przerwanie ciągłości łuku aorty

Przerwanie ciągłości łuku aorty (ang. Interrupted Aortic Arch, IAA) to rzadka, złożona wrodzona wada serca, charakteryzująca się całkowitym przerwaniem ciągłości między wstępującą a zstępującą częścią aorty. Stanowi około 1% wszystkich wrodzonych wad serca i wymaga pilnej interwencji chirurgicznej po urodzeniu.

Klasyfikacja obejmuje trzy typy przerwania: typ A (40-65% przypadków) – przerwanie dystalnie do lewej tętnicy podobojczykowej; typ B (30-40%) – przerwanie między lewą tętnicą szyjną wspólną a lewą tętnicą podobojczykową; typ C (5-10%) – przerwanie między pniem ramienno-głowowym a lewą tętnicą szyjną wspólną. Wada często współistnieje z ubytkiem przegrody międzykomorowej (VSD) i przetrwałym przewodem tętniczym (PDA), który zapewnia przepływ krwi do dolnej części ciała.

Diagnostyka prenatalna obejmuje badanie echokardiograficzne płodu, a po urodzeniu rozpoznanie potwierdzane jest za pomocą echokardiografii, angiotomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Leczenie polega na natychmiastowym podaniu prostaglandyn E1 w celu utrzymania drożności przewodu tętniczego oraz pilnej korekcji chirurgicznej, obejmującej zespolenie przerwanych odcinków aorty i zamknięcie towarzyszących wad serca.

Rokowanie zależy od skuteczności leczenia chirurgicznego, współistniejących wad oraz potencjalnych powikłań. Pacjenci wymagają długoterminowej opieki kardiologicznej ze względu na ryzyko zwężenia aorty, nawrotu koarktacji, zaburzeń zastawki aortalnej oraz nadciśnienia tętniczego. Śmiertelność okołooperacyjna wynosi obecnie 10-20%, co stanowi znaczącą poprawę w porównaniu z danymi historycznymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl