Dexapolcort N
Dexapolcort N to preparat złożony stosowany w dermatologii, który zawiera dwie substancje czynne: deksametazon (kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym) oraz neomycynę (antybiotyk aminoglikozydowy). Taka kombinacja zapewnia jednoczesne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, przeciwalergiczne oraz przeciwbakteryjne.
Lek stosowany jest w leczeniu zmian skórnych o podłożu zapalnym, które są powikłane lub zagrożone infekcją bakteryjną. Wskazania obejmują m.in. wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, liszaj płaski, łuszczycę, toczeń rumieniowaty, a także wtórnie zakażone dermatozy.
Dexapolcort N dostępny jest w postaci maści oraz aerozolu na skórę. Należy pamiętać o ograniczeniach w stosowaniu leku, szczególnie na duże powierzchnie skóry, u dzieci oraz w długotrwałej terapii, ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z wchłanianiem systemowym kortykosteroidu oraz potencjalną toksycznością neomycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał nefrotoksyczny i ototoksyczny, charakterystyczny dla tej grupy leków, szczególnie przy wielokrotnym podaniu domięśniowym i dożylnym w dawkach znacznie przekraczających te stosowane miejscowo. W stężeniu 80 μg/ml neomycyna zwiększała częstość aberracji chromosomalnych w ludzkich limfocytach in vitro, jednak brak jednoznacznych dowodów na genotoksyczność przy miejscowym stosowaniu. Badania kancerogenności są ograniczone, ale doustne podanie neomycyny szczurzym przez 2 lata nie wykazało działania rakotwórczego. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na ciężarnych szczurach, choć podanie siarczanu neomycyny w dawce 100 mg/kg między 10. a 19. dniem ciąży wywołało ototoksyczność u potomstwa, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, alergia kontaktowa, antybiotyk aminoglikozydowy, bacytracyna, Dexapolcort N, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, nefrotoksyczność, neomycyna, ototoksyczność, Pimafucort, potencjał rakotwórczy, Proktosedon, rozwój prenatalny i postnatalny, siarczan neomycyny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pourodzeniowa, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość