ostra choroba dróg oddechowych

Ostra choroba dróg oddechowych to zespół objawów klinicznych wywołanych przez różnorodne patogeny atakujące układ oddechowy. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są wirusy (w tym rynowirusy, wirusy grypy, RSV, adenowirusy) oraz bakterie (Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae).

Obraz kliniczny obejmuje nagły początek, objawy ogólne (gorączka, osłabienie, bóle mięśniowe) oraz miejscowe (kaszel, ból gardła, katar, duszność). Przebieg choroby zależy od lokalizacji zakażenia – infekcje górnych dróg oddechowych mają zwykle łagodniejszy charakter niż zapalenie oskrzeli czy zapalenie płuc.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, choć w niektórych przypadkach wskazane są badania dodatkowe (RTG klatki piersiowej, badania mikrobiologiczne, testy molekularne). Leczenie jest często objawowe, a antybiotykoterapię wdraża się tylko w przypadku potwierdzonego lub wysoce prawdopodobnego zakażenia bakteryjnego.

Większość ostrych chorób dróg oddechowych ma charakter samoograniczający, jednak u pacjentów z grup ryzyka (osoby starsze, z niedoborami odporności, z chorobami przewlekłymi) mogą prowadzić do poważnych powikłań. Profilaktyka obejmuje szczepienia ochronne, higienę rąk oraz unikanie ekspozycji na czynniki zakaźne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl