peptyd glukagonopodobny 1
Peptyd glukagonopodobny 1 (GLP-1) to hormon inkretynowy produkowany przez komórki L w dystalnym odcinku jelita cienkiego i okrężnicy. Jest wydzielany w odpowiedzi na posiłek i odgrywa kluczową rolę w regulacji metabolizmu glukozy poprzez stymulację wydzielania insuliny zależne od glukozy i hamowanie wydzielania glukagonu.
GLP-1 ma liczne działania metaboliczne, m.in. spowalnia opróżnianie żołądka, zwiększa uczucie sytości, wykazuje działanie neuroprotekcyjne oraz kardioprotekcyjne. Z uwagi na bardzo krótki okres półtrwania (około 2 minuty) spowodowany szybką degradacją przez enzym DPP-4, w praktyce klinicznej stosuje się analogi GLP-1 o przedłużonym działaniu lub inhibitory DPP-4.
Leki oparte na GLP-1 (agoniści receptora GLP-1) są szeroko stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2, a w ostatnich latach również w terapii otyłości. Wykazują korzystny wpływ na redukcję masy ciała, poprawę kontroli glikemii, zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego oraz wykazują potencjał w leczeniu stłuszczenia wątroby (NAFLD/MASH).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Meladine SR 1000 mg
Meladine SR to preparat zawierający chlorowodorek metforminy w dawkach 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, odpowiadających 585 mg i 780 mg metforminy. Metformina, będąca biguanidem, obniża glikemię zarówno na czczo, jak i poposiłkową, nie stymulując wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Mechanizm działania obejmuje hamowanie glukoneogenezy w wątrobie, zwiększenie obwodowego wychwytu glukozy oraz poprawę wrażliwości insulinowej w mięśniach. Dodatkowo, metformina wpływa na metabolizm jelitowy, zwiększając wychwyt glukozy, uwalnianie GLP-1 oraz modyfikując mikrobiom jelitowy, co może przyczyniać się do poprawy profilu lipidowego i stabilizacji masy ciała. Na poziomie molekularnym aktywuje AMPK oraz zwiększa funkcję transporterów GLUT, co wspiera jej działanie hipoglikemizujące.
biguanid, cukrzyca ciężarnych, dyslipidemia, działanie przeciwhiperglikemiczne, glukoneogeneza, hiperinsulinemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, kinaza białkowa aktywowana przez AMP, kontrola glikemii, krążenie makronaczyniowe, krążenie mikronaczyniowe, mikrobiom jelitowy, neuropatia cukrzycowa, nieprawidłowa glikemia na czczo, obwodowy wychwyt glukozy, otyłość, peptyd glukagonopodobny 1, powikłania cukrzycowe, resorpcja kwasów żółciowych, stan przedcukrzycowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, transporter glukozy, upośledzona tolerancja glukozy, wydzielanie insuliny, zaburzona tolerancja glukozy, zawał mięśnia sercowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Meladine SR 750 mg
Metformina, pochodna biguanidu (kod ATC: A10BA02), wykazuje działanie przeciwhiperglikemiczne poprzez obniżanie glikemii na czczo i poposiłkowej bez stymulacji wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii. Mechanizmy działania obejmują hamowanie glukoneogenezy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości mięśni i poprawę wychwytu glukozy, a także modulację transportu glukozy w jelitach i wpływ na mikrobiom jelitowy. Metformina aktywuje AMPK, co zwiększa funkcję transporterów GLUT, a klinicznie wiąże się ze stabilizacją lub niewielką utratą masy ciała, co jest korzystne u pacjentów z cukrzycą typu 2 i otyłością. W badaniu DPP (n=3234, średni wiek 50,6 ± 10,7 lat, BMI 34,8 ± 6,7 kg/m², glukoza na czczo 106,5 ± 8,3 mg/dl) metformina w dawce 2×850 mg zmniejszyła ryzyko rozwoju cukrzycy o 31% (95% CI: 17–43%) w porównaniu z placebo, z największą skutecznością u osób <45 lat, z BMI ≥35 kg/m², glikemią poposiłkową 9,6–11,0 mmol/l oraz HbA1c ≥6,0%.
biguanid, cukrzyca ciężarnych, cukrzyca typu 2, doustne obciążenie glukozą, działanie przeciwhiperglikemiczne, HbA1c, hiperinsulinemia, kinaza białkowa aktywowana przez AMP, kontrola glikemii, krążenie makronaczyniowe, krążenie mikronaczyniowe, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, neuropatia cukrzycowa, nieprawidłowa glikemia na czczo, nieprawidłowa tolerancja glukozy, obwodowy wychwyt glukozy, peptyd glukagonopodobny 1, pochodna sulfonylomocznika, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy w osoczu, transporter glukozy, wrażliwość na insulinę, wytwarzanie glukozy w wątrobie, zaburzona tolerancja glukozy, zawał mięśnia sercowego, zespół policystycznych jajników