zahamowanie emisji nasienia

Zahamowanie emisji nasienia (łac. inhibitio emissionis seminis) to zaburzenie seksualne charakteryzujące się niemożnością wyrzutu nasienia mimo osiągnięcia orgazmu. Pacjent odczuwa fizjologiczne doznania towarzyszące szczytowaniu, jednak bez ejaculatio. Stan ten może występować jako całkowity (występujący w każdej sytuacji seksualnej) lub sytuacyjny (występujący tylko w określonych okolicznościach).

Przyczyny zahamowania emisji nasienia mogą mieć podłoże organiczne lub psychogenne. Wśród czynników organicznych wymienia się: neuropatie (np. w przebiegu cukrzycy), uszkodzenia rdzenia kręgowego, zaburzenia hormonalne, powikłania zabiegów chirurgicznych (zwłaszcza prostatektomii) oraz działania niepożądane niektórych leków (szczególnie antydepresantów z grupy SSRI, przeciwnadciśnieniowych czy neuroleptyków). Przyczyny psychogenne obejmują najczęściej lęk przed ciążą, problemy w relacji partnerskiej, traumy seksualne czy sztywne przekonania religijne.

Diagnostyka zahamowania emisji nasienia powinna obejmować szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem układu moczowo-płciowego i neurologicznego, badania laboratoryjne (m.in. poziom testosteronu) oraz ewentualnie badania obrazowe. Leczenie zależy od etiologii zaburzenia – w przypadku przyczyn organicznych skupia się na leczeniu choroby podstawowej lub modyfikacji farmakoterapii, natomiast w zaburzeniach psychogennych stosuje się psychoterapię (najczęściej poznawczo-behawioralną lub terapię par).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl