funkcja buforująca
Funkcja buforująca to zdolność niektórych substancji lub systemów do przeciwstawiania się zmianom pH środowiska. W kontekście medycznym ma to szczególne znaczenie dla utrzymania homeostazy organizmu, gdzie precyzyjne utrzymanie odpowiedniego pH jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania procesów biochemicznych.
W organizmie człowieka główne systemy buforujące obejmują: bufor wodorowęglanowy (najważniejszy bufor pozakomórkowy), bufor fosforanowy (dominujący w płynie wewnątrzkomórkowym), bufor białczanowy oraz bufor hemoglobinowy (kluczowy w transporcie gazów oddechowych). Zaburzenia funkcji buforującej mogą prowadzić do kwasicy lub zasadowicy, stanów zagrażających życiu pacjenta.
Znaczenie kliniczne funkcji buforującej jest szczególnie widoczne w nefrologii, intensywnej terapii, diabetologii oraz pulmonologii, gdzie monitorowanie i korygowanie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej stanowi istotny element terapii. Wartość pH krwi tętniczej utrzymywana jest w wąskim zakresie 7,35-7,45 właśnie dzięki sprawnie działającym mechanizmom buforującym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Kwas mlekowy (acidum lacticum) stosowany miejscowo na skórę, w postaci maści (np. Maść na odciski 100 mg/g) oraz płynów (np. ABE 89 mg/g, Acerin 98 mg/g, Brodacid 50,4 mg/g), wykazuje ograniczone wchłanianie przez skórę, co skutkuje minimalnym przenikaniem do okolicznych tkanek i brakiem efektów ogólnoustrojowych. Dane farmakokinetyczne dotyczące dystrybucji, metabolizmu i eliminacji kwasu mlekowego po aplikacji miejscowej są bardzo ograniczone lub niedostępne, co utrudnia pełną ocenę jego losów w organizmie. W porównaniu do kwasu salicylowego, który przenika do OUN i przez łożysko, kwas mlekowy nie wykazuje podobnych właściwości farmakokinetycznych po stosowaniu miejscowym.
działanie ogólnoustrojowe, efekt ogólnoustrojowy, funkcja buforująca, hemodializa, hemofiltracja, kwas mlekowy, kwas salicylowy, metabolizm i eliminacja, metabolizm ogólnoustrojowy, mleczan, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy stosowany miejscowo, przenikanie przez skórę, roztwór do hemodializy, stężenie fizjologiczne, terapia nerkozastępcza, wchłanianie przez skórę, właściwości farmakokinetyczne -
Leksykon leków
Predasol to preparat zawierający prednizolonu sodu bursztynian w dawkach 25 mg (19,6 mg prednizolonu), 50 mg (39,1 mg prednizolonu), 250 mg (195,7 mg prednizolonu) oraz 1000 mg (782,7 mg prednizolonu), dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt przeznaczony jest do podawania pozajelitowego przez wykwalifikowany personel medyczny. Substancje pomocnicze, takie jak sodu wodorowęglan, disodu fosforan dwuwodny i sodu diwodorofosforan dwuwodny, pełnią funkcję regulatorów pH i buforów, co zapewnia stabilność preparatu. Rozpuszczalnik stanowi woda do wstrzykiwań. Produkt dostępny jest w ampułkach (dla dawek 25 mg i 50 mg) oraz fiolkach (dla dawek 250 mg i 1000 mg), z odpowiednią objętością rozpuszczalnika (2 ml, 5 ml lub 10 ml).
5% roztwór glukozy, 9% roztwór chlorku sodu, bufor pH, disodu fosforan dwuwodny, funkcja buforująca, guma bromobutylowa, podanie pozajelitowe, prednizolonu sodu bursztynian, prednizolonu wodorobursztynian, regulator pH, rekonstytucja, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, sodu diwodorofosforan dwuwodny, sodu wodorowęglan, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań -
Leksykon substancji czynnych
Octan sodu, stosowany jako składnik elektrolitowy i bufor metaboliczny w preparatach do żywienia pozajelitowego oraz roztworach infuzyjnych, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na funkcje psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Preparaty zawierające od 24 do 92,5 mmol/l jonów octanowych (np. Optilyte i Volulyte 6% z 34 mmol/l jonów octanowych) jednoznacznie wskazują brak wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Metabolizm octanu sodu zachodzący głównie w wątrobie prowadzi do powstawania wodorowęglanów, które pełnią funkcję buforującą, nie zaburzając przy tym funkcji ośrodkowego układu nerwowego, takich jak czujność czy szybkość reakcji. W warunkach klinicznych, zwłaszcza w trakcie hospitalizacji, zdolność prowadzenia pojazdów jest zazwyczaj ograniczona ze względu na stan pacjenta, niezależnie od stosowania octanu sodu.
bufor metaboliczny, charakterystyka produktu leczniczego, funkcja buforująca, funkcja psychomotoryczna, funkcje poznawcze, homeostaza, jon octanowy, metabolizm octanu, octan sodu, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, płynoterapia dożylna, preparat koloidowy, przemiana metaboliczna, roztwór elektrolitowy, stan kliniczny, stężenie terapeutyczne, wodorowęglan, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metaboliczne, żywienie pozajelitowe
