kwas dwuhydroksybenzoesowy

Kwas dwuhydroksybenzoesowy (kwas salicylowy) to organiczny związek chemiczny, należący do grupy beta-hydroksykwasów (BHA). Jako pochodna kwasu benzoesowego zawiera jedną grupę karboksylową i dwie grupy hydroksylowe. W medycynie i dermatologii znalazł szerokie zastosowanie dzięki swoim właściwościom keratolitycznym, przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym.

Kwas salicylowy jest powszechnie stosowany w leczeniu chorób skóry, takich jak trądzik, łuszczyca, brodawki czy łojotokowe zapalenie skóry. Jego zdolność do penetracji warstwy rogowej naskórka pozwala na skuteczne złuszczanie martwych komórek, odblokowywanie porów i zapobieganie ich ponownemu zatykaniu. W niższych stężeniach (0,5-2%) działa jako środek złuszczający, natomiast w wyższych (do 20%) wykazuje silniejsze działanie keratolityczne, wykorzystywane np. w usuwaniu brodawek.

W preparatach farmaceutycznych kwas dwuhydroksybenzoesowy występuje w różnych formach – maści, żeli, płynów, plastrów czy szamponów. Jest również prekursorem kwasu acetylosalicylowego (aspiryny), który jest jednym z najczęściej stosowanych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Należy pamiętać, że przy stosowaniu preparatów z kwasem salicylowym może wystąpić podrażnienie skóry, szczególnie u osób z wrażliwą cerą, dlatego zawsze warto rozpoczynać terapię od niższych stężeń.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Verrucutan (5 mg + 100 mg)/g

Produkt Verrucutan, zawierający fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g), charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym fluorouracylu (<0,1%), co potwierdzono badaniami na zwierzętach i ludziach, wskazując na jego niską biodostępność i korzystny profil bezpieczeństwa. Po aplikacji na skórę tworzy on okluzyjną błonę, która zwiększa penetrację substancji czynnych do głębszych warstw brodawek, co jest kluczowe dla skuteczności terapeutycznej. Kwas salicylowy przenika przez skórę szybciej, a jego wchłanianie zależy od stanu skóry; po wchłonięciu podlega rozległemu metabolizmowi, w tym sprzęganiu z glicyną i kwasem glukuronowym oraz hydroksylacji. Typowe stężenie kwasu salicylowego w surowicy po stosowaniu produktu nie przekracza 5 mg/dl, co jest znacznie poniżej progu toksyczności (>30 mg/dl).
bariera skórna, biodostępność ogólnoustrojowa, brodawki, dimetylosulfotlenek, etanol, fluorouracyl, glicyna, glukuronid estrowy, glukuronid eterowy, hydroksylacja, kwas dwuhydroksybenzoesowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, penetracja przezskórna, penetracja substancji czynnych, stężenie toksyczne, Verrucutan, wysokosprawna chromatografia cieczowa, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g

Actikerall to miejscowy roztwór na skórę zawierający fluorouracyl (5 mg/g) oraz kwas salicylowy (100 mg/g), stosowany w leczeniu zmian skórnych, zwłaszcza hiperkeratotycznych. Preparat tworzy okluzyjną błonę po aplikacji, co zwiększa penetrację substancji czynnych do głębszych warstw skóry. Kwas salicylowy działa keratolitycznie, rozluźniając spoiwo międzykomórkowe i desmosomy, co ułatwia przenikanie fluorouracylu. Dodatkowo, dimetylosulfotlenek (80 mg/g) zwiększa rozpuszczalność i biodostępność fluorouracylu, a etanol (160 mg/g) pełni funkcję rozpuszczalnika i wspomaga tworzenie błony okluzyjnej. Farmakokinetyka wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe fluorouracylu, potwierdzone badaniami na zwierzętach i ludziach, gdzie stężenia w surowicy nie przekraczały 0,05 µg/ml, a wchłanianie ogólnoustrojowe było <0,1%.
aplikacja miejscowa, biodostępność miejscowa, desmosomy, dimetylosulfotlenek, działania niepożądane, działanie keratolityczne, fluorouracyl, glukuronid estrowy, glukuronid eterowy, hiperkeratoza, kwas dwuhydroksybenzoesowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, rogowacenie słoneczne, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie ogólnoustrojowe, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Verrumal (100 mg + 5 mg)/g

Produkt leczniczy Verrumal w postaci płynu na skórę zawiera kwas salicylowy (100 mg/g) oraz fluorouracyl (5 mg/g). Farmakokinetyka fluorouracylu wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe (<0,1%) po miejscowej aplikacji, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania. Kwas salicylowy przenika przez skórę łatwiej, a jego stężenie w surowicy po zastosowaniu preparatu nie przekracza zwykle 5 mg/dl, pozostając znacznie poniżej progu toksyczności (30 mg/dl). Verrumal tworzy okluzyjną błonę na skórze, co zwiększa penetrację substancji czynnych do brodawek, a synergistyczne działanie kwasu salicylowego i fluorouracylu jest wspomagane przez dimetylosulfotlenek (80 mg/g), który poprawia biodostępność miejscową fluorouracylu.
biodostępność miejscowa, biodostępność ogólnoustrojowa, biotransformacja kwasu salicylowego, dimetylosulfotlenek, działanie keratolityczne, fluorouracyl, glicyna, glukuronid estrowy, glukuronid eterowy, kwas dwuhydroksybenzoesowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, okres półtrwania, płyn na skórę, proces metaboliczny, stężenie toksyczne, zatrucie salicylanami

kwas dwuhydroksybenzoesowy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Verrucutan (5 mg + 100 mg)/g

Właściwości farmakokinetyczne – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g

Właściwości farmakokinetyczne – Verrumal (100 mg + 5 mg)/g