ograniczenie wzrostu wewnątrzmacicznego
Ograniczenie wzrostu wewnątrzmacicznego (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan, w którym płód nie osiąga oczekiwanego potencjału wzrostowego stosownego do wieku ciążowego. Definiuje się je jako szacowaną masę płodu poniżej 10. percentyla dla danego wieku ciążowego, z towarzyszącymi nieprawidłowościami w badaniach dopplerowskich przepływów naczyniowych.
Etiologia IUGR jest wieloczynnikowa i obejmuje przyczyny matczyne (nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, niedożywienie, palenie tytoniu), łożyskowe (niewydolność łożyska, nieprawidłowa implantacja, zaburzenia przepływów) oraz płodowe (wady genetyczne, zakażenia wewnątrzmaciczne). W diagnostyce kluczową rolę odgrywa ultrasonografia z oceną biometrii płodu, objętości płynu owodniowego oraz badanie dopplerowskie przepływów w tętnicach pępowinowych.
Wyróżnia się dwa główne typy IUGR: symetryczny (równomierne ograniczenie wzrostu wszystkich parametrów biometrycznych) oraz asymetryczny (oszczędzenie wzrostu obwodu głowy przy znacznym ograniczeniu obwodu brzucha). Ciąże powikłane IUGR wymagają ścisłego nadzoru położniczego z regularnymi badaniami USG, kardiotokograficznymi oraz dopplerowskimi. Moment zakończenia ciąży zależy od nasilenia zaburzeń, wieku ciążowego i stanu płodu.
Konsekwencje IUGR mogą być poważne – zwiększone ryzyko niedotlenienia okołoporodowego, zaburzeń metabolicznych u noworodka, a w późniejszym okresie życia podwyższone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2 i zaburzeń neurokognitywnych. Właściwe rozpoznanie i monitorowanie ciąży z IUGR pozwala na zminimalizowanie niekorzystnych następstw tego powikłania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myleran 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące busulfanu, substancji czynnej Myleranu, wykazały wyraźne działanie mutagenne w różnych modelach eksperymentalnych, w tym w teście Amesa na Salmonella, modelach grzybowych, badaniach na Drosophila oraz hodowlach mysich komórek chłoniaka. Szczególnie istotne są wyniki badań cytogenetycznych in vivo na gryzoniach, które potwierdziły zwiększoną częstość aberracji chromosomalnych zarówno w komórkach somatycznych, jak i rozrodczych, wskazując na systemowe działanie genotoksyczne busulfanu. Dane dotyczące potencjału rakotwórczego są ograniczone, jednak obserwacje w modelach zwierzęcych sugerują właściwości kancerogenne, zgodne z mechanizmem alkilującego uszkodzenia DNA przez busulfan.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne in vivo, busulfan, Drosophila, działanie genotoksyczne, działanie gonadotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, lek alkilujący, mysie komórki chłoniaka, ograniczenie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości kancerogenne, zaburzenie wzrostu płodu