opóźnienie rozwoju embrionalnego

Opóźnienie rozwoju embrionalnego (ang. embryonic developmental delay) to stan, w którym rozwój embrionu nie przebiega zgodnie z oczekiwanym harmonogramem czasowym. W diagnostyce ultrasonograficznej oznacza to, że parametry rozwojowe embrionu, takie jak długość ciemieniowo-siedzeniowa (CRL), nie odpowiadają wiekowi ciążowemu obliczonemu na podstawie daty ostatniej miesiączki lub daty zapłodnienia.

Zjawisko to może być przejściowe lub trwałe i może poprzedzać poronienie samoistne. Przyczyny opóźnienia rozwoju embrionalnego obejmują czynniki genetyczne (aneuploidie chromosomowe), zaburzenia implantacji, nieprawidłowości łożyska, infekcje wewnątrzmaciczne, czynniki środowiskowe oraz choroby matczyne, takie jak cukrzyca czy nadciśnienie.

W praktyce klinicznej opóźnienie rozwoju embrionalnego stwierdza się, gdy różnica między wiekiem ciążowym a wiekiem rozwojowym embrionu wynosi więcej niż 7 dni. Diagnostyka obejmuje seryjne badania ultrasonograficzne oraz oznaczanie poziomu β-hCG. Rokowanie zależy od stopnia opóźnienia, przyczyny oraz współistniejących nieprawidłowości strukturalnych embrionu.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl