neuropatia cienkich włókien

Neuropatia cienkich włókien (ang. small fiber neuropathy, SFN) to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się uszkodzeniem cienkich, bezmielinowych włókien nerwowych typu C oraz cienkich zmielinizowanych włókien typu Aδ. Te włókna odpowiadają za przewodzenie bodźców bólowych, temperaturowych oraz autonomicznych.

Klinicznie neuropatia cienkich włókien objawia się palącym bólem, parestezjami, allodynią oraz objawami dysfunkcji autonomicznej, takimi jak zaburzenia pocenia, nieprawidłowa regulacja ciśnienia tętniczego czy zaburzenia funkcji jelit i pęcherza moczowego. Charakterystyczne jest zachowanie odruchów głębokich oraz prawidłowe wyniki klasycznych badań przewodnictwa nerwowego.

Diagnostyka neuropatii cienkich włókien opiera się na badaniu ilościowym czucia termicznego (QST), biopsji skóry z oceną gęstości włókien nerwowych śródnaskórkowych (IENFD) oraz badaniu funkcji autonomicznych. Najczęstsze przyczyny SFN to cukrzyca, zaburzenia metaboliczne, choroby autoimmunologiczne, amyloidoza, choroby genetyczne oraz toksyczne uszkodzenie nerwów.

Leczenie neuropatii cienkich włókien obejmuje terapię przyczynową (jeśli to możliwe) oraz leczenie objawowe bólu neuropatycznego z wykorzystaniem leków przeciwpadaczkowych (pregabalina, gabapentyna), przeciwdepresyjnych (duloksetyna, amitryptylina) oraz miejscowych (lidokaina, kapsaicyna). Wczesne rozpoznanie i leczenie ma istotne znaczenie dla zahamowania progresji choroby i poprawy jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl