diagnoza cukrzycy typu 2

Diagnoza cukrzycy typu 2 to proces mający na celu potwierdzenie obecności tego schorzenia metabolicznego, charakteryzującego się podwyższonym poziomem glukozy we krwi spowodowanym insulinoopornością oraz względnym niedoborem insuliny. W przeciwieństwie do cukrzycy typu 1, która ma podłoże autoimmunologiczne, cukrzyca typu 2 rozwija się stopniowo i często wiąże się z czynnikami stylu życia.

Podstawą diagnozy cukrzycy typu 2 są badania laboratoryjne oceniające stężenie glukozy we krwi. Kryteria diagnostyczne obejmują: glikemię na czczo ≥126 mg/dl (7,0 mmol/l), glikemię w 2 godzinie doustnego testu tolerancji glukozy ≥200 mg/dl (11,1 mmol/l), przypadkowy pomiar glikemii ≥200 mg/dl przy objawach hiperglikemii lub wartość HbA1c ≥6,5%. Dla potwierdzenia diagnozy wymagane jest stwierdzenie nieprawidłowości w co najmniej dwóch niezależnych badaniach.

W procesie diagnostycznym istotna jest również ocena czynników ryzyka, takich jak nadwaga lub otyłość, siedzący tryb życia, rodzinne występowanie cukrzycy oraz wiek powyżej 45 lat. Ważne jest także wykluczenie innych typów cukrzycy, w tym cukrzycy typu 1, cukrzycy monogenowej (MODY) czy cukrzycy wtórnej do innych chorób lub stosowanych leków.

Wczesna diagnoza cukrzycy typu 2 ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom. Badania przesiewowe zaleca się u osób z grupy zwiększonego ryzyka, co obejmuje pomiar glikemii na czczo lub wykonanie doustnego testu tolerancji glukozy. Coraz częściej w diagnostyce wykorzystuje się także oznaczenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c), która odzwierciedla średnie stężenie glukozy we krwi w okresie ostatnich 2-3 miesięcy.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl