szczepionka DTaP-IPV

Szczepionka DTaP-IPV to skojarzona szczepionka przeznaczona do uodparniania przeciwko błonicy (dyfteryt), tężcowi, krztuścowi (koklusz) oraz poliomyelitis (choroba Heinego-Medina). Jest stosowana w ramach obowiązkowego kalendarza szczepień u dzieci.

Komponenty DTaP (diphtheria, tetanus, acellular pertussis) zapewniają ochronę przed błonicą, tężcem i krztuścem, natomiast IPV (inactivated polio vaccine) chroni przed wirusem polio. Szczepionka zawiera bezkomórkowe (acelularne) antygeny krztuśca, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych w porównaniu do starszych, pełnokomórkowych szczepionek.

W Polsce szczepionka DTaP-IPV podawana jest w schemacie podstawowym u niemowląt w 2, 3-4, 5-6 miesiącu życia, a następnie jako dawka uzupełniająca w 16-18 miesiącu życia. Kolejne dawki przypominające szczepionek przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi podawane są w 6 roku życia oraz w 14 roku życia. Szczepionka jest wstrzykiwana domięśniowo, najczęściej w przednio-boczną część uda u niemowląt lub w mięsień naramienny u starszych dzieci.

Najczęstsze działania niepożądane po podaniu szczepionki DTaP-IPV to miejscowe zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu wstrzyknięcia, a także przejściowa gorączka, rozdrażnienie i senność. Poważne działania niepożądane występują bardzo rzadko, co czyni tę szczepionkę bezpieczną i skuteczną metodą zapobiegania groźnym chorobom zakaźnym.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl