neuropatia popółpaścowa

Neuropatia popółpaścowa (PHN – postherpetic neuralgia) to przewlekły zespół bólowy, który rozwija się jako powikłanie półpaśca. Powstaje w wyniku uszkodzenia włókien nerwowych przez reaktywację wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV) w zwojach czuciowych nerwów rdzeniowych lub czaszkowych.

Klinicznie PHN charakteryzuje się utrzymującym się bólem neuropatycznym w obszarze skóry zajętym wcześniej przez wysypkę półpaścową, trwającym co najmniej 3 miesiące po ustąpieniu zmian skórnych. Ból opisywany jest jako piekący, kłujący, przeszywający lub strzelający, często z towarzyszącą allodynią (bólem wywołanym bodźcami normalnie niebolesnym, np. dotyk ubrania) i hiperalgezją.

Czynnikami ryzyka rozwoju neuropatii popółpaścowej są przede wszystkim wiek powyżej 50 lat, silny ból w ostrej fazie półpaśca, rozległa wysypka, lokalizacja w rejonie nerwu trójdzielnego oraz współistniejące choroby (cukrzyca, choroby autoimmunologiczne). Ryzyko PHN znacząco wzrasta z wiekiem pacjenta.

Leczenie PHN jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (leki przeciwdepresyjne z grupy SNRI i TCA, leki przeciwpadaczkowe jak gabapentyna i pregabalina, opioidy), leczenie miejscowe (plastry z lidokainą, kapsaicyną), a w opornych przypadkach – techniki inwazyjne (blokady nerwów, neuromodulacja). Skuteczną metodą zapobiegania jest szczepienie przeciwko półpaścowi, szczególnie zalecane osobom po 50. roku życia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl