oddech zastępczy

Oddech zastępczy (wentylacja zastępcza) to procedura ratunkowa polegająca na dostarczeniu powietrza lub mieszaniny oddechowej do płuc pacjenta, który nie oddycha samodzielnie lub jego oddech jest niewydolny. Jest to kluczowy element podstawowych zabiegów resuscytacyjnych (BLS) oraz zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych (ALS).

Metody prowadzenia oddechu zastępczego obejmują: wentylację usta-usta, usta-nos, usta-maska, metodę bezprzyrządową (z użyciem maski twarzowej i worka samorozprężalnego) oraz metody przyrządowe (z wykorzystaniem urządzeń nadkrtaniowych lub intubacji dotchawiczej). W przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) u osoby dorosłej, zaleca się wykonywanie 30 uciśnięć klatki piersiowej na przemian z 2 oddechami ratowniczymi.

Prawidłowa technika wykonania obejmuje odchylenie głowy poszkodowanego do tyłu, uniesienie żuchwy, zatkanie nosa (przy metodzie usta-usta), szczelne objęcie ust poszkodowanego i wdmuchnięcie powietrza przez około 1 sekundę z obserwacją unoszenia się klatki piersiowej. Zbyt szybkie lub zbyt głębokie wdechy mogą prowadzić do rozdęcia żołądka i wymiotów, co stanowi poważne powikłanie.

Oddech zastępczy może być prowadzony również przy użyciu respiratora w warunkach szpitalnych, zwłaszcza w przypadkach długotrwałej niewydolności oddechowej. Metoda ta wymaga odpowiedniego monitorowania parametrów oddechowych i hemodynamicznych pacjenta oraz dostosowania ustawień respiratora do jego indywidualnych potrzeb.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl