, szczególnie u osób starszych. Oksybutynina wpływa również na motorykę przewodu pokarmowego, co może zmieniać tempo i stopień wchłaniania innych leków, np. zwiększając wchłanianie digoksyny (z ryzykiem toksyczności) oraz zmniejszając wchłanianie lidokainy, paracetamolu, soli litu, tetracyklin, fenylbutazonu, sulfametoksazolu i kotrimoksazolu.
amantadyna, atropina, biperyden, chinidyna, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, cyzapryd, digoksyna, dipirydamol, donepezyl, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, erytromycyna, fenylbutazon, galantamina, glikozyd naparstnicy, inhibitor cholinesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja metaboliczna, itrakonazol, izoenzym CYP 3A4, ketokonazol, klarytromycyna, klozapina, kotrimoksazol, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwskurczowy, lewodopa, lidokaina, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, niewydolność serca, paracetamol, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, przedłużone uwalnianie, rywastygmina, sól litu, sulfametoksazol, tetracyklina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Diagen 60 mg

Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii przeciwcukrzycowej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania mikonazolu (ogólnie i w żelu do jamy ustnej) ze względu na bardzo wysokie ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej. Fenylbutazon oraz alkohol również nasilają działanie hipoglikemizujące gliklazydu, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki. Inne leki, takie jak insulina, metformina, inhibitory DPP-4, agoniści GLP-1, beta-blokery, inhibitory ACE, sulfonamidy, klarytromycyna czy niesteroidowe leki przeciwzapalne, mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii, dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności i regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-bloker, chlorpromazyna, cukrzyca, danazol, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej, insulina, insulinoterapia, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek blokujący receptor adrenergiczny, lek blokujący receptor H2, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terapia przeciwcukrzycowa, terbutalina, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 25 mg 25 mg

Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie perazyny z lewodopą prowadzi do wzajemnego znoszenia efektów terapeutycznych, co jest szczególnie istotne w leczeniu choroby Parkinsona. Połączenie z węglanem litu zwiększa ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii, wymagając monitorowania stężenia glukozy i litu. Leki przeciwcholinergiczne nasilają ryzyko majaczeń i osłabiają działanie przeciwpsychotyczne, zwłaszcza u osób starszych. Leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza karbamazepina, zmniejszają skuteczność perazyny i zwiększają ryzyko neurotoksyczności oraz zaburzeń hematologicznych. Interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi i SSRI prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, jednocześnie nasilając jej działania niepożądane.
alkohol etylowy, aminofenazon, amitryptylina, atropina, beta-adrenolityk, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodka oddechowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hiperglikemia, imipramina, inhibitor MAO, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, ludzka gonadotropina kosmówkowa, majaczenie, neurotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, porażenie ośrodka oddechowego, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor H2, receptor histaminowy H1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek antykoncepcyjny, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Clazicon 30 mg

Gliklazyd, jako pochodna sulfonylomocznika, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą. Szczególnie istotne są interakcje prowadzące do nasilenia działania hipoglikemizującego, takie jak z mikonazolem (stosowanym ogólnie i w żelu do jamy ustnej), które są bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki hipoglikemicznej. Fenylbutazon oraz danazol również wpływają na metabolizm gliklazydu, odpowiednio nasilając hipoglikemię lub destabilizując kontrolę glikemii, co wymaga dostosowania dawki i intensywnego monitorowania glikemii. Ponadto, współstosowanie gliklazydu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, beta-adrenolitykami, inhibitorami ACE, flukonazolem, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, fluorochinolonami i innymi wymienionymi substancjami zwiększa ryzyko hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i ewentualnej modyfikacji terapii.
agonista receptora GLP-1, akarboza, chlorpromazyna, danazol, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, enalapryl, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, kaptopryl, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek beta-adrenomimetyczny, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek blokujący receptor H2, lek neuroleptyczny, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pacjent diabetologiczny, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclazide Medreg 30 mg

Gliklazyd, jako pochodna sulfonylomocznika, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie hipoglikemizujące oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania mikonazolu (w tym żelu do jamy ustnej), który poprzez hamowanie metabolizmu gliklazydu może wywołać ciężką hipoglikemię i ryzyko śpiączki, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Fenylbutazon nasila działanie gliklazydu poprzez wypieranie z białek osocza i zmniejszenie wydalania, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania pacjenta. Alkohol etylowy istotnie potęguje ryzyko hipoglikemii, hamując glukoneogenezę i reakcje kontrregulacyjne, dlatego jego spożycie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Inne leki nasilające działanie hipoglikemizujące to m.in. insulina, metformina, inhibitory DPP-4, beta-adrenolityki, inhibitory ACE, NLPZ oraz flukonazol, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i ewentualnej korekty dawek gliklazydu.
adrenalina, agonista receptora GLP-1, akarboza, alkohol etylowy, beta-adrenolityk, chlorpromazyna, ciężka hipoglikemia, danazol, działanie addytywne, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hamowanie metabolizmu, hipoglikemia, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, insulina, klarytromycyna, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek blokujący receptor H2, lek neuroleptyczny, lek przeciwzakrzepowy, metformina, mikonazol, monitoring INR, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tiazolidynediony, warfaryna, wrażliwość na insulinę, wydzielanie hormonów, wydzielanie insuliny, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Oziclide MR 60 mg

Gliklazyd, zawarty w preparacie Oziclide MR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego działanie hipoglikemizujące. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania mikonazolu (również w formie żelu do jamy ustnej), ze względu na ryzyko ciężkiej hipoglikemii, a nawet śpiączki hipoglikemicznej. Fenylbutazon oraz alkohol etylowy również nasilają efekt hipoglikemizujący gliklazydu poprzez mechanizmy takie jak rozerwanie połączeń z białkami osocza, zmniejszenie wydalania leku oraz blokowanie reakcji kompensacyjnych organizmu. W przypadku konieczności stosowania tych substancji, zaleca się ścisłe monitorowanie glikemii i dostosowanie dawki gliklazydu. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe (insulina, metformina, akarboza, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1) mogą sumować efekt hipoglikemizujący, co wymaga ostrożności i regularnej kontroli poziomu glukozy.
agonista receptora GLP-1, akarboza, białko osocza, biodostępność, chlorpromazyna, danazol, dysglikemia, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulinoterapia, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek blokujący receptor adrenergiczny, lek blokujący receptor H2, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, Oziclide MR, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, sulfonamid, terbutalina, tetrakozaktyd, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclada 90 mg

Gliklazyd w dawce 90 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do istotnych zaburzeń glikemii, w tym hipoglikemii, hiperglikemii oraz dysglikemii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie gliklazydu z mikonazolem (ogólnie lub w postaci żelu do jamy ustnej) oraz alkoholem, które znacząco nasilają działanie hipoglikemizujące, zwiększając ryzyko ciężkiej hipoglikemii, nawet ze śpiączką hipoglikemiczną. Fenylbutazon, poprzez wypieranie gliklazydu z połączeń z białkami osocza i zmniejszenie jego wydalania, również nasila efekt hipoglikemizujący, co wymaga rozważenia alternatywnych leków przeciwzapalnych lub dostosowania dawki gliklazydu. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe, beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz NLPZ mogą nasilać działanie hipoglikemizujące gliklazydu, co wymaga monitorowania glikemii i ostrożności w terapii.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-bloker, bloker receptorów H2, blokery receptorów adrenergicznych, chlorpromazyna, choroba wrzodowa, danazol, dysglikemia, dziurawiec, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej, insulina, insulinoterapia, klarytromycyna, kwasica ketonowa, metformina, mikonazol, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon leków
Skład i postać leku – Tramadol Kalceks 50 mg/ml

Tramadol Kalceks to roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający 50 mg/ml tramadolu chlorowodorku, dostępny w ampułkach o pojemności 1 ml (50 mg) oraz 2 ml (100 mg). Preparat jest bezbarwny, klarowny i wolny od cząstek stałych, przeznaczony do jednorazowego użytku. Produkt można rozcieńczać roztworem 0,9% NaCl lub 5% glukozy, przy czym stabilność fizyczna i chemiczna roztworu po rozcieńczeniu utrzymuje się do 48 godzin w 25°C. Po otwarciu ampułki lek powinien być podany natychmiast, a niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. Przechowywanie produktu nie wymaga chłodzenia ani zamrażania, a okres ważności wynosi 4 lata.
9%, chlorek sodu 0, diazepam, diklofenak, fenylbutazon, flunitrazepam, glicerol triazotan, glukoza 5%, indometacyna, midazolam, octan sodu trójwodny, roztwór do wstrzykiwań, skażenie mikrobiologiczne, tramadol, tramadolu chlorowodorek, woda do wstrzykiwań
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexaven 4 mg/ml

Deksametazon, jako silny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy terapii długotrwałej. Induktory enzymów wątrobowych (fenobarbital, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i inne) przyspieszają metabolizm deksametazonu, co może wymagać zwiększenia dawki leku. Z kolei inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) nasilają działanie deksametazonu i zwiększają ryzyko działań niepożądanych, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Deksametazon może także osłabiać skuteczność leków przeciwcukrzycowych (np. insuliny), przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych, glikozydów nasercowych oraz pochodnych kumaryny, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania parametrów klinicznych, takich jak glikemia, ciśnienie tętnicze, elektrolity i INR.
acetazolamid, aminoglutetimid, anatoksyna, ciprofloksacyna, deksametazon, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, efedryna, estrogen, fenobarbital, fenylbutazon, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, HIV, immunosupresja, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lewofloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, owrzodzenie, pochodna kumaryny, prazikwantel, protyrelina, prymidon, przewód pokarmowy, ryfampicyna, salicylan, steroid anaboliczny, szczepionka, tendinopatia, test alergiczny, TSH
Leksykon substancji czynnych
Chloramfenikol – Interakcje

Chloramfenikol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Antagonistyczne działanie wobec penicylin i cefalosporyn oraz konkurencyjne wiązanie do rybosomów z makrolidami (np. erytromycyną) skutkuje obniżeniem skuteczności terapii, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania tych antybiotyków. Chloramfenikol jest silnym inhibitorem enzymów mikrosomalnych wątroby, co prowadzi do zwiększenia stężenia i przedłużenia działania leków metabolizowanych tymi szlakami, takich jak pochodne sulfonylomocznika (tolbutamid, chlorpropamid), fenytoina, cyklofosfamid oraz leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, pochodne dihydroksykumaryny). Szczególnie istotne jest ścisłe monitorowanie parametrów glikemii, stężenia leków oraz INR, aby zapobiec hipoglikemii, toksyczności i powikłaniom krwotocznym. Chloramfenikol dodatkowo zaburza syntezę witaminy K, co potęguje ryzyko zaburzeń krzepnięcia u pacjentów na terapii przeciwzakrzepowej.
antybiotyki beta-laktamowe, antybiotyki makrolidowe, chloramfenikol, cyklofosfamid, czas protrombinowy, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, enzymy mikrosomalne, erytromycyna, fenylbutazon, fenytoina, hipoglikemia, indometacyna, inhibitor enzymów mikrosomalnych, INR, kotrymoksazol, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, maść, mielotoksyczność, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodne sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, przewód pokarmowy, rybosom bakteryjny, sulfametoksazol z trimetoprimem, synteza białek, synteza witaminy K, szpik kostny, układ krwiotwórczy, układ krzepnięcia, układ nerwowy, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia
Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclada 30 mg

Gliklazyd, stosowany w terapii cukrzycy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami oraz substancjami, które mogą znacząco wpływać na jego działanie hipoglikemizujące. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z mikonazolem (ogólnie i w formie żelu do jamy ustnej) oraz alkoholem, które mogą prowadzić do ciężkiej hipoglikemii, a nawet śpiączki hipoglikemicznej, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych terapii. Fenylbutazon i danazol również są przeciwwskazane ze względu na odpowiednio nasilenie działania hipoglikemizującego i działanie diabetogenne. W przypadku fenylbutazonu zaleca się stosowanie alternatywnych leków przeciwzapalnych oraz dostosowanie dawki gliklazydu, a pacjent powinien być poinformowany o konieczności częstszego monitorowania glikemii.
agonista receptora GLP-1, antagonista receptora H2, beta-2-mimetyk, beta-bloker, chlorpromazyna, danazol, dysglikemia, działanie hipoglikemizujące, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketoza, klarytromycyna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm kontrregulacyjny, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, warfaryna, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Symazide MR 60 mg 60 mg

Interakcje lekowe gliklazydem, szczególnie w dawce 60 mg (Symazide MR), mają kluczowe znaczenie w terapii cukrzycy ze względu na ryzyko hipoglikemii. Leki takie jak mikonazol (ogólnie i w żelu do jamy ustnej) oraz fenylbutazon nasilają działanie hipoglikemizujące gliklazyd poprzez hamowanie jego metabolizmu lub rozerwanie połączeń z białkami osocza, co może prowadzić do ciężkich epizodów hipoglikemii, włącznie ze śpiączką. Alkohol znacząco potęguje hipoglikemię przez blokowanie glukoneogenezy wątrobowej, co jest szczególnie niebezpieczne i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inne leki zwiększające ryzyko hipoglikemii to insulina, akarboza, metformina, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści GLP-1, β-adrenolityki, flukonazol, inhibitory ACE (kaptopryl, enalapryl), inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz NLPZ. W tych przypadkach zaleca się ostrożność i ścisłe monitorowanie glikemii.
agonista receptora GLP-1, akarboza, alkohol, bloker receptorów adrenergicznych, bloker receptorów H2, chlorpromazyna, danazol, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, fenylbutazon, flukonazol, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulina, kaptopryl, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek neuroleptyczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glukozy, metformina, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, rytodryna, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terapia przeciwzapalna, tiazolidynedion, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Leukeran 2 mg

Chlorambucyl, jako lek alkilujący o działaniu cytostatycznym, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczepionki zawierające żywe organizmy są przeciwwskazane u pacjentów leczonych chlorambucylem oraz do 6 miesięcy po zakończeniu terapii ze względu na ryzyko rozwoju choroby poszczepiennej wynikającej z osłabionej odpowiedzi immunologicznej. Analogii nukleozydów purynowych (fludarabina, pentostatyna, kladrybina) mogą nasilać cytotoksyczność chlorambucylu, co potencjalnie zwiększa zarówno efekt przeciwnowotworowy, jak i toksyczność, jednak kliniczne znaczenie tych interakcji wymaga dalszej oceny. Fenylbutazon może zwiększać toksyczność chlorambucylu, co sugeruje konieczność rozważenia redukcji dawki. Spożycie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, nasilenia mielosupresji oraz objawów niepożądanych takich jak nudności i wymioty, dlatego zaleca się abstynencję alkoholową.
analog nukleozydu purynowego, anemia, chlorambucyl, cytotoksyczność, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, działanie toksyczne, efekt mielosupresyjny, fenylbutazon, fludarabina, hepatotoksyczność, kladrybina, lek alkilujący, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, leukeran, morfologia krwi, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, pentostatyna, suplement diety, szczepionka przeciwko odrze, szczepionka zawierająca żywe organizmy, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie odporności, zioło lecznicze
Leksykon leków
Interakcje leku – Trexan Neo 10 mg

Metotreksat wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania leków o działaniu hepatotoksycznym (np. retinoidy, azatiopryna, leflunomid) oraz hematotoksycznym (np. metamizol, leflunomid, sulfonamidy), ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby i mielosupresji. Monitorowanie enzymów wątrobowych oraz parametrów morfologii krwi jest niezbędne. Podtlenek azotu jest przeciwwskazany z powodu ryzyka ciężkiej mielosupresji i neurotoksyczności. Leki zmniejszające wydalanie nerkowe metotreksatu (probenecyd, pętlowe diuretyki, fenylbutazon, lewetyracetam) oraz inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) mogą opóźniać eliminację metotreksatu, co wymaga monitorowania stężenia leku i ewentualnej korekty dawki.
5-fluorouracyl, 7-hydroksymetotreksat, acytretyna, amidopiryna, antagonista kwasu foliowego, azatiopryna, barbiturat, białko osocza, cefalotyna, chloramfenikol, cholestyramina, cyklosporyna, cyprofloksacyna, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, etretinat, fenobarbital, fenylbutazon, fenytoina, folinian wapnia, glikopeptyd, hematopoeza, immunosupresja, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kofeina, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas p-aminobenzoesowy, leflunomid, lek hematotoksyczny, lek hepatotoksyczny, lek moczopędny pętlowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwdrgawkowy, lewetyracetam, limfoproliferacja, martwica tkanek miękkich, merkaptopuryna, metabolizm folianów, metamizol, metotreksat, metyloksantyna, mielosupresja, morfologia krwi, neurotoksyczność, niedobór kwasu foliowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pancytopenia, pancytopenia megaloblastyczna, pantoprazol, penicylina, pirazol, płytki krwi, podanie dooponowe, podtlenek azotu, probenecyd, prokarbazyna, prymidon, receptor adenozynowy, retinoid, salicylan, sulfasalazyna, sulfonamid, szczepionka żywa, szpik kostny, teofilina, tetracyklina, toksyczność hematologiczna, trimetoprym-sulfametoksazol, układ krwiotwórczy, uszkodzenie wątroby, zapalenie jamy ustnej
Leksykon leków
Interakcje leku – Diaprel MR 60 mg

Gliklazyd (DIAPREL MR 60 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki), fenylbutazonem (wymagającym dostosowania dawki gliklazydu) oraz alkoholem, który blokuje reakcje kompensacyjne organizmu i maskuje objawy hipoglikemii. Ponadto, synergistyczne działanie hipoglikemizujące obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych, β-adrenolityków, flukonazolu, inhibitorów ACE, antagonistów receptorów H2, inhibitorów MAO, sulfonamidów, klarytromycyny oraz NLPZ. W tych przypadkach zalecane jest monitorowanie glikemii i ewentualna korekta dawki gliklazydu.
agonista receptora GLP-1, chloropromazyna, danazol, działanie diabetogenne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, indukcja enzymów metabolizujących, inhibitor enzymu CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, intoksykacja alkoholowa, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek blokujący receptor H2, lek blokujący receptor β-adrenergiczny, lek neuroleptyczny, lek przeciwzakrzepowy, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, reakcja kompensacyjna, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, tiazolidynedion, zaburzenie kontroli glikemii
Leksykon leków
Interakcje leku – Diamicron 30 mg 30 mg

Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w dawce 30 mg (preparat Diamicron), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na stężenie glukozy we krwi. Szczególnie istotne są interakcje nasilające działanie hipoglikemizujące, takie jak z mikonazolem (systemowo i miejscowo w jamie ustnej), fenylbutazonem oraz alkoholem, które mogą prowadzić do ciężkich hipoglikemii, a nawet śpiączki hipoglikemicznej. Mikonazol i alkohol są przeciwwskazane ze względu na bardzo wysokie ryzyko, natomiast fenylbutazon jest niezalecany i wymaga ścisłej kontroli glikemii oraz dostosowania dawki gliklazydu. Inne leki, takie jak beta-blokery, inhibitory ACE, flukonazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz leki przeciwcukrzycowe (insulina, metformina, tiazolidynediony, agoniści GLP-1) mogą nasilać działanie gliklazydu, zwiększając ryzyko hipoglikemii i wymagając monitorowania glikemii oraz korekty dawki.
agonista receptora GLP-1, beta-2-mimetyk, beta-bloker, bloker receptora H2, chlorpromazyna, danazol, Diamicron, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, dziurawiec zwyczajny, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, glikemia, gliklazyd, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej IV, insulinoterapia, interakcja lekowa, klarytromycyna, kwasica ketonowa, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm interakcji, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, tiazolidynedion