efekt nasenny

Efekt nasenny (sedacja) to stan obniżonej aktywności ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzujący się sennością, spowolnieniem psychoruchowym i zmniejszoną reaktywnością na bodźce zewnętrzne. W medycynie stanowi zarówno cel terapeutyczny, jak i działanie niepożądane wielu leków.

W praktyce klinicznej efekt nasenny jest wykorzystywany w premedykacji przed zabiegami operacyjnymi, w terapii zaburzeń snu, stanów lękowych oraz w intensywnej terapii. Wywoływany jest przez leki z różnych grup: benzodiazepiny (np. diazepam, midazolam), niebenzodiazepinowe leki nasenne (zolpidem, zopiklon), niektóre leki przeciwhistaminowe (hydroksyzyna), neuroleptyki oraz opioidy.

Nasilenie efektu nasennego zależy od dawki leku, indywidualnej wrażliwości pacjenta, jego wieku oraz interakcji z innymi substancjami. U osób starszych, z niewydolnością wątroby lub nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu depresyjnym na OUN, efekt nasenny może być nasilony i przedłużony, co wymaga szczególnej ostrożności w dawkowaniu.

Istotnym aspektem klinicznym jest zjawisko tolerancji na efekt nasenny, które rozwija się przy długotrwałym stosowaniu niektórych leków (szczególnie benzodiazepin), prowadząc do konieczności zwiększania dawek dla uzyskania tego samego działania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl