MERS-CoV
MERS-CoV (ang. Middle East Respiratory Syndrome Coronavirus) to wirus z rodziny koronawirusów, który po raz pierwszy zidentyfikowano w 2012 roku w Arabii Saudyjskiej. Patogen wywołuje Bliskowschodni Zespół Oddechowy (MERS), ciężką chorobę układu oddechowego charakteryzującą się gorączką, kaszlem i dusznością, która może prowadzić do niewydolności oddechowej i śmierci.
Głównym rezerwuarem MERS-CoV są wielbłądy jednogarbne, a do zakażenia człowieka dochodzi najczęściej poprzez bezpośredni kontakt z tymi zwierzętami lub spożycie niepasteryzowanego mleka wielbłądziego. Możliwa jest również transmisja między ludźmi, szczególnie w warunkach szpitalnych, choć jest ona ograniczona i wymaga bliskiego kontaktu.
Wskaźnik śmiertelności w przypadku zakażenia MERS-CoV wynosi około 35%, co czyni go znacznie bardziej niebezpiecznym niż SARS-CoV czy SARS-CoV-2. Szczególnie narażone są osoby z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca, przewlekłe choroby płuc, niewydolność nerek oraz pacjenci z obniżoną odpornością.
Diagnostyka MERS-CoV opiera się głównie na testach molekularnych RT-PCR wykonywanych z próbek z dróg oddechowych. Obecnie nie istnieje specyficzne leczenie przyczynowe ani szczepionka przeciwko MERS-CoV, a terapia ma charakter objawowy i wspomagający, z naciskiem na wentylację mechaniczną w ciężkich przypadkach niewydolności oddechowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół oddechowy bliskiego wschodu (mers) – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół oddechowy Bliskiego Wschodu (MERS) wywoływany przez betakoronawirusa MERS-CoV charakteryzuje się wysoką śmiertelnością, szczególnie u osób z grup ryzyka, takich jak pacjenci powyżej 65 roku życia, dzieci poniżej 12 lat, kobiety w ciąży oraz osoby z chorobami przewlekłymi (cukrzyca, przewlekła choroba nerek, płuc, serca, astma) i immunosupresją. Brak licencjonowanej szczepionki i specyficznych leków przeciwwirusowych wymusza stosowanie kompleksowych środków profilaktycznych, obejmujących higienę rąk (mycie przez co najmniej 20 sekund lub stosowanie środków z ≥60% alkoholu), zakrywanie ust i nosa podczas kaszlu, unikanie kontaktu z potencjalnymi źródłami zakażenia (wielbłądy jednogarbne, niepasteryzowane produkty pochodzenia zwierzęcego) oraz noszenie maseczek chirurgicznych w zatłoczonych miejscach. Szczególną uwagę należy zwrócić na wczesne wykrycie i izolację pacjentów z podejrzeniem MERS w placówkach medycznych, stosując izolację w salach z podciśnieniem (AIIR) oraz odpowiednie środki ochrony osobistej (PPE), w tym respirator N95 lub wyższy, gogle, fartuchy i rękawice.
astma, betakoronawirus, bronchoskopia, cukrzyca, ekspozycja na wirusa, infekcja układu oddechowego, intubacja, kontrola zakażeń, leczenie immunosupresyjne, MERS, MERS-CoV, profilaktyka farmakologiczna, przewlekła choroba nerek, przewlekła choroba płuc, środek dezynfekujący na bazie alkoholu, środek kontroli zakażeń, środek ochrony osobistej, wielbłąd jednogarbny, zespół oddechowy Bliskiego Wschodu