polimorfizm SLOC1B1
Polimorfizm SLCO1B1 (znanego także jako OATP1B1) to genetyczna różnorodność w obrębie genu kodującego białko transportujące aniony organiczne, które odgrywa kluczową rolę w wychwycie wątrobowym wielu leków i substancji endogennych. Najlepiej poznany wariant polimorficzny to SLCO1B1*5 (rs4149056), gdzie dochodzi do zamiany waliny na alaninę w pozycji 174 (Val174Ala).
Warianty polimorficzne SLCO1B1 mają istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w farmakogenetyce statyn. Pacjenci z genotypem SLCO1B1*5 charakteryzują się zmniejszonym wychwytem wątrobowym statyn, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w osoczu i znacząco podnosi ryzyko miopatii indukowanej statynami. Jest to szczególnie istotne w przypadku simwastatyny, gdzie nosiciele allelu ryzyka (T→C) mają nawet 4,5-krotnie wyższe ryzyko miopatii przy stosowaniu wysokich dawek.
Polimorfizm SLCO1B1 wpływa również na farmakokinetykę innych leków, m.in. metotreksatu, repaglinidu, bosentanu i niektórych inhibitorów proteazy HIV. Coraz częściej zaleca się wykonywanie badań farmakogenetycznych w kierunku polimorfizmów SLCO1B1 przed włączeniem terapii statynami w wysokich dawkach, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka miopatii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje równoważność biologiczną z podawaniem tych substancji oddzielnie. Atorwastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Cmax w 1-2 godziny), całkowitą dostępnością biologiczną około 12% oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (≥98%). Metabolizowana jest głównie przez CYP3A4 do aktywnych metabolitów, które odpowiadają za około 70% działania hamującego reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 14 godzin, a działania hamującego 20-30 godzin. Ezetymib jest szybko wchłaniany, z Cmax dla glukuronianu w 1-2 godziny i dla ezetymibu w 4-12 godzin, wykazuje wysokie wiązanie z białkami (99,7% i 88-92%), metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i wydalany z żółcią oraz stolcem (78%) i moczem (11%). Jego okres półtrwania wynosi około 22 godziny, a pokarm nie wpływa na jego biodostępność.
atorwastatyna i ezetymib, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, dysfagia, glukuronian fenolowy, klirens kreatyniny, klirens żółciowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm pierwszego przejścia, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodne hydroksylowe, polimorfizm SLOC1B1, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, równoważność biologiczna, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne w osoczu, transportery wątrobowe, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Atorwastatyna, substancja czynna leku Torvacard 80 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w 1-2 godziny. Biodostępność doustna tabletek powlekanych wynosi 95-99%, jednak całkowita biodostępność ogólnoustrojowa jest niska (~12%) z powodu efektu pierwszego przejścia i usuwania leku w przewodzie pokarmowym. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 381 litrów, a wiązanie z białkami osocza jest bardzo wysokie (≥98%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, prowadząc do aktywnych metabolitów hydroksylowych, które odpowiadają za około 70% aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA. Okres półtrwania atorwastatyny wynosi około 14 godzin, natomiast aktywność farmakologiczna utrzymuje się 20-30 godzin dzięki metabolitom. Lek jest substratem transporterów OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co wpływa na jego farmakokinetykę i eliminację żółciową.
atorwastatyna, AUC, beta-oksydacja, białko oporności raka piersi, biodostępność, biotransformacja, Cmax, cytochrom P450 3A4, działanie hipolipemizujące, efekt pierwszego przejścia, genotyp, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens atorwastatyny, klirens żółciowy, metabolity hydroksylowe, metabolizm wątrobowy, OATP1B1, OATP1B3, polimorfizm SLOC1B1, rabdomioliza, recyrkulacja wątrobowo-jelitowa, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, skala Tannera, uszkodzenie wątroby poalkoholowe
