inhibitor glukozydazy
Inhibitory glukozydazy to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu cukrzycy typu 2. Działają one poprzez hamowanie enzymów odpowiedzialnych za rozkład złożonych węglowodanów do glukozy w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do spowolnienia wchłaniania glukozy i zmniejszenia poposiłkowego wzrostu stężenia glukozy we krwi.
Najczęściej stosowanymi inhibitorami glukozydazy są akarboza, miglitol i woligliptan. Leki te są szczególnie przydatne w kontrolowaniu hiperglikemii poposiłkowej, która stanowi istotny czynnik ryzyka powikłań naczyniowych u pacjentów z cukrzycą. W przeciwieństwie do innych leków przeciwcukrzycowych, inhibitory glukozydazy nie zwiększają wydzielania insuliny, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii.
Do najczęstszych działań niepożądanych inhibitorów glukozydazy należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia, biegunka i bóle brzucha, wynikające z fermentacji niestrawionej glukozy w jelicie grubym. Objawy te zwykle ustępują w miarę kontynuowania leczenia. Leki z tej grupy są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami zapalnymi jelit, niedrożnością lub predyspozycją do niedrożności jelit oraz ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xartan 50 mg
Losartan potasu (Xartan) w dawce 50 mg stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, nadciśnienia z cukrzycą typu 2 i białkomoczem oraz w celu redukcji ryzyka udaru u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu to 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg, stopniowo zwiększana do maksymalnie 150 mg/dobę. U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową zaleca się dawkę początkową 25 mg. U osób z zaburzeniami czynności wątroby dawka początkowa to 25 mg, z możliwością zwiększenia do 50-100 mg, natomiast u pacjentów powyżej 75 lat zaleca się rozpoczęcie od 25 mg. Dzieci o masie ciała 20-50 kg otrzymują 25 mg, a powyżej 50 kg – 50 mg, z możliwością zwiększenia do odpowiednio 50 mg i 100 mg. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, popijając wodą, najlepiej o stałej porze dnia.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca typu 2, diuretyk, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasu, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, spadek ciśnienia tętniczego, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Presartan 100 mg
Presartan (losartan potasowy) jest stosowany doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, z dawką początkową u dorosłych wynoszącą 50 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 100 mg raz na dobę w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po 3-6 tygodniach terapii. U dzieci w wieku 6-16 lat dawki są dostosowane do masy ciała: 25 mg raz na dobę (maksymalnie 50 mg) dla masy ciała 20-50 kg oraz 50 mg raz na dobę (maksymalnie 100 mg) dla masy powyżej 50 kg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat, z eGFR <30 ml/min/1,73 m² oraz z zaburzeniami czynności wątroby. W terapii skojarzonej można łączyć Presartan z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym diuretykami, oraz lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak insulina czy pochodne sulfonylomocznika.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, EGFR, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pacjent pediatryczny, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Presartan 50 mg
Presartan (losartan potasowy) jest stosowany doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa i podtrzymująca u dorosłych z nadciśnieniem wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę w zależności od efektu terapeutycznego. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę po miesiącu. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg/dobę, stopniowo zwiększana do 50 mg/dobę. U osób powyżej 75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg/dobę. Presartan może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym diuretykami, oraz lekami hipoglikemizującymi u pacjentów z cukrzycą. Tabletki 50 mg można dzielić na dawki 25 mg, jednak brak jest preparatu w dawce 12,5 mg, co ogranicza stosowanie u pacjentów wymagających bardzo niskich dawek.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, cukrzyca typu 2, EKG, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek działający ośrodkowo, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, udar mózgu, wiek podeszły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losartan Krka 25 mg
Losartan Krka, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg losartanu potasowego, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, profilaktyce udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory oraz u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu u dorosłych wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w celu osiągnięcia maksymalnego efektu po 3-6 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa to 12,5 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co tydzień do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z cukrzycą i białkomoczem dawka początkowa to 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu. W profilaktyce udaru stosuje się 50 mg z możliwością dodania hydrochlorotiazydu i zwiększenia dawki losartanu do 100 mg. U pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową zaleca się dawkę początkową 25 mg. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie, natomiast u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć mniejszą dawkę, a lek jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach wątroby.
adrenolityk, antagonista wapnia, badanie EKG, białkomocz, efekt przeciwnadciśnieniowy, EGFR, glitazon, hemodializoterapia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, leczenie nadciśnienia, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pacjent pediatryczny, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, tabletka powlekana, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losartic 50 mg
Losartic (losartan potasowy) w dawce 50 mg jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa i podtrzymująca w nadciśnieniu tętniczym u dorosłych wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. U pacjentów powyżej 75 roku życia zaleca się rozważenie dawki początkowej 25 mg. W niewydolności serca leczenie należy rozpocząć od dawki 12,5 mg, jednak ze względu na brak tabletek o takiej mocy, konieczne jest zastosowanie innego preparatu losartanu, z późniejszym stopniowym zwiększaniem dawki do 50 mg/dobę. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę dawka początkowa to 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu terapii. Dawkowanie u dzieci (6-16 lat) jest uzależnione od masy ciała: 25 mg/dobę dla masy 20-50 kg oraz 50 mg/dobę dla masy >50 kg, z maksymalnym zwiększeniem odpowiednio do 50 mg i 100 mg.
białkomocz, cukrzyca typu 2, diuretyk, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, tabletka powlekana, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lorista 50 mg
Losartan potasowy (Lorista) jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. Maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 3-6 tygodniach. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę zaleca się podobne dawkowanie, z możliwością zwiększenia dawki po miesiącu. W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od 12,5 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co tydzień do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z przerostem lewej komory dawka początkowa to 50 mg, z możliwością dodania hydrochlorotiazydu i zwiększenia dawki losartanu do 100 mg. U osób z hipowolemią zaleca się dawkę początkową 25 mg, a u pacjentów powyżej 75 lat rozważenie niższej dawki początkowej 25 mg. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć, a w ciężkich zaburzeniach lek jest przeciwwskazany.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dawka podtrzymująca, efekt hipotensyjny, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, Lorista, losartan potasowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie, pochodna sulfonylomocznika, profilaktyka udaru mózgu, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Losartan – Dawkowanie i sposób podawania
Losartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w profilaktyce udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w zależności od kontroli ciśnienia. W niewydolności serca dawka początkowa to 12,5 mg, stopniowo zwiększana do maksymalnie 150 mg/dobę. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa wynosi 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg. U dzieci (6-18 lat) dawkowanie zależy od masy ciała: 25 mg/dobę dla masy 20-50 kg oraz 50 mg/dobę dla masy >50 kg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 50 mg i 100 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym hemodializowanych, nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność. Pacjenci z zaburzeniami wątroby powinni otrzymywać mniejsze dawki, a losartan jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach wątroby.
alfa-adrenolityk, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, białkomocz, cukrzyca typu 2, działanie przeciwnadciśnieniowe, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, klirens kreatyniny, lek działający ośrodkowo, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, terapia skojarzona, udar mózgu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losacor 50 mg
Losacor (losartan potasowy) jest stosowany w różnych wskazaniach kardiologicznych i nefrologicznych, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego pacjenta. W nadciśnieniu tętniczym standardowa dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę, a maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 3-6 tygodniach. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę po miesiącu. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg/dobę, z tygodniową titracją do maksymalnie 150 mg/dobę. U pacjentów z przerostem lewej komory dawka początkowa to 50 mg/dobę, z możliwością dodania hydrochlorotiazydu i zwiększenia dawki losartanu do 100 mg/dobę. W przypadku hipowolemii zaleca się dawkę początkową 25 mg/dobę. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub hemodializowanych, natomiast u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się mniejszą dawkę początkową 25 mg/dobę, a stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane.
adrenolityk, białkomocz, bloker kanału wapniowego, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, linia podziału, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, tabletka powlekana, terapia skojarzona, titracja dawki, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losartan Genoptim 50 mg
Losartan Genoptim jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg losartanu potasowego. Standardowa dawka u większości pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. Maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po 3-6 tygodniach terapii. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę dawka początkowa to 50 mg/dobę, którą można zwiększyć do 100 mg po miesiącu. W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od 12,5 mg/dobę, stopniowo zwiększając dawkę co tydzień do maksymalnie 150 mg/dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji. U dzieci i młodzieży dawka zależy od wieku i masy ciała, z zaleceniami dla dzieci powyżej 6 lat i masy ciała >20 kg, przy czym nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat oraz u pacjentów z eGFR <30 ml/min/1,73 m² lub zaburzeniami czynności wątroby.
adrenolityk, antagonista wapnia, badanie EKG, białkomocz, cukrzyca typu 2, diuretyk, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, leczenie diuretyczne, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cozaar 100 mg
Losartan potasowy (Cozaar) stosowany jest w różnych wskazaniach klinicznych z dostosowaniem dawki do wieku, masy ciała oraz współistniejących schorzeń. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych zaleca się dawkę początkową 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę dawka początkowa wynosi również 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu terapii. W niewydolności serca dawka początkowa to 12,5 mg/dobę, stopniowo zwiększana co tydzień do maksymalnie 150 mg/dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji. U pacjentów z przerostem lewej komory serca dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę, z możliwością dodania hydrochlorotiazydu i zwiększenia dawki losartanu do 100 mg/dobę. U osób powyżej 75 roku życia zaleca się rozważenie dawki początkowej 25 mg/dobę. W przypadku zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej, np. po intensywnym leczeniu diuretycznym, dawka początkowa powinna wynosić 25 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek, a w ciężkich zaburzeniach wątroby lek jest przeciwwskazany.
adrenolityk, antagonista wapnia, badanie EKG, białkomocz, cukrzyca typu 2, efekt przeciwnadciśnieniowy, farmakodynamika leku, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lorista 25 mg
Lorista (losartan potasowy) jest dostępna w tabletkach o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, wieku oraz stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu krążenia, nerek i wątroby. Standardowa dawka u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w celu osiągnięcia maksymalnego efektu przeciwnadciśnieniowego, który rozwija się w ciągu 3-6 tygodni. W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od 12,5 mg z tygodniowym stopniowym zwiększaniem dawki do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę zaleca się dawkę początkową 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu terapii. Dawkowanie u dzieci w wieku 6-18 lat zależy od masy ciała: 25 mg dla masy 20-50 kg i 50 mg dla masy >50 kg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 50 mg i 100 mg. U pacjentów powyżej 75 lat zaleca się rozważenie dawki początkowej 25 mg.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, cukrzyca typu 2, efekt przeciwnadciśnieniowy, filtracja kłębuszkowa, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, tabletka powlekana, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cozaar 12,5 mg
Losartan potasowy (COZAAR) w dawce 12,5 mg w formie tabletek powlekanych jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w profilaktyce udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu. W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od 12,5 mg raz dziennie, stopniowo zwiększając dawkę do maksymalnie 150 mg, pod warunkiem dobrej tolerancji. U pacjentów z przerostem lewej komory dawka początkowa to 50 mg, z możliwością dodania hydrochlorotiazydu lub zwiększenia dawki losartanu do 100 mg. W przypadku zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej zaleca się dawkę początkową 25 mg. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub hemodializowanych, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć mniejszą dawkę początkową, a stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane.
białkomocz, cukrzyca typu 2, efekt przeciwnadciśnieniowy, elektrokardiografia, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lorista 100 mg
Lorista (losartan potasowy) jest dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, a dawkowanie powinno być dostosowane do wskazań klinicznych oraz indywidualnych cech pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych standardowa dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu terapii. W niewydolności serca terapia rozpoczyna się od 12,5 mg raz na dobę, z tygodniowym stopniowym zwiększaniem dawki do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z przerostem lewej komory serca dawka początkowa wynosi 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg i dodania hydrochlorotiazydu. U pacjentów z hipowolemią zaleca się rozpoczęcie od 25 mg, a u osób powyżej 75 roku życia rozważenie dawki początkowej 25 mg, choć zwykle nie wymaga to modyfikacji dawki.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca typu 2, dysfagia, dysfunkcja nerek, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pochodna sulfonylomocznika, populacja pediatryczna, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, tabletka powlekana, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losartan Krka 50 mg
Losartan Krka jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg losartanu potasowego. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca to 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 3-6 tygodniach terapii. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co tydzień do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu. U osób powyżej 75 lat oraz u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg, aby zmniejszyć ryzyko hipotonii. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga modyfikacji, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć mniejszą dawkę, a w ciężkich przypadkach losartan jest przeciwwskazany.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, cukrzyca typu 2, diuretyk, efekt hipotensyjny, glitazon, hemodializoterapia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, udar mózgu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lozap 50 50 mg
Lozap 50 zawiera losartan potasowy w dawce 50 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz redukcji ryzyka udaru u pacjentów z przerostem lewej komory. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu to 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po 3-6 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg, stopniowo zwiększana co tydzień do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę dawka początkowa to 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu. U osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej zaleca się dawkę początkową 25 mg. Dawkowanie u osób starszych (>75 lat) może wymagać rozpoczęcia od 25 mg. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie, natomiast u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się mniejszą dawkę, a w ciężkich zaburzeniach lek jest przeciwwskazany.
alfa-adrenolityk, beta-adrenolityk, białkomocz, blokery kanałów wapniowych, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, terapia skojarzona, udar mózgu, wiek podeszły, współczynnik przesączania kłębkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Loreblok 50 mg
Produkt leczniczy Loreblok zawierający losartan potasowy w dawce 50 mg stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory oraz u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w celu uzyskania optymalnej kontroli ciśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca dawkę rozpoczyna się od 12,5 mg i stopniowo zwiększa co tydzień do 50 mg. U osób powyżej 75 roku życia oraz u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć, natomiast u ciężkich zaburzeń stosowanie leku jest przeciwwskazane. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym dializowanych.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz w cukrzycy typu 2, ciśnienie tętnicze, dane farmakokinetyczne, dawka podtrzymująca, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializoterapia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, udar mózgu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej