stwardnienie podchrzęstne

Stwardnienie podchrzęstne (osteoskleroza podchrzęstna) to patologiczny proces polegający na zwiększeniu gęstości kości znajdujących się bezpośrednio pod chrząstką stawową. Jest to jedna z charakterystycznych zmian radiologicznych występujących w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów.

Mechanizm powstawania stwardnienia podchrzęstnego wiąże się z odpowiedzią kości na zwiększone obciążenia mechaniczne wynikające z uszkodzenia chrząstki stawowej. W obrazie radiologicznym objawia się zwiększoną gęstością tkanki kostnej (podwyższoną echogenicznością), widoczną jako białe zagęszczenie pod powierzchnią stawową.

Stwardnienie podchrzęstne najczęściej obserwuje się w obrębie stawów kolanowych, biodrowych, kręgosłupa oraz drobnych stawów rąk i stóp. Jest to proces wtórny do degeneracji chrząstki i stanowi jeden z elementów kaskady zmian zwyrodnieniowych, obejmujących również tworzenie osteofitów, powstawanie torbieli podchrzęstnych oraz zwężenie szpary stawowej.

Diagnostyka stwardnienia podchrzęstnego opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak klasyczne radiogramy, tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny. Należy różnicować je z innymi przyczynami zwiększonej gęstości kości, jak np. osteoblastyczne przerzuty nowotworowe, choroba Pageta czy infekcyjne zapalenie kości i szpiku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl