etiologia zaparć

Etiologia zaparć obejmuje szereg przyczyn mogących prowadzić do utrudnionego, rzadkiego lub niekompletnego wypróżniania. Czynniki etiologiczne można podzielić na pierwotne (idiopatyczne, czynnościowe) oraz wtórne.

Zaparcia pierwotne wynikają z zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego i obejmują zaparcia z prawidłowym pasażem jelitowym, zaparcia z opóźnionym pasażem oraz zaburzenia defekacji. Te ostatnie mogą wynikać z dysfunkcji mięśni dna miednicy lub zaburzeń koordynacji odbytniczo-odbytowej.

Zaparcia wtórne mogą być skutkiem chorób metabolicznych i endokrynologicznych (niedoczynność tarczycy, cukrzyca, hiperkalcemia), neurologicznych (choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, udar mózgu), mechanicznych (guzy jelita, zwężenia, uchyłki), a także stosowania niektórych leków (opioidy, leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe, blokery kanału wapniowego).

Istotnym czynnikiem etiologicznym zaparć jest również styl życia – dieta uboga w błonnik, niedostateczne nawodnienie, mała aktywność fizyczna oraz ignorowanie potrzeby defekacji. U osób starszych zaparcia mogą być wynikiem wieloczynnikowych zmian fizjologicznych związanych z procesem starzenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl