glukuronian fenolowy
Glukuronian fenolowy to związek chemiczny, który powstaje w wyniku połączenia kwasu glukuronowego z fenolami w procesie detoksykacji organizmu. Proces ten, nazywany glukuronidacją, jest jednym z głównych mechanizmów metabolizmu fazy II, zachodzącym głównie w wątrobie.
W procesie glukuronidacji, grupa hydroksylowa fenolu reaguje z kwasem glukuronowym, tworząc ester glukuronidowy (glukuronian fenolowy). Enzymami katalizującymi tę reakcję są UDP-glukuronylotransferazy (UGT). Powstały glukuronian jest bardziej polarny niż wyjściowy związek fenolowy, co zwiększa jego rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie z organizmu z moczem lub żółcią.
Glukuronidacja fenoli jest kluczowym mechanizmem detoksykacji wielu ksenobiotyków (substancji obcych dla organizmu), w tym leków, toksyn środowiskowych i metabolitów endogennych. Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do zwiększonej toksyczności substancji, które normalnie byłyby metabolizowane i wydalane z organizmu.
W diagnostyce klinicznej, pomiar glukuronianów fenolowych w moczu może służyć jako wskaźnik ekspozycji na określone związki fenolowe lub oceny funkcji wątroby w zakresie procesów detoksykacyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę (10 mg) i ezetymib (10 mg) w terapii hipercholesterolemii, wykazując specyficzne właściwości farmakokinetyczne obu składników. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i silnym wiązaniem z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest minimalny (~10%), głównie przez CYP2C9, z okres półtrwania około 19 godzin i eliminacją głównie z kałem (90%) oraz moczem (5%). Wchłanianie i eliminacja wykazują farmakokinetykę liniową bez akumulacji przy dawkowaniu raz na dobę. U pacjentów azjatyckich obserwuje się dwukrotnie wyższe wartości AUC i Cmax, a u osób z ciężką niewydolnością nerek (ClCr < 30 ml/min) stężenia rozuwastatyny i jej metabolitów są odpowiednio 3- i 9-krotnie podwyższone. Polimorfizmy genetyczne w genach SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, biodostępność, cholesterol LDL, cytochrom CYP2C9, dysfagia, ekspozycja ustrojowa, farmakokinetyka liniowa, glukuronian fenolowy, hepatocyty, hipercholesterolemia, izoenzym 2C19, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit laktonowy, metabolit N-demetylowany, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, transporter OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Etibax 10 mg
Farmakokinetyka ezetymibu, substancji czynnej Etibax 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym oraz intensywnym sprzęganiem do aktywnego glukuronianu fenolowego. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) osiągane są odpowiednio w 1-2 godziny dla glukuronianu i 4-12 godzin dla ezetymibu. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (ezetymib 99,7%, glukuronian 88-92%) oraz powolną eliminację z okresem półtrwania około 22 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność nie jest zależna od spożycia pokarmu, a eliminacja następuje głównie z kałem (78%) i w mniejszym stopniu z moczem (11%). U dzieci powyżej 6 lat farmakokinetyka jest porównywalna z dorosłymi, natomiast brak danych dla młodszych pacjentów ogranicza stosowanie w tej grupie. U osób starszych (≥65 lat) stężenia całkowite są dwukrotnie wyższe, jednak bez konieczności modyfikacji dawki ze względu na brak różnic w skuteczności i bezpieczeństwie.
AUC, biodostępność ezetymibu, cholesterol frakcji LDL, cyklosporyna, dysfagia, działania niepożądane, eliminacja leku, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, jelito cienkie, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, leki immunosupresyjne, metabolizm ezetymibu, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, sitosterolemia, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje równoważność biologiczną z podawaniem tych substancji oddzielnie. Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Cmax w 1-2 godziny), całkowitą dostępnością biologiczną około 12% oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (≥98%). Metabolizowana jest głównie przez CYP3A4 do aktywnych metabolitów, które odpowiadają za około 70% działania hamującego reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 14 godzin, a działania hamującego 20-30 godzin. Ezetymib jest szybko wchłaniany, z Cmax dla glukuronianu w 1-2 godziny i dla ezetymibu w 4-12 godzin, wykazuje wysokie wiązanie z białkami (99,7% i 88-92%), metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i wydalany z żółcią oraz stolcem (78%) i moczem (11%). Jego okres półtrwania wynosi około 22 godziny, a pokarm nie wpływa na jego biodostępność.
atorwastatyna i ezetymib, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, dysfagia, glukuronian fenolowy, klirens kreatyniny, klirens żółciowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm pierwszego przejścia, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodne hydroksylowe, polimorfizm SLOC1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, równoważność biologiczna, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne w osoczu, transportery wątrobowe, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezoleta 10 mg
Ezoleta (ezetymib 10 mg) jest lekiem obniżającym poziom lipidów poprzez selektywne hamowanie jelitowego wchłaniania cholesterolu i steroli roślinnych. Po podaniu doustnym ezetymib szybko się wchłania i ulega sprzęganiu do aktywnego glukuronianu fenolowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio w 1-2 godziny (glukuronian) oraz 4-12 godzin (forma niezmieniona). Biodostępność nie jest precyzyjnie określona z powodu nierozpuszczalności w wodzie, jednak przyjmowanie leku niezależnie od posiłków nie wpływa na jego wchłanianie. Ezetymib i jego metabolit wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7% i 88-92%), co wpływa na dystrybucję. Metabolizm zachodzi głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (78%) i w mniejszym stopniu z moczem (11%). Okres półtrwania wynosi około 22 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
białka osocza, biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, ciężka choroba nerek, cyklosporyna, działanie niepożądane, ezetymib, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, leczenie immunosupresyjne, lipidy, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, przeszczepienie nerki, sitosterolemia, skala Child-Pugh, wchłanianie cholesterolu, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezetimibe Genoptim 10 mg
Ezetymib w dawce 10 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego i ulega intensywnemu metabolizmowi do farmakologicznie czynnego glukuronianu fenolowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio w 1-2 godziny (glukuronian) oraz 4-12 godzin (ezetymib). Substancja wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99,7% dla ezetymibu i 88-92% dla glukuronianu), a jej okres półtrwania wynosi około 22 godziny. Biodostępność nie jest precyzyjnie określona ze względu na nierozpuszczalność w wodzie i brak możliwości podania parenteralnego. Ezetymib jest wydalany głównie z kałem (78% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (11%), a jego farmakokinetyka nie ulega istotnym zmianom pod wpływem posiłku. U dzieci powyżej 6. roku życia parametry farmakokinetyczne są zbliżone do dorosłych, natomiast u osób starszych (>65 lat) stężenia w osoczu są dwukrotnie wyższe, bez konieczności modyfikacji dawkowania.
biodostępność, cholesterol LDL, ciężka choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, eliminacja z organizmu, ezetymib, farmakokinetyka ezetymibu, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodne zaburzenie czynności wątroby, metabolizm oksydacyjny, pole pod krzywą stężenia leku, przeszczepienie nerki, sitosterolemia, skala Child-Pugh, sprzęganie z kwasem glukuronowym, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coltowan 10 mg
Farmakokinetyka ezetymibu (Coltowan 10 mg) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem glukuronianu fenolowego osiąganym w osoczu w ciągu 1-2 godzin, a samego ezetymibu po 4-12 godzinach. Ezetymib wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99,7%), a jego główny metabolit – glukuronian ezetymibu – wiąże się w 88-92%. Metabolizm zachodzi głównie przez sprzęganie z glukuronianem (reakcja fazy II) w jelicie cienkim i wątrobie, a metabolity są eliminowane głównie z kałem (78%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (11%). Okres półtrwania obu form wynosi około 22 godziny, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność leku nie jest modyfikowana przez posiłki, co pozwala na podawanie leku niezależnie od jedzenia.
biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, cyklosporyna, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm ezetymibu, okres półtrwania, pole pod krzywą, reakcja fazy I, reakcja fazy II, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, wchłanianie ezetymibu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tulip Combo 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo zawiera ezetymib i atorwastatynę, które wykazują równoważność biologiczną z podawaniem tych substancji oddzielnie. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i wysokim wiązaniem z białkami osocza (99,7%), a jego metabolizm odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, z okresem półtrwania około 22 godzin. Maksymalne stężenia (Cmax) osiągane są po 4-12 godzinach dla ezetymibu i 1-2 godzinach dla jego glukuronidu. Atorwastatyna szybko się wchłania (Cmax po 1-2 godzinach), ma wysoką dostępność biologiczną tabletek (95-99%) i silne wiązanie z białkami osocza (≥98%). Bezwzględna dostępność atorwastatyny wynosi około 12%, a jej metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z okresem półtrwania eliminacji około 14 godzin, natomiast działanie hamujące reduktazę HMG-CoA utrzymuje się 20-30 godzin dzięki aktywnym metabolitom.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, ciężka choroba nerek, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens żółciowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodne zaburzenie czynności wątroby, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompy efluksowe, przeszczep nerki, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, równoważność biologiczna, skala Childa-Pugha, skala Tannera, transporter OATP1B1, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wchłanianie jelitowe, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosulip Plus 40 mg + 10 mg
Farmakokinetyka leku Rosulip Plus, zawierającego rozuwastatynę (40 mg) i ezetymib (10 mg), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami obu substancji czynnych oraz ich wzajemnymi interakcjami. Rozuwastatyna wykazuje biodostępność około 20%, osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, a jej eliminacja odbywa się głównie przez wydalanie z kałem (90%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5% w formie niezmienionej). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez CYP2C9, z powstawaniem metabolitów N-demetylowych (aktywność ~50% słabsza) i laktonowych (klinicznie nieaktywne). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. U pacjentów z polimorfizmami genów SLCO1B1 i ABCG2 obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co może wymagać dostosowania dawki. U osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenia rozuwastatyny i jej metabolitów są istotnie podwyższone (3- i 9-krotnie). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 8-9) ekspozycja na lek może wzrosnąć co najmniej dwukrotnie.
ABCG2, białko transportowe, cyklosporyna, CYP2C9, cytochrom P450, dyslipidemia, ezetymib, genotypowanie, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym, klirens kreatyniny, klirens LDL-C, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, ludzki hepatocyt, metabolit N-demetylowy, metabolizm ezetymibu, metabolizm rozuwastatyny, niewydolność nerek, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, SLCO1B1, transporter błonowy OATP-C, wchłanianie ezetymibu, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezehron 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Ezehron, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym oraz przekształcaniem do aktywnego metabolitu – glukuronianu fenolowego. Maksymalne stężenie (Cmax) glukuronianu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a formy macierzystej w 4-12 godzin. Ezetymib i jego metabolit wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (odpowiednio 99,7% i 88-92%), co wpływa na dystrybucję i potencjalne interakcje lekowe. Metabolizm zachodzi głównie w jelicie cienkim i wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (reakcja II fazy). Okres półtrwania wynosi około 22 godziny, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (78% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (11%). Biodostępność nie jest zależna od posiłków, co ułatwia stosowanie leku bez względu na porę przyjmowania.
biodostępność, cholesterol LDL, compliance, cyklosporyna, działanie niepożądane, ezetymib, farmakokinetyka, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, metabolizm oksydacyjny, sitosterolemia, skala Child-Pugh, stężenie osoczowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tulip Combo 10 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje równoważność biologiczną z jednoczesnym podawaniem obu substancji w oddzielnych tabletkach. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, z maksymalnym stężeniem (Cₘₐₓ) osiąganym w osoczu po 4-12 godzinach, a jego metabolit glukuronian ezetymibu osiąga Cₘₐₓ po 1-2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna ezetymibu nie została określona z powodu jego nierozpuszczalności w wodzie, natomiast atorwastatyna osiąga Cₘₐₓ po 1-2 godzinach, z bezwzględną dostępnością około 12% i wysokim wiązaniem z białkami osocza (≥98%). Ezetymib jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a atorwastatyna przez CYP3A4, z aktywnymi metabolitami odpowiadającymi za około 70% efektu hamowania reduktazy HMG-CoA. Okres półtrwania ezetymibu wynosi około 22 godziny, a atorwastatyny 14 godzin, z dłuższym działaniem hamującym (20-30 godzin) ze względu na metabolity. Eliminacja ezetymibu odbywa się głównie z kałem (78%) i moczem (11%), a atorwastatyny z żółcią.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cholesterol LDL, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, ezetymib całkowity, farmakokinetyka, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens żółciowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, równoważność biologiczna, skala Childa-Pugha, transportery wątrobowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suvezen Neo 10 mg + 10 mg
SUVEZEN NEO to lek łączący rozuwastatynę i ezetymib, dostępny w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg, stosowany w terapii zaburzeń lipidowych. Farmakokinetyka obu substancji wykazuje brak istotnych interakcji przy jednoczesnym podaniu, z podobnymi wartościami AUC i Cₘₐₓ w monoterapii i terapii skojarzonej. Ezetymib jest szybko wchłaniany, osiągając Cₘₐₓ dla glukuronianu fenolowego w 1-2 godziny, a dla ezetymibu w 4-12 godzin, z okresem półtrwania około 22 godzin. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20% i okresem półtrwania około 19 godzin. Obie substancje wykazują wysoki stopień wiązania z białkami osocza (ezetymib 99,7%, rozuwastatyna około 90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (około 10%), głównie przez CYP2C9, a ezetymib ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym i jest wydalany głównie z żółcią. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek obserwuje się zwiększoną ekspozycję na oba leki, co wymaga ostrożności, zwłaszcza przy umiarkowanej i ciężkiej niewydolności wątroby (Child-Pugh >9) oraz ciężkich zaburzeniach czynności nerek (CrCl <30 ml/min). Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób starszych ani w łagodnej niewydolności wątroby czy nerek.
bariera łożyskowa, białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, biodostępność ezetymibu, ciężka choroba nerek, cytochrom P450, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ezetymib, genotypowanie, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzym CYP 2C9, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, liniowa farmakokinetyka, miopatia, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sitosterolemia, skala Childa-Pugh, transporter błonowy OATP-C, wiązanie z białkami osocza - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Właściwości farmakokinetyczne
Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnymi stężeniami aktywnego metabolitu – glukuronianu ezetymibu – osiąganymi w ciągu 1-2 godzin, natomiast sam ezetymib osiąga Cmax w 4-12 godzin. Substancja ulega intensywnemu metabolizmowi w jelicie cienkim i wątrobie głównie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (reakcja II fazy), a następnie jest wydalana głównie z kałem (78%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (11%). Okres półtrwania ezetymibu i jego glukuronidu wynosi około 22 godziny, a lek wykazuje znaczne krążenie jelitowo-wątrobowe. Biodostępność ezetymibu nie jest zależna od przyjmowania posiłków, co ułatwia stosowanie leku w praktyce klinicznej. Zarówno ezetymib, jak i jego metabolit wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (odpowiednio 99,7% i 88-92%).
atorwastatyna, biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, ciężka choroba nerek, cyklosporyna, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcje farmakokinetyczne, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, rozuwastatyna, sitosterolemia, skala Child-Pugh, sprzęganie z kwasem glukuronowym, statyna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tulip Combo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo wykazuje równoważność biologiczną przy jednoczesnym podawaniu ezetymibu i atorwastatyny. Ezetymib jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1–2 godzin dla glukuronianu ezetymibu oraz 4–12 godzin dla ezetymibu, z okresem półtrwania około 22 godzin. Atorwastatyna osiąga Cmax w 1–2 godziny, z bezwzględną dostępnością biologiczną około 12% i okresem półtrwania eliminacji około 14 godzin, natomiast okres działania hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi 20–30 godzin. Oba leki są silnie wiązane z białkami osocza (ezetymib 99,7%, atorwastatyna ≥98%) i metabolizowane głównie w wątrobie, przy czym atorwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4 oraz transporterów OATP1B1/1B3 i pomp efluksowych MDR1 i BCRP. Wydalanie odbywa się głównie z żółcią, a ezetymib wykazuje istotne krążenie jelitowo-wątrobowe.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej 1, cholesterol LDL, cytochrom P450 3A4, dojrzałość płciowa, efekt pierwszego przejścia, ezetymib, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolity hydroksylowe, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Childa-Pugha, skala Tannera, transportery wątrobowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezen 10 mg
Ezetymib, składnik aktywny leku Ezen 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym oraz znacznym sprzęganiem do farmakologicznie aktywnego glukuronianu fenolowego. Maksymalne stężenie (Cmax) glukuronianu ezetymibu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, natomiast ezetymibu w 4-12 godzin. Wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7% dla ezetymibu i 88-92% dla metabolitu) wpływa na dystrybucję i aktywność leku. Metabolizm zachodzi głównie w jelicie cienkim i wątrobie, z przewagą sprzęgania z kwasem glukuronowym (reakcja II fazy), a eliminacja odbywa się głównie z kałem (78%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (11%). Okres półtrwania wynosi około 22 godziny, a farmakokinetyka u dzieci powyżej 6 lat jest zbliżona do dorosłych. Nie stwierdzono wpływu posiłku na biodostępność ezetymibu, co umożliwia podawanie leku niezależnie od jedzenia.
AUC, biodostępność, cholesterol LDL, droga eliminacji leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm leku, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, reakcja II fazy, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Esetin 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Esetin (10 mg tabletki), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (99,7% dla ezetymibu i 88-92% dla jego glukuronianu). Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest odpowiednio po 4-12 godzinach dla ezetymibu i 1-2 godzinach dla glukuronianu. Metabolizm zachodzi głównie w jelicie cienkim i wątrobie, gdzie dominuje sprzęganie z kwasem glukuronowym (reakcja II fazy), a lek jest eliminowany głównie z żółcią (około 78% dawki), z mniejszym udziałem wydalania nerkowego (około 11%). Okres półtrwania obu form wynosi około 22 godzin, a biodostępność nie jest modyfikowana przez spożycie pokarmów, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków.
biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, ciężka choroba nerek, cyklosporyna, czas osiągnięcia Cmax, ezetymib, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodne zaburzenia czynności wątroby, metabolizm, metabolizm ezetymibu, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, przeszczep nerki, sitosterolemia, skala Child-Pugh, sprzęganie z kwasem glukuronowym, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atozet 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Atozet, łączący ezetymib (10 mg) i atorwastatynę, wykazuje równoważność biologiczną z podawaniem tych substancji oddzielnie. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i wysokim wiązaniem z białkami osocza (99,7%), a jego metabolizm odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, z okresem półtrwania około 22 godzin. Atorwastatyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 1–2 godzin, wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (≥ 98%) i jest metabolizowana przez CYP3A4 do aktywnych metabolitów, które odpowiadają za około 70% hamowania reduktazy HMG-CoA. Bezwzględna dostępność atorwastatyny wynosi około 12%, a jej okres półtrwania eliminacyjnego to około 14 godzin, z dłuższym działaniem farmakodynamicznym (20–30 godzin). Wchłanianie obu substancji nie jest istotnie modyfikowane przez posiłki o różnej zawartości tłuszczu. Ezetymib wykazuje istotne krążenie jelitowo-wątrobowe, w przeciwieństwie do atorwastatyny, która jest wydalana głównie z żółcią bez znaczącego recyrkulacji.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, metabolizm oksydacyjny, polimorfizm genu SLCO1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, skala Tannera, transporter OATP1B1, transporter wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezetrol 10 mg
Ezetymib, substancja czynna preparatu Ezetrol 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego oraz znacznym sprzęganiem do aktywnego metabolitu – glukuronianu ezetymibu. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) dla glukuronianu osiągane są po 1-2 godzinach, a dla niezmienionego ezetymibu po 4-12 godzinach. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99,7% dla ezetymibu i 88-92% dla glukuronianu), a jego metabolizm zachodzi głównie w jelicie cienkim i wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym. Okres półtrwania obu form wynosi około 22 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~78%) i w mniejszym stopniu z moczem (~11%). Farmakokinetyka u dzieci powyżej 6 lat jest zbliżona do dorosłych, a u osób starszych (≥65 lat) stężenia całkowitego ezetymibu są dwukrotnie wyższe, jednak bez konieczności modyfikacji dawki.
AUC, biodostępność leku, cholesterol LDL, ezetymib, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, łagodne zaburzenia czynności wątroby, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, sitosterolemia, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę i ezetymib, stosowany w terapii zaburzeń lipidowych. Farmakokinetyka rozuwastatyny wykazuje 1,2-krotne zwiększenie AUC przy jednoczesnym podaniu 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu. Rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach, z biodostępnością około 20%, jest w dużej mierze wychwytywana przez wątrobę i wiąże się z albuminami w 90%. Metabolizm rozuwastatyny jest minimalny (~10%), głównie przez CYP2C9, a okres półtrwania wynosi około 19 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCr < 30 ml/min) stężenie rozuwastatyny wzrasta trzykrotnie, a u dializowanych o 50%. U pacjentów z niewydolnością wątroby (Child-Pugh 8-9) ekspozycja na lek jest co najmniej dwukrotnie zwiększona. Polimorfizmy genetyczne w genach SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
BCRP, biodostępność bezwzględna, ciężka choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CYP2C9, cytochrom P450, ezetymib, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, interakcja farmakodynamiczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodna niewydolność wątroby, metabolizm oksydacyjny, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, sprzęganie z kwasem glukuronowym, transporter OATP-C, wiek podeszły, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezetimibe Mylan 10 mg
Ezetymib, podawany doustnie w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i znacznym metabolizmem do aktywnego glukuronianu fenolowego, osiągając Cmax odpowiednio po 1-2 godzinach (glukuronian) oraz 4-12 godzinach (niezmieniony lek). Wysokie powinowactwo do białek osocza (99,7% dla ezetymibu i 88-92% dla glukuronianu) wpływa na jego dystrybucję i farmakodynamikę. Okres półtrwania obu form wynosi około 22 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja zachodzi głównie przez przewód pokarmowy (78% dawki) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (11%), a pokarm nie wpływa na biodostępność leku. Farmakokinetyka u dzieci powyżej 6 lat jest zbliżona do dorosłych, a u osób starszych (>65 lat) stężenie całkowite ezetymibu w osoczu jest dwukrotnie wyższe, jednak bez konieczności modyfikacji dawki.
AUC, biodostępność, cholesterol LDL, ciężka choroba nerek, Cmax, cyklosporyna, ezetymib, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodna niewydolność wątroby, okres półtrwania, reakcja fazy I, reakcja fazy II, sitosterolemia, skala Child-Pugh, szlak metaboliczny, umiarkowana niewydolność wątroby, wiązanie z białkami osocza, wydalanie ze stolcem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Crosuvo Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib (inhibitor wchłaniania cholesterolu). Farmakokinetyka rozuwastatyny charakteryzuje się Cmax osiąganym po około 5 godzinach, biodostępnością około 20% oraz dużym wychwytem wątrobowym (objętość dystrybucji ~134 l, wiązanie z albuminami ~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest minimalny (~10%), głównie przez CYP2C9, z metabolitami N-demetylowanymi o aktywności ~50% i nieaktywnymi laktonowymi. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90%) i w mniejszym stopniu z moczem (~5%), z okresem półtrwania około 19 godzin. Ezetymib jest szybko wchłaniany, osiąga Cmax w 1–2 h (glukuronian) i 4–12 h (ezetymib), wiąże się z białkami osocza w 99,7%, metabolizowany jest głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a okres półtrwania wynosi około 22 godziny. Wspólne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu zwiększa AUC rozuwastatyny 1,2-krotnie, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście działań niepożądanych.
ABCG2 c.421AA, AUC, BCRP, bezwzględna biodostępność, białko transportowe OATP1B1, ciężkie zaburzenia czynności nerek, Cmax, CYP2C9, cytochrom P450, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolit laktonowy, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, reakcja fazy I, reakcja fazy II, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, SLCO1B1 c.521CC, transporter błonowy OATP-C - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lipegis 10 mg
Lipegis, zawierający ezetymib w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym oraz intensywnym metabolizmem do aktywnego glukuronianu fenolowego, osiągającego Cmax w osoczu w czasie 1-2 godzin (glukuronian) oraz 4-12 godzin (forma niezmieniona). Ezetymib wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7%), a jego metabolizm zachodzi głównie przez sprzęganie z glukuronianem w jelicie cienkim i wątrobie, z eliminacją głównie z kałem (78%) i moczem (11%). Okres półtrwania wynosi około 22 godziny, a biodostępność nie jest zależna od przyjmowania pokarmu, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Farmakokinetyka u dzieci powyżej 6 lat jest porównywalna do dorosłych, natomiast u osób starszych (>65 lat) obserwuje się dwukrotnie wyższe stężenia ezetymibu, bez konieczności modyfikacji dawki ze względu na zachowaną skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
biodostępność bezwzględna, cholesterol LDL, eliminacja z osocza, ezetymib, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, Lipegis, metabolizm oksydacyjny, pole pod krzywą, profil bezpieczeństwa leku, skala Child-Pugh, sprzęganie z glukuronianem, wiązanie z białkami osocza, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezetimibe Aurovitas 10 mg
Ezetymib, substancja czynna leku Ezetimibe Aurovitas w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym oraz znacznym sprzęganiem do aktywnego glukuronianu fenolowego. Maksymalne stężenie (Cmax) glukuronianu ezetymibu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, natomiast ezetymibu w 4-12 godzin. Biodostępność nie zależy od obecności pokarmu, co umożliwia elastyczne dawkowanie. Oba związki wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (ezetymib 99,7%, glukuronian 88-92%) oraz długi okres półtrwania około 22 godzin, co pozwala na podawanie leku raz na dobę. Metabolizm zachodzi głównie w jelicie cienkim i wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym i minimalnym metabolizmem oksydacyjnym. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (78% dawki), a nerkowa jest drugorzędna (11%).
AUC, biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, Cmax, eliminacja z krwiobiegu, ezetymib, glukuronian ezetymibu, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, łagodne zaburzenia czynności wątroby, metabolizm oksydacyjny, okres półtrwania, skala Child-Pugh, sprzęganie z kwasem glukuronowym, szlak metaboliczny, transporter błonowy, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atozet 10 mg + 20 mg
Preparat Atozet zawiera ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10–80 mg, wykazując farmakokinetyczną równoważność z podawaniem tych substancji oddzielnie. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, wysokim wiązaniem z białkami osocza (99,7%) oraz metabolizmem głównie przez sprzęganie do glukuronianu, z okresem półtrwania około 22 godzin. Atorwastatyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu w 1–2 godziny, ma dostępność biologiczną około 12%, a jej aktywność hamująca reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%, z okresem półtrwania eliminacji około 14 godzin, jednak działanie farmakologiczne utrzymuje się 20–30 godzin dzięki aktywnym metabolitom. Obie substancje wykazują wysoki stopień wiązania z białkami osocza (atorwastatyna ≥98%), a ich metabolizm i eliminacja różnią się, co wpływa na profil farmakokinetyczny preparatu.
atorwastatyna, beta-oksydacja, biodostępność substancji czynnych, cytochrom P450 3A4, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, ezetymib, glukuronian fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitory reduktazy HMG-CoA, krążenie jelitowo-wątrobowe, LDL-C, metabolizm jelitowy, metabolizm oksydacyjny, OATP1B1, pochodne hydroksylowe, polimorfizm SLCO1B1, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, sprzęganie z kwasem glukuronowym, wiązanie z białkami osocza